Nieuwe Molenlandse partij i.o.: verzet tegen azc’s en radicale islam
Nieuws Asielopvang Molenlanden
Molenlanden - De basis is gelegd, een kernteam gaat aan de slag om de Nieuwe Molenlandse Partij in oprichting vorm te geven. Een gesprek met drie van de initiatiefnemers.
Democratie. De macht ligt bij het volk. Voor de grondleggers van de Nieuwe Molenlandse Partij i.o. is dat al lang niet meer zo. Daarom is het volgens hen hoog tijd voor een zevende partij in Molenlanden. In hun visie volgen de zes bestaande partijen veel te slaafs de landelijke overheid en luisteren zij (veel) te weinig naar wat het volk, in dit geval de inwoners van Molenlanden, echt wil.
“Bij de discussie over de AZC’s noemde de gehele raad de opvang van asielzoekers een morele plicht”, zegt Karin van Popering-Boer. “Wij zien dat als een van bovenaf opgelegde niet te rechtvaardigen dwang. Als mensen de straat opgaan en zich verzetten, zeggen politici: dit kunnen we toch niet toestaan in een democratische rechtstaat. Wij vinden: draai het om, want in een democratie moet er juist naar hen geluisterd worden. We zien nu in ons land de democratie afbrokkelen.”
Wortels in protesten tegen opvang asielzoekers
Samen met haar vader Ab Boer en André Hoogendoorn is ze aanschoven voor een interview over de nieuwe lokale partij. De wortels liggen in de felle protesten tegen het opvangen van asielzoekers in hun woonplaats Nieuw-Lekkerland.
Maar hun zorgen gaan verder. André: “Kijk naar de boeren, de manier waarop zij beknot worden. Stikstof? Dat is juist goed voor de natuur. En ook bij woningbouw moeten we ernaar streven dat niet mensen van buiten onze (nieuwe) huizen krijgen.” Karin: “Lokale binding moet weer belangrijk worden. Vroeger had je een puntensysteem waarbij bijvoorbeeld het feit dat je geboren en getogen was in het dorp meetelde. Verleen geen voorrang aan statushouders, maar hiermee richten we ons ook op mensen uit de stad die hier naartoe komen.”
Ze benoemen daarnaast het belang van gemeenschapszin. “Zeker in een tijd van polarisatie. Het verenigingsleven, mensen die met elkaar optrekken, dat bepaalt de leefbaarheid in een kern. Daar willen we ons hard voor maken.”
‘Eigenlijk bijna gevaarlijk om dit soort dingen te zeggen’
Een andere rode draad zijn de zorgen over de radicale islam. ‘Ideologieën die onze normen, waarden en cultuur niet respecteren en zelfs willen ondermijnen zijn niet welkom’, staat in de eerste nieuwsbrief.
“Het is een gevoelig onderwerp, eigenlijk bijna gevaarlijk om dit soort dingen te zeggen, maar wij vinden dat we er open en eerlijk in moeten zijn”, zegt André. En Ab: “Wereldwijd zijn moslims alleen tolerant als ze in de minderheid zijn. Kijk naar homo-intolerantie. Het is een stuk veiliger om als homostel hand in hand over straat te gaan in Nieuw-Lekkerland dan in Amsterdam. Maar ook hier zien we het straatbeeld al veranderen.”
Schrappen van godsdienstvrijheid gaat te ver
Een uitgangspunt dat, als het in de praktijk wordt gebracht, haaks kan staan op één van de hoekstenen in onze democratie: de godsdienstvrijheid. De meningen daarover zijn in de nieuwe partij nog niet uitgekristalliseerd. Het schrappen van de godsdienstvrijheid gaat te ver, maar inperken? “Dat zouden we eerst in de groep moeten bespreken.”
De een staat daar gematigder in dan de ander
En wat als er een plan komt voor een moskee in Molenlanden? “Als een lokale groep moslims die zich aan willen passen aan onze samenleving dat met eigen geld, en niet uit Saoedi-Arabië of Marokko, financiert? En zonder de gebedsoproep en een minaret? We moeten we er goed over nadenken of we daar tegen zouden zijn. De een staat daar gematigder in dan de ander.”
