Heen en weer over de Lek met Leanne en Louis, redders van het veer Ameide-Lopik

• Link ophalen

  Gekopieerd

Maak ons je Google-favoriet!

AMEIDE/LOPIK • Overvaren met het voetveer Ameide-Lopik is altijd een mooie ervaring, of de zon nu weerkaatst op het water van de Lek of donkere wolkenluchten zich samenpakken boven de rivier. Het kan nog, dankzij de vrijwilligers die afgelopen voorjaar aantraden.

Na een noodkreet in diverse media kon het bestuur van voetveer De Overkant afgelopen februari melden dat de verbinding over de Lek gered was. De bestuursleden dronken er een wijntje op, meldde voorzitter Margriet van Delft.
De pont vaart al dertig jaar en zet elk seizoen zo’n 30.000 mensen over. Doordat een brug op die plek en ook in de nabije omgeving ontbreekt, maken ook veel lokale reizigers er gebruik van.

Barmatroos

Een van de nieuwe vrijwilligers is Leanne Lawalata uit Amsterdam. “Ik hoorde over de vacature van mijn broer, die erover las in een krant. Hij vroeg: is dit wat voor jou? Ik dacht meteen: wat leuk!” Leanne is in Amsterdam al sinds 2002 schipper. “Ik behaalde mijn klein vaarbewijs en in 2011 mijn groot vaarbewijs. Ik voer in de stad op passagiersscheepjes. Lange tijd deed ik als barmatroos allerlei matroosklusjes en bracht ik de passagiers drankjes en eten.”

Eb en vloed

Het Termeise veer ligt ‘s winters aan de ketting, maar in Amsterdam vaart Leanne het hele jaar. “Ik werk nu vooral op een passagiersbootje. Je hebt in de stad geen stroming op het water, er zijn sluizen en dammen aan alle kanten. Op de Lek stroomt het als een tierelier en heb je zelfs eb en vloed. Dat was erg wennen. Soms moest ik harder remmen. Als ik zo doorga kom ik heel ergens anders uit, dacht ik. Ik vind dit een heel mooie manier van varen, je kunt echt voelen wat de rivier doet en hoe je daarop kunt reageren. Als er binnenvaartschepen zijn, zie je al snel of ze de stroom mee hebben, doordat ze heel hard dichterbij komen. Dan blijf je aan je eigen kant, wacht rustig af. We hebben geen haast.”

Alert zijn

Voor Louis Hartmans uit Nieuwegein kent de rivier geen geheimen meer. Hij werd als schipperszoon op het water geboren en kan nauwelijks vertellen hoe hij navigeert en omgaat met stromingen en getijden. Met een verbaasde blik: “Dat is allemaal geautomatiseerd. Je moet alert zijn. Je kijkt en ziet waar de stroom vandaan komt. Je weet hoeveel tijd je nodig hebt om voor een schip over te varen, dat gaat vanzelf. Als driejarige stond ik al naast mijn vader op een stoel achter het stuurrad.”

Leuke ontmoetingen

Ze hebben plezier in het contact met de passagiers. Louis: “Ongeveer 95 procent van de passagiers is toerist. Meestal is het gezellig. Soms heb je 40 toeristen tegelijk, soms vaar je met één passagier. Op een mooie zomerdag zet je zomaar 300 mensen over.” Leanne: “Je hebt leuke ontmoetingen, vaak maken mensen een kletsje. Soms krijg je hele beschrijvingen van fietstochten. Mensen die op een bootje stappen zijn ontspannen en blij. Op een dag bleven er een vrouw en een kind op de steiger staan. Ze spraken niet goed Nederlands en gebrekkig Engels. Ze vroegen: ‘Hoe duur is het?’ Ik zei: 1,30 euro. Ze gingen weer weg, maar toen ik weer terugvoer stonden ze er weer, met een man. Ze gingen toch over en liepen Ameide in. Vrij snel waren ze weer terug. In gebroken Engels vertelde de man: ik werk hier en wilde aan mijn gezin laten zien waar ik elke dag ben. Dat vond ik aandoenlijk.”

Pontje moet blijven

Louis hoorde via een schoonzoon van de vacature. “Hij zag de oproep op Facebook. Het veer zou worden opgeheven door een schipperstekort. Ik vind: zo’n pontje moet in de vaart blijven, dat is leuk voor de mensen. Maar aankomend jaar komt er iets anders op mijn pad, dus ik stop er ook weer mee. Er zijn nu genoeg mensen. Ik heb tegen het bestuur gezegd dat ze me altijd kunnen bellen als ze omhoog zitten.”

Water in aderen

Net als voor Leanne is De Overkant niet het enige schip in zijn leven. “Ik vaar ook nog met grote tankers op de rivier, dan wil ik vier dagen weg en moet ik werk afzeggen voor één dag pontje. Ik ben 42 jaar zelfstandig schipper en ondernemer geweest. Het varen blijft trekken.” Lachend: “In plaats van bloed heb ik water in mijn aderen denk ik.”

Vaartijden

De vaartijden voor 2025 zijn nog onbekend. Voorgaande jaren voer het veer van april tot en met oktober, dagelijks (10.00-18.00 uur). Laatste vaardag is traditiegetrouw de de 2de donderdag van oktober, als in Ameide de paardenmarkt plaatsvindt.