Zwerfvuilbrigade: ‘Samen houden we Neerijnen schoon’
Nieuws
Neerijnen - Dagelijks zijn er duizenden vrijwilligers met een plastic zak en een grijper op pad om het zwerfvuil in parken, bermen en straten te verzamelen. Niet alleen in de grotere dorpen van de gemeente West Betuwe, ook in het in het groen verscholen Neerijnen zijn Ellen, Jeanie, Daniëlle, Bert en Leentje regelmatig te zien met een zak en grijper. Allen met één doel: hun dorp is mooi en schoon. Dat willen ze ook graag zo houden.
Neerijnen, een dorp verscholen in het groen, ingesloten tussen twee kastelen die omringd zijn met bos. Velen maken in de bossen regelmatig rond de kastelen een wandeling en combineren dat vaak met een bezoek aan het kunstcentrum ‘Het Stroomhuis’. De mensen van de zwerfvuilbrigade Neerijnen vinden de gekste dingen.
Ondanks dat we misschien een roepende in de woestijn zijn, moeten we het probleem ‘zwerfvuil’ onder de aandacht blijven brengen.
Ellen: “Ik heb niet het gevoel dat wij als groep een uitzondering maken. Ondanks dat we misschien een roepende in de woestijn zijn, moeten we het probleem ‘zwerfvuil’ onder de aandacht blijven brengen. Vandaag had ik, in tweemaal twintig minuten, vier vuilniszakken vol plastic afval. Dat moet toch anders kunnen? Mijn ogen zijn opengegaan nadat ik het boek ‘Plastic Soup Surfer’ van Marijn Tinga had gelezen. We leveren nog veel te weinig plastic in. In Duitsland is het statiegeld hoger, met het gevolg dat er meer wordt ingeleverd. Sinds de invoering van het statiegeld vinden we wel minder flesjes en blikjes. Maar toch nog veel te veel.”
Jeanie: “Ik ben er steeds weer trots op als mijn familie op bezoek komt en het hier zo mooi en schoon vindt. Het is onvoorstelbaar wat mensen de natuur een geweld aandoen. Zo vonden we onlangs tussen alle peuken en lege verpakkingen van sigaretten, een garderobe. Vooral bij de rotonde en langs het fietspad zijn verpakkingen met resten van eten te vinden. Dat zou best anders kunnen; dat is een kwestie van fatsoen. Het bedrijf met die grote M helpt daar zeker aan mee.”
Daniëlle: “Zelfs langs de Waaldijk, waar nu de dijkverzwaring plaatsvindt, treffen we veel afval aan. Daar wordt voor de verzwaring kennelijk grond gemengd met bouwafval gebruikt. Het is onvoorstelbaar wat daar aan plastic afval als regenpijpen en stukken rioolafvoer wordt gevonden. Dat zou niet mogen gebeuren, daar is kennelijk onvoldoende controle op.” Als we allemaal de mentaliteit zouden hebben het afval te brengen waar het hoort, zou Nederland een stuk schoner worden. Daarnaast zouden zij die het vuil opruimen geen hatelijke opmerkingen moeten horen als ze iemand terechtwijzen.
Cees Hoogteyling
