GeoFort: van ruïne tot museumeiland

HERWIJNEN • GeoFort is een bekend, interactief museum en 100.000 weten bezoekers het fort jaarlijks te vinden. Maar 12,5 jaar geleden lag dit stukje grond er nog heel anders bij.

“De eerste keer toen ik het fort met mijn partner en kinderen bekeek was het een eiland met een ruïne. Mijn partner zakte, toen we tijdelijk in de ruïne woonden, door de vloer. Ook zat het fort vol ratten”, legt Willemijn Simon van Leeuwen, directeur van GeoFort, uit.

Forteneiland

Ondanks de vervallen staat zagen Simon van Leeuwen en haar partner potentie en besloten ze mee te doen aan een wedstrijd. Ze dienden een plan in om van het forteneiland een interactief museum te maken. Uiteindelijk wonnen zij deze wedstrijd van een andere partij, die een crematorium van de plek wilden maken, en konden Simon van Leeuwen en haar gezin aan de slag.

Toch heb ik er geen spijt van, ik ben trots op wat er nu staat

“Voor het zover was, hadden we eerst een bestemmingsplan wijziging nodig en 34 vergunningen. De eerste zeven jaar waren we alleen hiermee bezig. Als ik dit van tevoren had geweten was ik er nooit aan begonnen”, vertelt Simon van Leeuwen lachend. “Toch heb ik er geen spijt van, ik ben trots op wat er nu staat.”

Nadat alle vergunningen binnen waren, kon de verbouwing beginnen. “Ook hier waren de nodige obstakels die het lastig maakten. Een voorbeeld van een obstakel was de aanleg van de meidoornhaag.”

De meidoornhaag

GeoFort is omringd is met water. Omdat Simon van Leeuwen er een kindvriendelijk museum van wilde maken was het nodig om ‘iets’ te creëren om te voorkomen dat kinderen in het water zouden rollen. Het eiland was vroeger omringd met een meidoornhaag, de fortvrouw wilde deze haag terugzetten voor de veiligheid. Om dit te doen was een vergunning nodig, dit zou maanden duren. Omdat die tijd er niet was, klopte Simon van Leeuwen bij de gemeente aan. 

“Een ambtenaar had een creatieve oplossing. In plaats van de haag te planten, was het mogelijk de haagplantjes tijdelijk ‘verticaal op te slaan’. Dan kon de vergunning later verleend worden, terwijl de plantjes konden wortelschieten.” De meidoornhaag omringt tegenwoordig het hele eiland.

In 2016 won het museum de internationale ‘Children in Museums Award’, een prijs voor het beste kindermuseum van de wereld. “Om het een kindermuseum te maken, zorgen we ervoor dat de activiteiten leuk en leerzaam zijn én een ervaring bieden. Een goed voorbeeld van zo’n proces is de ‘Telephone Trail’.”

“Toen mijn kinderen jonger waren, gingen we weleens naar een blote-voeten-pad. Stampen door de modder op blote voeten. Ze genoten. Toen bedacht ik: hoe kunnen we in GeoFort een blote-voeten-pad ombuigen tot een educatieve activiteit? Daar is de ‘Telephone Trail’ uitgekomen.” Bezoekers lopen op blote voeten over materialen die in een mobiele telefoon zitten en leren tegelijkertijd over al deze grondstoffen. 

Meer beleving

“Uit evaluaties blijkt dat het pad in de top 5 van GeoFort staat, maar dat er nog meer beleving toegevoegd kan worden. Dit gaan we de komende tijd doen met het bedrijf De Verschilmakerij.”

“We blijven altijd bezig met de ontwikkeling van nieuwe spellen en activiteiten. Er is nog genoeg plek op het eiland. De nieuwe activiteiten gaan over klimaat, natuur en techniek”, legt Simon van Leeuwen uit. “Op dit moment werken we aan een tunnel die bezoekers meeneemt door de energietransitie.”

Bij de uitvoering van nieuwe projecten loopt GeoFort regelmatig tegen obstakels aan. Zo willen ze de perenbomen, die op het parkeerterrein tegenover het fort staan, vervangen door 25 verschillende oude hoogstam fruitbomen. 

“De bomen die er nu staan zorgen namelijk voor schimmels, die zich verspreiden. Omdat het parkeerterrein van de gemeente is, hebben we hiervoor toestemming nodig. De afgelopen vier maanden is dit niet gelukt, terwijl we hiervoor 2000 euro hadden gekregen van een donateur. Het zou mooi zijn als de gemeente weer net zo creatief werd als de ambtenaar die met het idee kwam om de meidoornhaag verticaal op te slaan”, verzucht de fortvrouw.