Column: Waakhond
Column
Ik heb nu zo’n 700 columns geschreven en het zou best eens kunnen dat het eind in zicht is. Waarom?
Omdat de persvrijheid in ons land gevaar kan lopen. Dat gevaar komt van (je weet het maar nooit) onze toekomstige minister-president G. Wilders. Hij heeft het niet op journalisten. Erger nog, vier jaar geleden noemde hij hen al “tuig van de richel.” Het zal je maar gezegd worden.
Die kreet viel vorige week opnieuw in de Tweede Kamer, Toen vroeg een kamerlid van Volt hem of hij nog steeds achter die zo omstreden uitspraak staat. Jazeker! Van die woorden neemt hij geen letter terug. Een houding die we ook kennen van de grote boze wolf D. Trump, die de pers flink aan het muilkorven is. Zou het ook in ons land zo ver kunnen komen? Mogen wij straks als columnisten alleen nog maar mooi zitten en pootjes geven?
En mogen wij politici niet meer onder uit de zak geven? Als Wilders (je weet het maar nooit) onverhoopt genoeg stemmen krijgt om de lakens uit te delen, kan ik het wel schudden met mijn column. Ik moet er niet aan denken. Want er valt voor een columnist nog zoveel te beleven, vooral in de verkiezingstijd. En die staat weer voor de deur, twee keer zelfs. Daar kan ik van smullen. Politiek spektakel, heerlijk.
De gemoederen zullen wel weer hoog oplopen. Je zag het al bij de Algemene Beschouwingen in de Tweede Kamer. Daar probeerden de partijen elkaar al zo veel mogelijk vliegen af te vangen. Een en al stemmentrekkerij. Het landsbelang kwam nauwelijks aan bod. Het was vooral verkiezingsretoriek. Ik ben benieuwd hoe het er bij de gemeenteraadsverkiezingen aan toe gaat. De partijen zullen ongetwijfeld hun best doen om zichzelf op de borst te slaan. Met mooie plannen waarvan van tevoren niet zeker is of ze wel uitvoerbaar of betaalbaar zijn.
Alles wat niet goed is gegaan, telt dan niet meer mee. Daar hoor je niemand over. Het gaat vooral over de eigen prestaties. Aan columnisten de taak om scherp te blijven. Om kritisch te zijn als waakhonden van onze wankele democratie. En om af en toe te blaffen. Niet om alleen maar over koetjes en kalfjes te schrijven. Of over onschuldige onderwerpen als het weerbericht. Hoewel, dat wil ik nu best een keertje doen. En zelfs met plezier. Het wordt het komende weekeind lekker weer. Zonnetje erbij, prima. Lang leve het fruitcorso. Dat pakt zelfs zuurpruim Wilders ons niet af.
(reageren: jbeijer@upcmail.nl)
Jan Beijer
