ChristenUnie stelt vragen over nieuw coffeeshopbeleid in Vijfheerenlanden

• Link ophalen

  Gekopieerd

Maak ons je Google-favoriet!

VIJFHEERENLANDEN • De ChristenUnie Vijfheerenlanden wil meer weten over het coffeeshopbeleid binnen onze gemeente. Binnen Vijfheerenlanden is er momenteel enkel in Leerdam een coffeeshop. 

Voor de voormalige gemeenten Vianen en Zederik is er nooit een coffeeshopbeleid geweest. Leerdam heeft dat wel sinds 2006, wat sinds 2011 resulteerde in een gedoogvergunning voor één coffeeshop. Eind 2024 is er een nieuw beleid voor heel Vijfheerenlanden vastgesteld.

Maximaal één vergunning

Over dat beleid heeft de ChristenUnie nu vragen. ‘In het nieuwe beleid staat dat er maximaal één gedoogvergunning wordt afgegeven. Wat betekent dit voor de bestaande vergunning, wanneer moet die worden vernieuwd en worden eventuele concurrenten ook uitgenodigd?’, wil men weten. 

In het oude beleid was geregeld dat er regelmatig overleg was met de gemeente (elk kwartaal) en omwonenden (elk jaar). De partij is benieuwd hoe dit in het nieuwe beleid is geregeld. 

Dat geldt ook voor het stukje voorlichting. ‘Er stond in het oude beleid dat voorlichting aan, vooral jonge en nieuwe, gebruikers, van belang is. Dit met name vanwege preventie en de voorlichting over mogelijke schadelijke effecten voor de gezondheid. In het nieuwe beleid wordt volgens ons alleen voorlichting in het algemeen benoemd, zonder een verwijzing naar preventie’, klinkt het.

Winst naar maatschappelijke doelen?

Voorheen was er geregeld dat de vergunninghouder regelmatig een deel van de winst besteedde aan maatschappelijke doelen in de gemeente. In het nieuwe beleid staat hier niets over, volgens de ChristenUnie en dus wil men graag de motivatie hierachter horen. 

‘In het laatste onderzoeksrapport over drugsgebruik in het uitgaansleven blijkt dat ruim 50 procent van de gebruikers de voorkeur heeft voor cannabis’, stelt de partij tot slot. ‘Omdat de aanvoer van cannabis nog steeds noodzakelijkerwijs uit het illegale circuit komt, zijn hier ook grote maatschappelijke kosten aan verbonden, zoals voorlichting van inwoners, het zoeken van illegale kwekers en illegale laboratoria, het opruimen van gedumpte chemicaliën, verslavingszorg, etc.’ 

‘Op basis van ’de vervuiler betaalt’, is er onderzoek gedaan naar de wettelijke mogelijkheden om een deel van de winst af te romen en bijvoorbeeld in een fonds te storten waarmee lokale kosten, als hierboven benoemd, kunnen worden bestreden?’