92 jaar en met pensioen: Hoogteyling stopt met schrijven
Nieuws
Geldermalsen - Hoewel Cees Hoogteyling (92) jaren geleden al met pensioen is gegaan, heeft hij besloten om nu ook bij Het Kontakt als freelancer te stoppen. Hij gaat nu echt met pensioen. Jarenlang schreef hij over allerlei activiteiten en evenementen in de gemeente. Ook was hij het gezicht achter de columns van de Veerbaas.
Cees kijkt met een glimlach terug op zijn werk. “Ik heb bijna heel mijn leven als bijbaan geschreven.” De freelancer begon zo’n zeventig jaar geleden met het maken van foto’s. Deze stuurde hij op naar de krant. “Vervolgens vroeg een redacteur mij om raadsvergaderingen bij te wonen, en daar verslagen over te schrijven. Zo is het eigenlijk begonnen”, blikt Cees terug. “Destijds schreef ik hele verhalen over de raadsvergaderingen, pagina’s vol. Nu is dat wel anders”, lacht Cees. “Ook schreef ik alles destijds op een typemachine, tegenwoordig gaat dat makkelijker.”
Later is de freelancer ook over andere dingen gaan schrijven. “Mensen benaderden mij vaak met nieuwtjes en verhalen, ik schreef er dan over”, legt Cees uit.
Schrijfritueel van Cees
De freelancer heeft een vast schrijfritueel. “Eerst ga ik ergens heen voor het interview en de foto. Vervolgens slaap ik er een nachtje over”, legt Cees uit. “Hij moet het altijd een nachtje laten bezinken”, vult Nel, de vrouw van Cees, aan. “De volgende dag schrijf ik eerst de introductie van het stuk, dan lees ik de introductie voor aan Nel”, vertelt Cees.
“Meestal klinkt de introductie goed en vertel ik Cees dat hij verder kan gaan”, vertelt Nel. “Als het niet goed klinkt, geef ik suggesties.” Als Cees een verhaal af heeft, leest hij het niet meer. “Wat af is, is af.” Wel leest Nel uiteindelijk nog een keer de hele tekst voordat het naar Het Kontakt gestuurd wordt.
20 jaar Cees en Nel
Cees en Nel zijn iets meer dan 20 jaar geleden getrouwd. Beiden hadden hun eerste partner verloren. De eerste partner van Cees, Thea, hield ook van schrijven. “Thea las mijn teksten vroeger altijd door, voordat ik ze naar de krant stuurde. Nu doet Nel dit”, vertelt hij. Daarnaast kunnen de twee samen goed praten over hun verlies.
Toen Cees nog over de gemeenteraad schreef, was het drukker. “Er is zelfs een keer een avond geweest dat er in Geldermalsen en Buren een gemeenteraadsvergadering was. Omdat ik over beide vergaderingen wat wilde schrijven, ging Nel naar de vergadering in Geldermalsen, en ik naar de vergadering in Buren”, vertelt Cees. “Uiteindelijk hebben we over beide vergaderingen een stuk geschreven”, vult Nel aan.
Inmiddels heeft de freelancer aan veel stichtingen, verenigingen en organisaties verteld dat hij ermee stopt. “Ze vertellen mij dat ze het snappen, maar ze zeggen ook: ‘Voor ons blijf je nog wel schrijven toch?’ Ik mag van de meeste mensen gewoon niet stoppen”, lacht Cees.
Toch stopt hij echt met schrijven, maar of hij ook echt stopt met het maken van verhalen is nog maar de vraag. “Het lijkt mij heel leuk om nog een keer podcasts te maken”, vertelt Cees. “Ik zoek hier nog een leuk maatje voor”, lacht hij.
Veel andere ideeën
Naast het maken van verhalen hebben Cees en Nel nog veel andere ideeën. “Kleine uitstapjes maken en af en toe een hotelletje pakken lijkt mij leuk”, vertelt Nel.
“Mij lijkt het leuk om langs bejaardentehuizen te gaan en daar muziek met ouderen te maken”, vertelt Cees enthousiast. “Gewoon met een accordeon muziek maken, samen zingen, naar verhalen luisteren en verhalen vertellen. Oudere mensen hebben namelijk zoveel verhalen.” Ook lijkt het Cees nog leuk om in een koor te zingen. “Ik heb er spijt van dat ik mij nog nooit bij een koor heb aangesloten.”
Pensioen
De zoon van Cees Hoogteyling, William Hoogteyling, is kort geleden ook met pensioen gegaan. Hij werkte als fotograaf voor verschillende kranten. “Er zijn niet veel vaders die later met pensioen gaan dan hun zoon”, grapt Cees. “Maar nu stop ik ook.”
‘Wees lief’
Met een tevreden gevoel blikt Cees terug: “Als iemand een mooi leven gehad heeft, ben ik dat”, vertelt Cees met een brede glimlach. “Het leven is heel mooi, de mensen maken het soms alleen wat lastig. Daarom wil ik mensen graag meegeven om wat liever voor elkaar te zijn”, sluit hij af.
Anne Ruth den Hertog
