De ooievaarsopvang van Herwijnen in de spotlichten
Nieuws
Vorige week was de ooievaarsopvang van Herwijnen op NPO 2 in het programma Binnenstebuiten te zien. “Een paar weken geleden kwam de cameracrew hier voor opnames”, vertelt Piet van Andel, beheerder van de ooievaarsopvang. “Het was leuk om over de ooievaars te vertellen en de crew alles te laten zien.”
Binnenstebuiten is een populair televisieprogramma van de KRO-NCRV, gericht op duurzaam wonen, groen leven, en gezonde voeding. Het programma laat kijkers binnenkijken in inspirerende, vaak duurzame huizen, tuinen en interieurs, en geeft handige tips voor een milieuvriendelijker leven.
De ooievaarsopvang
Het Ooievaarsbuitenstation in Herwijnen werd in 1979 opgericht als onderdeel van een succesvol reddingsplan. De ooievaar was in de jaren ‘70 in Nederland bijna helemaal verdwenen. Nu groeit de populatie in Nederland, het afgelopen jaar waren er zo’n 5000 ooievaars in Nederland. Daarom ligt de focus van het station niet meer op het fokken, maar op het opvangen, verzorgen en loslaten van gewonde ooievaars zodat ze later zelfstandig naar warmere gebieden kunnen trekken.
Na onze vakantie lag er een briefje van een redacteur in de brievenbus.
“Na onze vakantie lag er een briefje van een redacteur in de brievenbus”, vertelt Magda van Andel, de vrouw van Piet en ook erg betrokken bij de ooievaarsopvang. “Een redacteur van Binnenstebuiten had het klompenpad in Herwijnen gelopen en was langs de ooievaarsopvang gekomen. Ze vroeg of wij contact met haar op wilde nemen over opnames bij de ooievaarsopvang. Vervolgens heb ik haar gebeld, want de opnamedag moest snel gepland worden. Voordat alle ooievaars naar het zuiden gevlogen waren.”
De opnamedag
Op de dag dat Binnenstebuiten langs kwam werden er veel opnames gemaakt en moest Piet een aantal dingen vertellen. “Ik vind het leuk en makkelijk om over ooievaars te praten, het zijn zulke leuke beesten, maar met de opnames moest ik er kort en bondig over vertellen. Dit vond ik wel moeilijk”, vertelde hij lachend.
Op dit moment lopen er nog vier ooievaars in de tuin en vliegt een ooievaar elke avond naar de tuin van Piet om eten te halen. “De vier pechvogels die hier rondlopen kunnen niet vliegen dus zijn afhankelijk van ons, daarom zijn ze niet naar het zuiden gevlogen. De ene ooievaar die wel kan vliegen was laat geboren, hierdoor was zij niet op tijd groot genoeg om mee te kunnen vliegen naar het zuiden.”
‘Nieuwsgierige beesten’
Het zijn leuke beesten. Ze zoeken contact met mensen en zijn erg nieuwsgierig.
Piet is al sinds 1979 betrokken bij de ooievaarsopvang. “Het zijn leuke beesten. Ze zoeken contact met mensen en zijn erg nieuwsgierig. Maar, het zijn niet de meest snuggere beesten. Ik heb wel eens een ooievaar een dag lang heen en weer langs een hek zien lopen, om er aan het einde van de dag achter te komen dat de opening van het hek net een meter verder was.”
“Ook hadden wij een keer een ooievaar uit Rotterdam. Deze ooievaar kon niet vliegen maar wilde vrij zijn dus liep zelf de dijk op. Meerdere keren pakte ik hem en zette hem terug in de tuin. Maar na zoveel pogingen dacht ik op een gegeven moment. Het is goed zo ik moet hem ook laten. Heel charmant, op hoge poten, liep de ooievaar de dijk op hij keek nog een keer achterom en liep door. De volgende dag kreeg ik een telefoontje. Er was een dode ooievaar gevonden, de ooievaar uit Rotterdam was doodgebeten.”
Een ooievaar, geen reiger
Piet en Magda zijn blij met de ooievaars die ze mogen verzorgen. “Het is echt ‘mijn’ soort vogel. Een keer kregen we een reiger binnen, maar dat was helemaal niets. Die komt niet naar je toe en daar heb ik gewoon helemaal niets mee. Ik houd het lekker bij ooievaars.”
Geen ooievaar met een baby, maar baby ooievaars
De vogels krijgen kuikentjes te eten. Bij de broederij zijn er altijd kuikentjes over die niet doorgefokt worden tot legkippen. Deze laat men inslapen. Vervolgens krijgt de ooievaarsopvang een groot deel van die kuikentjes om aan de ooievaars te voeren. Naast het verzorgen van de ooievaars komen er ook regelmatig scholen langs om te kijken bij de ooievaars. “Vooral als we baby ooievaars hebben is het erg leuk”, vertelt Piet. “Ik zorg graag voor de vogels en geniet enorm van ze. Als ze ongeveer zeven weken oud zijn, ringen wij de ooievaars en nemen meer afstand, dan is het tijd voor de vogels om zelfstandig te worden.”
Anne Ruth den Hertog
