Inwoners uit West Betuwe vertellen over hun ervaringen op de Nijmeegse 4Daagse
Nieuws Fotoseries
Nijmegen/West Betuwe - Inwoners uit West Betuwe waren goed vertegenwoordigd op de Nijmeegse 4Daagse. Wandelaars reisden af naar Nijmegen om daar de 30, 40 of 50 kilometer te lopen.
Onderweg beleefden zij van alles en ontmoetten zij verschillende wandelgenoten, om uren of een paar minuten mee samen te lopen. Want, de 4Daagse loop je nooit alleen.
Zussen uit Deil en Opijnen
Zussen Els van Mourik uit Deil en Bep van Toorn uit Opijnen vlogen vrijdag over de Via Gladiola. De trainingen op de zaterdagmorgen maakte dat de 4 x 30 kilometer voor hun een makkie was. Op naar de volgende vierdaagse.
Samen met de kleinzoon
Voor Herman Vermeulen uit Enspijk was de 108e Vierdaagse een speciale. Hij liep voor het eerst met zijn kleinzoon Guus. Herman liep voor de twintigste keer en Guus voor de eerste keer. De heren werden vergezeld door Albert Formijn uit Deil en Koos Kok ook een ervaren loper.
Van samen trainen tot samen over de finish
“Eind vorig jaar vertelde ik tegen een goede vriendin, Michelle Vermeulen, dat ik de Nijmeegse 4Daagse een keer wilde lopen”, vertelt Thijs van Toorn. “Ook voor haar was dit een wens.” De twee hebben wandelspullen aangeschaft en zijn gaan trainen. Beiden wilden de 50 kilometer lopen.
“Bij de eerste inschrijfrondes kwamen we er niet doorheen. Toen zijn we op de wachtlijst terechtgekomen. Begin mei kregen we allebei een mail dat er een ticket beschikbaar was. We hebben het ticket gekocht en het werd serieus.”
Een week voor de 4Daagse heeft Virginia van Aken haar afstand omgezet naar 50 kilometer. Zij sloot ook bij Michelle en Thijs aan.
“De eerste dagen hebben we met zijn drieën gelopen, helaas viel Virginia na dag 2 uit door diverse blessures. Het is jammer als er iemand uitvalt, maar we bleven positief en gingen door”, vertelt Thijs.
Op de laatste dag werd het voor Michelle ook zwaar, waardoor het tempo van de twee niet gelijk was. Thijs is alleen verder gegaan en kwam om 15:10 uur binnen. Michelle zette ook door en kwam om 17:30 uur over de finish. Beide hebben hun eerste kruisje binnen.
Trots op oma
“Mijn oma Els (Deil) en tante Bep (Opijnen) hebben weer de vierdaagse uitgelopen. Oma Els liep voor de vijfde keer en tante Bep de zesde keer. We hebben op vrijdag bij mijn oma toen ze terug kwamen een groot feest gevierd. Ik ben trots op mijn oma en tante”, schrijft Owen (7).
20 jaar wandelvriendinnen
Lia Sengers (Hellouw) en Ria Mastenbroek (Beusichem) zijn al 20 jaar wandelvriendinnen en hebben de vierdaagse weer succesvol uitgelopen. Lia voor de 15e keer en Ria voor de 14e keer. Door Covid en verhuizingen zijn de twee er een paar jaar tussenuit geweest, maar vorig jaar hebben ze de draad met plezier weer opgepakt.
Alleen beginnen, maar samen eindigen
“Om half drie ging iedere dag de wekker. Klaarmaken, ontbijten en zorgen dat je 4:00 uur bij de start stond. Om ongeveer 4:30 uur door het poortje… en gaan! Vier dagen lang 50 kilometer wandelen”, schrijft Jeannette Ekelmans uit Tuil.
Zij liep 50 kilometer en haar zus de 40. Onderweg ontmoette Jeannette allemaal mensen om een praatje mee te maken. “Soms moet je na een paar kilometer alweer afscheid nemen, omdat de één net iets sneller of langzamer loopt. Maar soms blijkt het tempo precies gelijk te zijn en loop je uren samen op. Zo had ik iedere dag weer andere wandelmaatjes”, schrijft Jeannette.
“Op de derde dag liep Hans al snel achter mij. Na een flink aantal kilometers keek ik achterom, stak mijn duim op en zei: ‘We gaan lekker zo’. Hans kwam naast mij lopen en uiteindelijk liepen we zo’n 40 van de 50 kilometer samen. We hadden de dag ook samen kunnen uitlopen, maar zoals iedere dag nam ik op de laatste kilometers bij de KWBN nog even de tijd voor een hapje, een drankje en een massage.”
“Onderweg vertelde Hans dat zijn schoonvader tijdens de Vierdaagse was overleden. Daardoor had deze dag voor hem een randje. Bovendien vond hij een groot deel van de route behoorlijk saai. Hans loopt de Vierdaagse al vele jaren en kent onderweg veel mensen. Zo vertelde hij over een oud-collega die ieder jaar in Ottersum langs de route staat om een foto van hem te maken en die later opstuurt. We wisselden telefoonnummers uit, zodat ook ik de foto’s zou ontvangen.”
“De volgende dag kwamen we elkaar helaas niet meer tegen. De fotograaf stond dit keer in Malden. Toen Hans daar op de foto werd gezet, zei de fotograaf lachend: ‘Jouw wandelmaatje van gisteren is al een kwartier geleden voorbijgekomen. Die heb ik ook weer op de foto gezet.’ Later stuurde Hans mij de foto’s door. Een klein, maar mooi moment dat laat zien hoe bijzonder de sfeer tijdens de Vierdaagse is.”
