Oud-inwoonster Groot-Ammers promoveert met proefschrift over passende zorg in ouderengeneeskunde

Groot-Ammers - “Dokter zijn voor de oudere patiënt is echt iets anders dan dokter zijn voor de jongere patiënt.” Zo luidt één van de stellingen behorend bij het proefschrift ‘Towards appropriate care in old-age medicine’ (Op weg naar passende zorg in de ouderengeneeskunde), waarmee Annemarie Jongerius deze week promoveerde aan de Leidse Universiteit.

Annemarie, oud-inwoonster van Groot-Ammers, getrouwd en moeder van drie kinderen, startte als specialist ouderengeneeskunde haar promotieonderzoek in 2019.De ervaringen die de geneeskundestudenten opdeden tijdens het coschap ouderengeneeskunde waren aanleiding voor haar onderzoek.

Gericht op genezen

Enkele citaten uit het proefschrift: “Geneeskunde studenten ontwikkelen hun professionele identiteit in de gemeenschap van de geneeskundeopleiding. Een gemeenschap die primair ziekenhuis- en ziektegericht is. Gericht op diagnostiseren, behandelen en genezen als belangrijke waarden. Een arts die gericht is op genezen.

In de zorg voor de oudere patiënten is genezing niet altijd mogelijk en ligt de nadruk op het verbeteren van de kwaliteit van leven, het verlichten van lijden en het behoud van autonomie. Het is daarom belangrijk dat geneeskundestudenten een professionele identiteit ontwikkelen die passend is voor de zorg voor ouderen.”

Belangrijke eigenschappen

In het proefschrift worden de ervaringen weergegeven van geneeskundestudenten voor en na een coschap in het verpleeghuis. Na zes weken coschap gaven de deelnemende studenten aan dat het actief participeren in de zorg voor de patiënten en het ervaren van het dagelijks leven van de patiënt hun ontwikkeling tot arts heeft beïnvloed. Patiëntgerichtheid; persoonlijke op maat gemaakte zorg; benaderbaarheid en samenwerking, noemden ze belangrijke eigenschappen van de arts die voor de oudere patiënt zorgt.

In het verdere van het onderzoek gaven 22 thuiswonende ouderen uit de regio Zuidwest-Nederland aan dat er op latere leeftijd complexiteit in de gezondheidsproblemen en de context ontstaat en dat zij afhankelijker en kwetsbaarder worden. Hierdoor hebben zij een arts nodig die bekend is met hun sociale context; respectvol en op basis van gelijkheid met hen omgaat; duidelijk is; perspectief geeft en continuïteit van zorg biedt. Hiervoor moet de arts zorgzaam, betrokken, geduldig, open en reflectief zijn.

Aan het onderzoek werkten ook twintig Nederlandse artsen, specialisten ouderengeneeskundige en huisartsen met een kaderopleiding ouderengeneeskunde mee. Arts zijn voor de oudere patiënt betekent voor hen dat ze hun beleid afstemmen op de individuele patiënt en multidisciplinair samenwerken. Ze moeten ervaren; dienstbaar; nieuwsgierig; creatief; flexibel; bedachtzaam en reflectief zijn.

Waardevolle bevindingen

“Zomaar, naar mijn mening, enkele zeer waardevolle bevindingen van het promotieonderzoek in de hoop dat het zal bijdragen aan de verdere professionaliteit van de toekomstige artsen die ervoor kiezen specialist ouderenzorg te zijn”, vindt Nico Jongerius uit Groot-Ammers, voorzitter van de ANBO/PCOB Liesveld, en tevens vader van Annemarie.

“Het mag duidelijk zijn dat ik als voorzitter van de ANBO/PCOB Liesveld, waar het juist gaat om het omzien naar de ander op gevorderde leeftijd, dankbaar ben voor het onderzoek dat onze dochter, die ook nog een oud-leerling van me is, verrichtte.”

“Ter afsluiting nog een stelling van Carrel die Annemarie toevoegde aan haar proefschrift: Waar het op aankomt in de ouderengeneeskunde is niet dat u jaren toevoegt aan het leven, maar leven aan de jaren.”