Bomen aan Sonsbrug zijn niet te vertrouwen
Algemeen
De raadsleden van de gemeente West Betuwe zullen nauwelijks weten waar de Sonsbrug in hun gemeente is gelegen. Bewoners daar maken zich grote zorgen over de kwaliteit van de reeks populieren die er twintig jaar geleden zijn aangepoot. Vorig jaar zijn er omgewaaid en daardoor ondervond de familie van Gerco van Dijk veel overlast en schade.
Cees Hoogteyling
Acquoy – De populieren staan in twee rijen langs een drukke weg. De populier is een kenmerkende boom in ons rivierengebied en geeft een bron van inspiratie, voor schilders, fotografen en dichters. Wie kent niet het gedicht van Marsman? Denkend aan Holland zie ik brede rivieren dwars door oneindig laagland gaan, met daarin de rijen ijlen populieren.
De snelle groeiproductie die vroeger gold, is nauwelijks meer van belang. De wortelgroei veroorzaakt veel schade aan het wegdek. Voor onderhoud heeft de gemeente weinig tijd en de kosten van onderhoud zijn hoog. Ze worden soms 20 tot 25 meter hoog. Daar kunnen de aanwonenden van de Sonsbrug over meepraten. Gerco van Dijk heeft in de zomer van 2017 de gemeente al gewezen op de slechte kwaliteit van de bomen en het achterstallige onderhoud. Van Dijk: “Laat nu een week na mijn melding er een boom omwaaien. Die was gewoon afgerot bij de wortels. Gemeente zou hier aandacht aan besteden en de raad zou moeten beslissen over het kappen van de bomen. Niets meer vernomen, tot in januari 2018 er weer één omwaaide, net voor ons huis. Veel schade aan auto, schuur en bestrating, die deels door de gemeente is vergoed. Nogmaals werd bewezen dat de boom afgerot was. Er zijn toen nog enkele bomen gerooid.” Van de weg wordt veel gebruik gemaakt door schoolkinderen naar school in Culemborg en vrachtwagens naar de A2. Deze week was het na de storm weer raak, veel doodhout, takken op de weg. Van Dijk heeft er weer veel van het wegdek gehaald, want auto’s rijden er gewoon om heen. Van Dijk: “Ik voorspel straks ongelukken en dan is het leed niet te overzien. Ik heb een heel dossier aan correspondentie met de gemeente. Daar blijft het bij.
Mevrouw Anja van Santen: “Het is zo gevaarlijk dat het dode hout valt, dat ik niet meer met mijn kleinkinderen durft te gaan wandelen als het maar iets waait.” Jan van Santen: “Toen de bomen zo’n twintig jaar geleden werden geplaatst, werd ons gezegd dat het populieren waren die niet gingen pluizen. Dat hebben we geweten, als de kleinkinderen in de pluistijd hier zijn, kunnen ze gewoon niet buiten spelen. Ze doen niet anders dan hoesten van de pluizen. We denken dat niemand weet wat dat voor overlast geeft.”