“Ondertussen vocht mijn zus haar eigen strijd op de 40 kilometer. Wat had ze het zwaar. Op een dag zat ze zelfs tweeënhalf uur bij het Rode Kruis vanwege haar blaren. Daarna stond ze weer op en liep ze verder. Iedere dag haalde ze de finish, meestal rond half vijf. Opgeven is voor altijd en pijn tijdelijk.”
“Voor de laatste dag had ik één doel: samen over de finish komen. Daarom besloot ik bij de laatste rustpost op haar te wachten. Dat wilde ik als verrassing doen. Een echte verrassing bleef het uiteindelijk niet. Ongeveer twee kilometer voor de laatste rustpost zat mijn zus er helemaal doorheen. Ik zei: ‘Je moet door, ik wacht hier al drie uur op je. De laatste 8,5 kilometers doen we samen.’ Ik zag hoeveel pijn ze had, maar samen hielden we de pas erin. Stap voor stap kwamen we dichter bij de Via Gladiola.”
“Uiteindelijk gingen we samen over de finish: zij voor de allereerste keer en ik voor de tweede keer. Dat moment was voor mij het mooiste van de hele Vierdaagse. Niet mijn eigen medaille, maar samen over de finish komen.”
Lopen voor MS
Daphne Boer (Buurmalsen) liep de 4Daagse en haalde ruim 1500 euro op voor het MS fonds. Haar opa had MS en zij wilde geld bijeenbrengen om dit fonds te steunen in hun onderzoeken en om aandacht te vragen voor deze ziekte.
Daphne liep samen met haar Tante Nettie Hoogerdijk. De ervaren Nettie liep voor de twaalfde keer. Samen hebben zij de 40 kilometer tot een goed einde gebracht. Er waren geen problemen bij deze dames en samen liepen zij fluitend naar de finish.
Met kleinkinderen
Luna (14) uit Meteren liep dit jaar voor het eerst de 30 kilometer tijdens de Nijmeegse 4daagse. Helemaal alleen. Dominic (13) liep ook voor het eerst de 40 kilometer, samen met zijn opa Gerard (68).
4Daagse vol emotie
“Ik had 7keer de vierdaagse gelopen, maar in 2025 moest ik een nieuwe knie”, schrijft Ria Versteeg (Beesd). “Ik dacht toen dat ik hem nooit meer zou lopen maar ik sprak iemand die na een knieoperatie de 4Daagse gelopen had dus ik moest het ook kunnen. Na de operatie ben ik flink gaan oefenen en in januari schreef ik mij in. Kort daarna werd mijn man ziek en overleed. Toch wilde ik mijn 8e 4Daagse lopen. De intocht viel me zwaar, alle emoties kwamen boven maar ik heb het gehaald.”
Ervaren wandelvrienden
Vrienden Hans Schroots en Marcel de Gooijer, beiden uit Meteren, liepen de 4Daagse voor de 16e en 17e keer. Vroeger liepen ze de 50 kilometer, later de 40 kilometer, maar door hun leeftijd mogen zij nu de 30 kilometer lopen en dat deden ze met veel gemak. Zo was er dan ook veel tijd om te kijken en plezier te beleven.
Oude of nieuwe schoenen
Cees van Santen (Geldermalsen) liep vier dagen 40 kilometer en alweer voor het zesde kruisje. De eerste dagen waren lastig, welke schoenen trek ik aan, de nieuwe of de volledig ingelopen oudere schoenen? Uiteindelijk hebben de oude vertrouwde schoenen Cees een paar prachtige dagen opgeleverd. Lekker soepel liep Cees naar de finish.
Samen lopen
Martina Donga (Deil) liep de 4Daagse voor de eerste keer samen met dochter Lotte Zorge, die de 4Daagse voor de derde keer liep. Samen de 40 kilometer. Zij hebben zij veel vreugde beleefd dankzij de sfeer en de supporters. Volgend jaar weer. Dan wellicht de 50 kilometer.
26 kruisjes
Wim de Bruin (Beesd) kan er maar geen genoeg van krijgen. Vorig jaar was het een jubileum jaar, hij ontving zijn 25e medaille. Dit jaar haalde hij zijn 26e medaille. Op tijd binnen, voldoende tijd voor nagenieten en te herstellen is het devies van deze ervaren loper.
Lopen als getrainde sportman
Oud plaatsgenoot, maar nog altijd verbonden met Geldermalsen en Tricht is Mario Verwey. Mario liep voor de negende keer de Vierdaagse uit. De 40 kilometer verliep goed, als een getrainde sportman, had hij geen problemen met het uitlopen van de 4Daagse.
Vrienden maken
Op de Vierdaagse worden altijd veel vrienden gemaakt. Bekenden, ex-collega’s, of plaatsgenoten. Allemaal kom je ze tegen. Henk en Nelleke van Amstel uit Deil en Kari van Kranenburg ervaarden dit ook.
Op de derde dag pikten zij de schoonzus van Nelleke, Henriëtte op en liepen zij met veel plezier en gezelligheid naar de finish. Voor Henk was het de 7e keer, Nelleke de 3e en Kari ontving de 9e medaille
Samen naar de finish
Voor Nelie van Haarlem (Geldermalsen) (30 km) was het alweer de elfde keer dat zij de 4Daagse liep. De 30 kilometer. Samen met vriendin Nellie (Ochten), die de 40 kilometer liep. Op alle dagen kwamen zij vlotjes en gemakkelijk over de finish. Aangezien zij twee verschillende afstanden liepen was de afspraak dat zij bij de samenkomst van de 30 en 40 op elkaar wachten om dan samen naar de finish te lopen.
Nog meer wandelaars
