IJsclub Sparta ‘82 en Diny Bouman zijn twee-eenheid: nu hoopt ze vurig op opvolging
Nieuws
ANDEL • IJsclub Sparta ‘82 en bestuurder Diny Bouman-Naaijen (62). Het is al decennia lang een soort twee-eenheid. Maar niet zo gek lang meer is Diny de drijvende kracht. Ze gaat er na dit seizoen mee stoppen, zegt ze. Nu hoopt ze vurig op opvolgers (sters).
Het is ruim veertig jaar geleden dat Diny Bouman werd gevraagd om penningmeester van ijsclub Sparta ’82 te worden. Ze zei volmondig ja. Het was in de tijd dat de Andelse ijsclub nog een groot bestuur had met mannen als Joost Schmidt, Bas van Andel, Rien Krauweel en Anton van Rijswijk in haar midden.
Dat is door de jaren heen wel anders geworden. Anno 2024 vormen Diny Bouman en Reinier de Waal slechts samen het bestuur.
Alle functies
Op de vraag welke functie Diny Bouman momenteel bekleedt, krijg je een kort antwoord. “Ik ben alles.” Toch hoeft ze het niet helemaal alleen te doen. “We hebben een heleboel vrijwilligers als het dadelijk echt gaat vriezen”, vult ze snel aan.
Uit directe omgeving is er ook veel steun. “Mijn man Jan en dochter Laurine verrichten ook allerlei werkzaamheden voor de club.”
Blik op de thermometer
Elk jaar wanneer de weerstations vriezend weer aan gaan geven, kijken ze bij Sparta ’82 elke dag belangstellend naar de thermometer. Dan moet er actie ondernomen worden.
Iedere dag checken of de pomp die de natuurbaan onder water zet en die meestal in november zijn werk begint, nog draait. Als het dan echt gaat vriezen en het ijs zich aandient, moet het ijs getest worden.
“Dat doen we meestal met z’n drieën. Dan meten we hoe dik het is. Ja, het komt wel eens voor dat we er dan doorzakken. Dan zijn we te enthousiast”, lacht Diny Bouman. Als het ijs dan dik genoeg is gaat de poort open.
Zo snel mogelijk open
“Als het maar een beetje vriest, proberen we zo snel mogelijk open te gaan. Al is het maar voor een middagje of een morgen”, stipt Diny Bouman aan. “Vorig jaar hebben we ook nog geschaatst. Ik geloof van anderhalve dag.”
Wedstrijden voor de kinderen werden in het verleden ook georganiseerd. “Dat doen we als het even langer vriest.”
‘Sfeer is geweldig’
Wanneer tenslotte het sein op groen is gezet, begint de pret. “Als de ijsbaan open gaat is de sfeer geweldig. Iedereen is blij dat ze kunnen schaatsen. De schooljeugd wordt dan ook snel uitgenodigd. Muziek er bij.”
“Dan hebben we het als bestuur en vrijwilligers ook druk om alles draaiende te houden. Een koek en zopie gelegenheid moet bemand worden en ook moet er dan entree worden geheven. We hebben natuurlijk nogal wat kosten. We zijn een vereniging die geen winst draait.”
In het verleden werden voor de leden en belangstellenden bij ijsloze winters door de ijsclub ook tripjes naar de kunstijsbaan gemaakt, vertelt Diny Bouman.
“Dat deden we vroeger. Dan gingen we met de bus naar de kunstijsbaan. Tegenwoordig doen we dat niet meer. Teveel verantwoording.”
Echt het laatste jaar
Diny Bouman hoopt dat er in ‘haar laatste’ seizoen de schaatsen weer ondergebonden kunnen worden. “Ze zeggen dat het een strenge winter wordt”, zegt ze met een grijns. Maar haar grootste zorg is vooralsnog dat de ijsclub blijft bestaan en dat er kader zich aanmeldt voor een bestuursfunctie.
“Sommige mensen denken: Diny gaat wel door. Maar het is echt mijn laatste jaar. Het zou mooi zijn als er mensen opstaan. De jongere generatie is nu aan zet. Ik zal in het begin echt meelopen. Ik laat het niet zo maar los. Dat ze niet in het diepe vallen.”
“Nogmaals: het zou hartstikke leuk zijn dat er mensen opstaan zodat onze club, die nu ongeveer 300 leden telt, kan blijven bestaan.”
Marry Bouman
