Vrijwilligers maken het verschil voor bewoners van Antonia en Altenahove: ‘Ze kijken er écht naar uit’
Nieuws
Almkerk - In de woonzorglocaties van Mijzo in Almkerk zijn honderdtachtig vrijwilligers actief. Vijfenveertig bij Antonia, de rest bij Altenahove. Ze zorgen dat centrale activiteiten zoals optredens en bingo gesmeerd lopen, vervoeren de bewoners naar kerkdiensten, zijn creatief met de bewoners en gymmen, wandelen, rummikuppen en zingen met ze. Ook bij de maaltijden en de koffie zijn vrijwilligers betrokken.
Patrick van der Pijl (55) uit Dussen komt om de week op zondagochtend brood smeren. Hij is dan de enige vrijwilliger op drie huiskamers in Altenahove.
Van der Pijl: “Het gaat helemaal niet om het brood. Ik zit bij de bewoners aan tafel en maak een praatje met hen. Het zijn vaak dezelfde verhalen, maar ik merk dat bewoners het fijn vinden dat ik er ben. De medewerkers op de afdelingen werken hard, maar hebben geen tijd om naar hun verhalen te luisteren.”
Koken
Anjo Verheij (62) uit Almkerk kookt iedere dinsdag in een van de huiskamers van Antonia. Oud-Hollandse pot, en met name gebakken aardappels, zelfgemaakte appelmoes, stoofpeertjes en griesmeelpap, zijn favoriet.
De bewoners bepalen wat er op het menu staat. In meehelpen hebben ze geen zin, maar als de etensluchtjes zich verspreiden, komen ze er gezellig bij zitten. Alle andere dagen van de week moeten ze het doen met opgewarmde maaltijden.
Wandelen
Rika Schmidt (74) uit Almkerk schenkt al twintig jaar eens per maand op zondag koffie. Ze gaat alle kamers af en wordt daarbij steevast hartelijk ontvangen. Daarnaast wandelt ze iedere vrijdagochtend met een aantal bewoners.
Schmidt: “Familieleden van de bewoners hebben vaak geen tijd of zin om met de mensen naar buiten te gaan. Wij zijn nu nog met z’n vieren en kunnen vijf bewoners met een rolstoel, rollator of scootmobiel meenemen. Er wordt door de bewoners echt naar uitgekeken en als iemand niet mee kan, is de teleurstelling groot. Eigenlijk komen we mensen tekort.”
Mannen
Voor Patrick van der Pijl heeft zijn vrijwilligerswerk niets met altruïsme te maken. Van der Pijl: “Ik merkte dat er veel gedoe was in de zorg toen mijn ouders hier een beroep op deden. Je kunt daar je mond vol over hebben, maar er ook zelf iets aan doen. Ik ben gaan bellen met de vrijwilligerscoördinator. Op de vraag of ze me echt nodig had, kreeg ik terug dat het heel fijn zou zijn om er een man bij te hebben. Dat is trouwens ook de reden dat ik aan dit interview meewerk. Bewoners reageren anders op mij dan op vrouwen. De zorg is niet alleen voor vrouwen. Een verpleeghuis zou een afspiegeling moeten zijn van de samenleving.”
Van der Pijl heeft naast zijn vrijwilligerswerk een fulltime baan. Anjo Verheij is behalve in Antonia ook vrijwilliger bij de formulierenbrigade en bij een muziekvereniging. Dertien jaar geleden begon ze met koken op de huiskamer.
Verheij: “Ik werkte toen nog, maar het liep daar niet lekker, daarom ging ik op zoek naar iets waar ze wel blij met me zouden zijn.” Als ze gekookt heeft, schuift Verheij samen met de bewoners aan tafel: “Mensen zitten dan heerlijk te eten. Eén bewoner eet gelijk voor een hele week. De andere zes dagen vindt hij het eten niet lekker.”
Moeilijk
Er zijn ook lastige situaties. Eén van de bewoners beschouwt Verheij als haar dochter: “Deze mevrouw heeft niemand meer. Recent heeft zij haar dochter verloren, en ik mijn moeder.” Van der Pijl vindt het confronterend om te zien hoe sommige mensen oud worden: “De eerste keer dat ik iemand, net uit bed, op de vloer zag plassen, vond ik moeilijk. Ik voelde me handelingsverlegen.”
Verheij valt in: “Ik houd me ver van de zorg af. Iedere keer als een bewoner vraagt of ik hem naar de wc breng, voer ik een strijd. Het is mijn bevoegdheid niet. Het personeel verwacht ook echt niet dat ik dit doe.”
Waardering
Het personeel is, volgens de vrijwilligers, vooral blij met hun inzet. Dat geldt ook voor de organisatie. Vrijwilligers kunnen cursussen volgen, er zijn attenties en leuke middagen. Rika Schmidt: “Soms is er misschien zelfs te veel waardering. Dit vrijwilligerswerk is een invulling van mijn leven.”
Van der Pijl: “Het is belangrijk dat er naar de mensen gekeken wordt. Als vrijwilliger kun je het verschil maken.”
Ode aan de vrijwilliger: deze week staan de schijnwerpers op de vrijwilligers bij Altenahove en Antonia
Corine Verweij
