Nieuw avontuur aan het Lakerveld in Lexmond
Nieuws
“De melkproductie is enorm gestegen: in vier maanden tijd is deze gemiddeld toegenomen met vijf liter per koe.” Aan het woord is Govert Bogers, melkveehouder in Vijfheerenlanden. Sinds kort is hij samen met Allard den Besten begonnen aan een nieuw avontuur: een kakelverse maatschap, de introductie van een melkrobot én het samen leven op de boerderij. Tijd voor een goed gesprek.
Boeren hebben het niet makkelijk, volgens Govert. “Iedereen heeft de mond vol over voedselzekerheid, maar ondertussen zijn er steeds minder boeren. Hier in de buurt zijn er nog maar zes over. En de boeren die er nog zijn, hebben winst nodig om investeringen te doen. Een bank werkt met een langjarige prognose om een lening te verstrekken. Dat is dus steeds lastiger, want de prijzen verschillen nogal per maand. Wereldwijd staat de voedselproductie onder druk, er is klimaatverandering en politieke onstabiliteit. En nu staat de wereld op zijn kop door een nieuwe oorlog.”
Opvolging op de tocht
Toch houdt Govert het oog op de toekomst, vertelt hij aan de keukentafel in het woonhuis bij de boerderij. “Ik ga langzaamaan wel richting pensioen, ik ben nu 64. Ik had al een paar jaar geleden een heel plan ontwikkeld voor mijn oudste zoon. Maar toen de coronacrisis uitbrak, koos hij toch voor een andere richting binnen de agri business. Desondanks kijk ik daar met veel plezier op terug. De mooie gesprekken die we met elkaar mochten delen zijn van grote waarde voor mij geweest.” Ook zijn tweede zoon wil het bedrijf niet overnemen. “Hij is lasser. En mijn jongste zoons zijn tien en dertien. Dus ik zou eigenlijk met het bedrijf moeten stoppen.”
Govert bleef doorgaan met zoeken naar een oplossing en probeerde uit alle macht om het bedrijf overeind te houden: er moesten toch ruim 100 koeien verzorgd worden. “Ik heb vier jaar overbrugd met behulp van melkers. Want alleen kun je het nooit aan. Maar ja, het was niet altijd makkelijk: de één komt te laat, de ander vergeet het een keer.”
Oppas als matchmaker
Als alleenstaande vader riep Govert ook regelmatig de hulp in van een oppas, zodat hij de handen vrij had om in zijn bedrijf aan de slag te zijn of af en toe van zijn vrije tijd te genieten. Zo kwam - via een kleine omweg - Allard op zijn pad. Laatstgenoemde werkte net bij Lely, een bedrijf dat geautomatiseerde systemen levert voor melkveebedrijven. “Mijn zus paste wel eens op bij Govert”, vertelt Allard, die inmiddels ook is aangeschoven aan de keukentafel. “Zij zei tegen mij: ik denk dat Govert wel een melkrobot kan gebruiken.”
Perfecte timing
Hun wegen kruisten elkaar twee jaar geleden dus precies op het goede moment. En nog belangrijker: de heren hadden een duidelijke klik. Ze gingen een maatschap aan, het lukte om een financiering aan te vragen en er werd een melkrobot aangeschaft. Govert: “Allard had door zijn ervaring bij Lely al veel gezien en wist hoe het wel en niet moest.” In november 2025 werd begonnen met de bouw van de melkrobots. “Dat vergde wel een strakke planning”, vertelt Allard. “Maar gelukkig heeft niets tegen gezeten met de bouw.” Er werd tussen de twee stallen een nieuw gedeelte bijgebouwd, speciaal bedoeld als ruimte voor de melkrobots. De koeien hebben allemaal een halsband om, deze zorgt voor identificatie van de koe bij de melkrobot en automatisering regelt de rest. De robots staan opgesteld in een kassa-opstelling en na het melken lopen de koeien via een Lely Grazeway door.
Ook is er ondersteuning in de stal dankzij de nieuwe hulp: de Lely Juno. Hierdoor wordt ook het voer aanschuiven geautomatiseerd. Govert ziet, buiten de hogere melkopbrengst per koe, nog een voordeel van de nieuwe technieken. Hij vertelt met een grote glimlach op zijn gezicht: “Je kan ’s ochtends blijven liggen en gewoon even op je telefoon kijken of alles goed gaat.”
