‘Bioskoopje’
Column
Column Jan Beijer: ‘Bioskoopje’
Ik zag me al zitten. Lekker relaxed in een comfortabel verstelbare stoel in de splinternieuwe bioscoop in Tiel. Na de film in het theaterrestaurant heerlijk genietend van een driegangenmenuutje met zeebaars in dillesaus. En met het uitzicht op de Vlindertuin, die je ’s avonds romantisch zou kunnen verlichten. Maar het feest gaat niet door. Er komt geen bioscoop in Tiel. Jammer, maar ik kijk er niet van op. Trouwe lezers van deze column zullen zich herinneren dat ik van begin af aan mijn twijfels heb gehad over het welslagen van dit prestigieuze project.
Soms leek het de goede kant op te gaan. Dan had een blije wethouder weer eens een zogenaamde intentieovereenkomst met een bioscoopexploitant getekend. Mooie foto van de ondertekening in de krant. Een positief artikel erbij: de bios was in aantocht, zo kon je lezen. Maar het liep anders, tot wel drie keer toe. Hoe kon het dat het steeds fout ging? Ik ben slechts een simpele columnist en heb geen verstand van projectontwikkeling, verre van dat, maar ik kan toch op mijn vingers natellen, dat je zo’n filmtheater niet voor een paar centen in je schoot geworpen krijgt.
Een bioscoop voor een koopje bestaat niet.
Een bioscoop voor een koopje bestaat niet. Op culturele voorzieningen moeten flink wat gemeentelijke euro’s bijgepast worden. Voor een dubbeltje op de eerste rang zitten lukt niet. Kijk maar naar Agnietenhof. Die kost de gemeente ook een bom duiten.
Na een jaar of vijf van bioscoopjacht, compleet met onderzoek (waarom moet alles steeds maar weer onderzocht worden?) en marktverkenning heeft de gemeente nu bekendgemaakt dat het filmtheater met dat riante restaurant te hoog gegrepen is. Er moet jaarlijks zo ongeveer twee ton voor opgehoest worden. Alsof men daar nu pas achter gekomen is. Natuurlijk weten we al lang dat projectontwikkelaars niks voor niks doen. Ook bioscoopexploitanten niet. Die komen zelden of nooit met een dikke zak geld aanzetten.
En zo is het beloofde Tielse filmtheater definitief verleden tijd. Geen optimistische verhalen meer in de krant. Geen foto’s meer van wethouders met een intentieovereenkomst in de hand. Het doek is gevallen. Jammer voor alle filmliefhebbers, die zo lang lekker gemaakt werden door de mooie plannen. Nu maar weer naar de grote stad om spannende avonturen op het witte doek te zien. Al of niet met een mals zeebaarsfiletje. Het is in Tiel geen bioscoop geworden maar een biossoap.
(reageren: jbeijer@upcmail.nl)
Jan Beijer