Beperkingen aan democratie opleggen
Het schuurt tijdens het gesprek soms. Want opkomen voor de democratie en tegelijkertijd daar beperkingen aan opleggen, valt lastig te rijmen. Neem het verzet tegen de opvang van asielzoekers.
De Spreidingswet is een democratisch aangenomen wet. Gemeenten hebben de plicht daar invulling aan te geven. Hoe democratisch is het dan om dat naast je neer te leggen? De initiatiefnemers zijn daar duidelijk in. “Het had samen moeten gaan met een beperking van de instroom. Dat was de deal en dat is niet gebeurd. Het overgrote deel is ook geen echte vluchteling. Die moeten teruggestuurd worden. De Spreidingswet is ook niet van toepassing op veiligelanders en migranten die zich via allerlei landen zoals Italië, Duitsland en Oostenrijk melden in Ter Apel.”
Waar ze dan moeten blijven? “Dat is het probleem van het Rijk. In de Molenlandse politiek is er nu niet geluisterd of er draagvlak is voor de opvang. Er was op geen enkele manier inspraak. Dat is gewoon niet democratisch.”
Besluiten baseren op wat inwoners echt willen
Dat moet volgens het drietal dan ook een pijler worden onder de Nieuwe Molenlandse Partij i.o.: besluiten baseren op wat inwoners echt willen. Maar ook de andere zes partijen hebben het betrekken van de inwoners hoog in het vaandel staan. Waarin verschilt de nieuwe partij dan van hen?
“Wij zeggen niet dat zij dat niet goed doen, maar voor ons gaat ‘betrekken bij’ niet ver genoeg. Er moet ook serieus geluisterd worden naar de inbreng van de inwoners. Er zal in onze standpunten best overlap zijn. Maar bij een aantal thema’s die wij essentieel vinden moet het echt anders. Schrijf bij complexe vraagstukken een referendum uit, laat de mening van inwoners écht meetellen. Dat kan echt veel beter dan nu het geval is. Wij zoeken meer de verbinding met het volk.”
‘We willen geen christelijke partij zijn’
Karin, André en Ab delen een christelijke achtergrond en opkomen voor de cultuur die gebaseerd is op joods-christelijke normen en waarden is het uitgangspunt, maar: “We willen geen christelijke partij zijn”, zegt Karin. “Binnen het kernteam is precies de helft christelijk en de andere helft niet. Zonder dat we daar speciaal op geselecteerd hebben.”
André vult haar aan: “Op onze oproep, op basis van de startnotitie die we gemaakt hebben, kwamen heel veel reacties van belangstellenden. Bij de gesprekken met hen hebben we heel goed gekeken naar hoe zij denken over de verschillende onderwerpen. De karakters moeten ook bij elkaar passen, je wilt het ook gewoon gezellig kunnen hebben met elkaar. En dat is gelukt. We hebben een goed team dat met een open blik naar de samenleving kijkt.”
Vinden van een officiële naam
De basis is er. Maar het ‘te-doen-lijstje’ is nog lang. Twee voorbeelden: het vinden van de officiële naam en het uitwerken van het conceptprogramma om mee naar de inwoners te gaan. “Juist met de inbreng van het kernteam en de inwoners willen we een programma maken dat aansluit bij de Molenlandse samenleving.”
Een van de eerste punten op de lijst is het verbreden van de basis. Alle acht leden van het huidige kernteam komen namelijk uit Nieuw-Lekkerland. “Dat is prio 1”, knikt Ab Boer. “Het liefst willen we dat iedere plaats vertegenwoordigd is.”
‘Het importeren van mensen gaat gewoon onverminderd door’
De plannen voor een nieuwe partij waren er trouwens al voor de gemeenteraadsverkiezingen in maart. Het lukte net niet om daar nog aan mee te doen. De discussie in de lokale politiek is met de keuze voor asielopvang in Bleskensgraaf en Hoogblokland afgerond.
De Nieuwe Molenlandse Partij i.o is van mening dat ook deze twee opvanglocaties er niet zouden moeten komen en denkt dat deze discussie weer snel op tafel komt. “Het importeren van mensen gaat gewoon onverminderd door. Binnen een jaar of twee krijgen we de opdracht om opnieuw asielzoekers te huisvesten. Daar zijn wij van overtuigd.”