Verschuilen achter regelgeving
Govert is blij met de nieuwe wind in het bedrijf. Maar hij ziet ook dat de toekomst van de boer over het algemeen nog onzeker is. “De politiek ziet soms liever dat je vertrekt. De provincie heeft weer nieuw beleid ontwikkeld, met nieuwe regels over de stikstofemissie en de bufferzones. Heel veel boeren hebben een brief gehad en zijn niet enthousiast over deze coalitie. Men verschuilt zich achter de Brusselse wetgeving en niemand durft het anders te doen. Zo blijft alles op slot. We moeten ook alles bijhouden: hoeveel dagen de koeien buiten lopen, je mag maar 40 kuub mest uitrijden. Dat kost eigenlijk alleen maar geld, want dat moet weer aangevuld worden met kunstmest. En die normen veranderen elke keer.” Allard knikt instemmend: “Er is gewoon geen zekerheid.”
Nieuwe relatie en nieuwe buren
De nieuwe samenwerking op de boerderij aan het Lakerveld in Lexmond heeft er toe geleid dat Allard en zijn hoogzwangere vriendin Donna in de inpandige woning bij de boerderij zijn getrokken: ze zijn dus niet alleen samen een maatschap aan gegaan, maar zijn nu ook buren. Wilma, de nieuwe vriendin van Govert, komt ook regelmatig over de vloer. Hebben de dames eigenlijk ook iets met het boerenbestaan? Wilma moet een beetje lachen om de vraag: “Wij hadden contact via een dating app, speciaal voor boeren. Dus ik stond daar zeker voor open. Maar ik moest een paar weken wachten, want de installatie van de melkrobot ging voor. Ik heb mijn broer geappt: ik doe mee met ‘Boer zoekt vrouw’. Hij begreep er niets van.” Voor Wilma was het wel meteen duidelijk: deze man had het druk met zijn bedrijf en de rest stond even op pauze. Toen ze elkaar uiteindelijk ontmoetten, ging dat niet helemaal vlekkeloos. “We zaten in een restaurant in Schoonhoven, toen het brandalarm af ging. Dat kregen ze niet meer uit”, lacht Wilma hardop.
Consequenties
Hoe onstuimig de ontmoeting tussen Govert en Wilma was, staat in schril contrast tussen de ontmoeting van Allard en Donna. “Ik was bedrijfsleider bij een zorgboerderij annex melkveehouderij hier in Lexmond”, vertelt Donna. “Allard kwam op dat bedrijf op bezoek.” Dat Donna nu op de boerderij woont, is wel even wennen. “Voor mij had het allemaal niet zo groot gehoeven. Ik wilde gewoon ergens een huisje met een tuintje. Ik wist ook wat voor consequenties eraan kunnen zitten. Ik ben wel van het reizen. Dat is nu wel anders, je kunt niet zomaar vertrekken. Maar ik zei tegen Allard: ga het maar proberen.” Allard heeft, naast de maatschap, nog geen plannen om zijn loopbaan bij zijn huidige werkgever op te geven. “Ik zit nu drie jaar bij Lely en ik verwacht dat nog even te blijven doen.”
Nieuwe dynamiek
Dat de boerderij nu weer letterlijk bloeit van het leven en huize Bogers weer vervuld wordt met gezelligheid en positiviteit, doet Govert zeker deugd. “Mijn ouders zijn hier begonnen met koeien, kippen, varkens, een beetje fruit. Mijn vader was een boer met vele hobby’s, hij jaagde graag, viste graag en hij had bijen. Die mensen hebben echt genoten van het leven. Hij heeft tot het laatste moment meegeleefd met alles wat hier speelde.” Govert volgde een opleiding op de landbouwschool in Ottoland en toen hij de boerderij van zijn ouders overnam in de jaren 80 van de vorige eeuw ging hij meer als ondernemer werken. En ook nu vraagt de moderne tijd weer een aanpassing in de bedrijfsvoering. “Ik loop inmiddels al veertig jaar mee. De toekomst loopt altijd anders als dat je hem voorspelt”, zegt Govert wijs. “Je kunt krom liggen van de zorgen, maar dat heeft helemaal geen zin. Dit zien we echt als een avontuur.”
Dit interview verscheen eerder in magazine #trotsopdeboer editie Vijfheerenlanden, dat begin juni 2026 uitkwam.
