Marjolein Teunissen vertrekt naar Tweede Kamer: ‘Ik wil mezelf weer opnieuw uitdagen’

Molenlanden - Na ruim zeven jaar neemt Marjolein Teunissen afscheid als griffier van de gemeente Molenlanden. Ze verruilt haar vertrouwde werkomgeving voor een nieuwe uitdaging in Den Haag waar ze aan de slag gaat als diensthoofd van de griffies van de Tweede Kamer. “Ik ga hier niet weg omdat ik het hier niet naar mijn zin heb,” benadrukt ze. “Juist niet. Maar ik merk dat ik energie krijg van het opbouwen van iets nieuws.”

Marjolein kwam in 2018 binnen als kwartiermaker, vlak voor de samenvoeging van de gemeenten Molenwaard en Giessenlanden, die gemeente Molenlanden vormde. Een intensieve periode, herinnert ze zich. “Het was niet alleen een organisatorische samenvoeging, maar vooral ook een culturele. Hoe maak je van twee werkwijzen één geheel? Dat was een enorme uitdaging, maar ook ontzettend leerzaam.” Hoewel ze inmiddels stevig geworteld is in haar rol, is stilstand niets voor haar. “Ik hou ervan om in een compleet nieuwe omgeving te stappen en mezelf opnieuw te moeten bewijzen. Dat had ik hier ook toen ik begon, en dat ga ik straks weer meemaken.”

Van politie tot gemeentepolitiek
De stap naar de Tweede Kamer past in een loopbaan die zich kenmerkt door diversiteit. Teunissen werkte eerder bij de politie in Rotterdam en vervulde daarna een leidinggevende rol bij een gemeente. Zonder eerdere ervaring als griffier begon ze in Molenlanden. “Juist dat onbekende trok me aan.”

Die nieuwsgierigheid leidde uiteindelijk ook naar haar nieuwe functie. “Ik zag de vacature langskomen en dacht: dit komt eigenlijk helemaal niet uit. Maar zulke kansen komen niet vaak voorbij. Dus ik heb gesolliciteerd.” Binnen enkele weken was het rond, al volgde nog een intensieve veiligheidsscreening. “Logisch ook, gezien de vertrouwelijke informatie waar je mee werkt.”

Nieuwe rol, andere dynamiek
Het vertrek valt haar niet licht. “Ik laat een heel fijn team achter. We werken met vijf mensen en hebben echt een manier van samenwerken ontwikkeld die soepel, veilig en warm voelt.” Ook de gemeenteraad zal ze missen. “De betrokkenheid van raadsleden hier is groot. Ze doen dit werk naast hun baan en zetten zich met hart en ziel in. Dat motiveerde mij enorm om hen zo goed mogelijk te ondersteunen.”

Als griffier bewoog Marjolein zich op meerdere niveaus: van het helpen schrijven van moties tot strategisch advies over de positie van de raad. “Het mooie aan dit vak is juist die variatie. ”De afgelopen jaren brachten daarnaast de nodige uitdagingen met zich mee: van de coronaperiode, waarin vergaderingen plots digitaal moesten, tot maatschappelijke spanningen rond thema’s als energie en asielopvang. “Je ziet dat de druk op de democratie toeneemt. Dat vraagt ook iets van hoe je raadsleden ondersteunt.”

In Den Haag verandert haar rol aanzienlijk. Waar ze nu nog direct samenwerkt met raadsleden, krijgt ze straks een meer leidinggevende functie. “Ik ga vier teams aansturen die de commissievergaderingen ondersteunen. Dat is een grote organisatie, met een heel andere   dynamiek.” Toch kijkt ze er vooral naar uit. “Ik stap echt uit mijn comfortzone. Dat brengt spanning en onzekerheid met zich mee, maar juist dat heb ik af en toe nodig.”

Onderzoek naar agressie
Naast haar werk zoekt Marjolein ook de uitdaging op. Ze is bezig met een promotieonderzoek naar agressie tegen raadsleden, verbonden aan de Universiteit Utrecht. Daarin komen haar ervaring bij de politie, bij de gemeente en haar passie voor het openbaar bestuur samen. “Agressie heeft invloed op hoe mensen hun werk doen en beslissingen nemen. Dat onderwerp is actueler dan ooit.”

Ze hoopt haar kennis ook in de toekomst te blijven delen, bijvoorbeeld via workshops. “Het zou zonde zijn als zo’n onderzoek in een la verdwijnt.”

Blijven luisteren naar elkaar
Met haar vertrek laat Teunissen niet alleen een organisatie achter, maar ook een duidelijke boodschap. “Mijn wens is dat iedereen, inwoners, bestuur en politiek, met elkaar in gesprek blijft. Juist als het spannend wordt. Alleen zo kom je verder.” Daarnaast ziet ze een groeiende uitdaging in de hoeveelheid informatie die op raadsleden afkomt. “Het wordt steeds moeilijker om te onderscheiden wat klopt en wat niet. Goede, betrouwbare informatievoorziening is essentieel voor sterke besluitvorming.”

Wat ze het meest zal missen? Daar hoeft ze niet lang over na te denken: “De sfeer. In het team, in de raad en in de samenwerking met de organisatie. Er wordt hier echt met betrokkenheid gewerkt. Maar ook de omgeving is iets wat ze achter moet laten. “Ik ga het missen om de polder hier binnen te komen rijden en de uitgestrekte omgeving te zien. Over een paar weken stap ik de metro in, en dan ziet de omgeving er toch heel anders uit.”

Half mei begint ze aan haar nieuwe hoofdstuk. “Nieuwe mensen, een nieuw gebouw, alles is anders. Zelfs de weg vinden is weer even zoeken,” zegt ze lachend. “Maar dat maakt het juist zo leuk.”