Zorgen om sluiting Spar Schoonhoven: ‘Voelt dubbel, alsof ik mensen in de steek laat’
Nieuws
Schoonhoven - Na meer dan dertig jaar stopt supermarktmanager Rob Schmitz (66) bij de Spar in Schoonhoven. Op 1 juni 2026 sluit de winkel aan het Doelenplein definitief. Klanten zijn bezorgd: ‘Waar moeten we straks naartoe?’
De in Capelle a/d IJssel woonachtige Schmitz werkt zijn hele loopbaan in de supermarktbranche. In de beginperiode hield hij zich vooral bezig met winkelautomatisering. “Veertig jaar geleden stonden we nog achter een traditionele kassa. Nu is alles digitaal met elkaar verbonden: leveranciers, bestelsystemen, voorraad en administratie. De kassa is nog maar een klein schakeltje in het grote netwerk.”
Toch was dit niet de uitdaging die hij zocht. “Mijn hart lag in de winkel, niet op kantoor en in de vergaderkamer.”
Via de Sperwer Groep belandde hij zo’n dertig jaar geleden in Schoonhoven. Eerst met de Garantmarkt, die in 2010 overging naar de Spar. De vestiging aan het Doelenplein functioneert vooral als buurtwinkel.
“Historisch is het zo gegroeid dat vooral in Nederland de Spar relatief kleine supermarkten exploiteert. In het buitenland zie je vooral grote vestigingen.”
Meer dan een supermarkt
In de loop der jaren is de winkel voor veel inwoners in de binnenstad uitgegroeid tot een onmisbare steunpilaar. “We kennen veel vaste klanten persoonlijk. We helpen ze waar we kunnen, dat is ook onze kracht.”
Schmitz benadrukt dat juist in een tijd dat de overheid inzet op zelfredzaamheid van ouderen, buurtwinkels een unieke functie vervullen. Daarnaast is de winkel een centrale plek waar jong en oud elkaar ontmoeten.
Juist die kracht staat nu onder druk. Door de hoge kosten ziet de Spar-organisatie geen toekomst in deze vestiging. Schmitz: “Naast de hogere kosten moeten we steeds meer aan allerlei regelgeving voldoen. Je zag het ook in Ammerstol, waar sluiting onvermijdelijk was. Daarom stopt het hier per juni 2026; dan ga ik met pensioen.”
‘Lastig om dergelijke buurtsuper overeind te houden’
Lokaal klinkt er bezorgdheid, vooral door een grote groep oudere bewoners in het centrum. De ongerustheid heeft inmiddels ook in de politiek reacties ontlokt. Aan het college zijn vragen gesteld over de leefbaarheid in de stad en eventuele oplossingen om de buurtsuper te behouden.
Schmitz begrijpt de zorgen, maar denkt dat de politiek niet zoveel mogelijkheden heeft. “Als er geen ondernemer te vinden is en geen goed verdienmodel, dan is een dergelijke buurtsuper niet overeind te houden.”
Collega-supermarktmanager Bas Rechtuyt van de Plus Rechtuyt herkent wat zijn collega aangeeft. “Om winstgevend te zijn moet je vooral veel volume draaien.” Hij ziet een oplossing weggelegd voor de belbus. “Daarmee kan iedereen die dat wil naar de supermarkt gaan.”
Ondanks het plezier in het werk gaat Schmitz niet langer door. “Ik werk al een paar jaar zeven dagen per week. Dat is niet vol te houden.”
Er zijn tien medewerkers in dienst, van wie zes fulltime. “Het is een fantastische groep, daar ben ik heel blij mee”, complimenteert de winkelchef zijn personeel.
Pijn in het hart
Persoonlijk vindt hij het jammer dat de beoogde sluiting onvermijdelijk is. De reacties van de klanten raken hem zichtbaar.
“De hele dag gaat het over de naderende sluiting. Het voelt dubbel, alsof ik mensen in de steek laat. Ik moet het achterlaten met pijn in mijn hart.”
Dirk Molenaar
