86-jarige Hans van Elst uit Hagestein nog altijd actief als sportarts: ‘Stop pas als ik niks meer kan betekenen’

VIANEN • De 86-jarige Hans van Elst is een sportarts in hart en nieren en hij denkt nog lang aan stoppen. De sportarts en manueel deskundige uit Hagestein werkt sinds 1976 bij Fysiotherapeutisch Centrum Vianen aan het Slyk. Met pensioen gaan is nog lang niet aan de orde: “Tenzij ik niks meer voor anderen kan betekenen”.

‘Altijd goede zin, veel kennis paraat en altijd bereid om nieuwe dingen te leren’, zo omschrijven de collega’s van Hans hem. Hans blies afgelopen maandag 86 kaarsjes uit en werkt nog altijd met veel plezier in de beweegzorg. Twee dagen per week is hij aanwezig in het Fysiotherapeutisch Centrum Vianen. Daarnaast rijdt hij al dertig jaar lang één keer in de week naar Amsterdam om daar te werken in een sport fysiopraktijk.

Niet ouderwets 
Eén ding is zeker: als je dit vak goed wil uitoefenen moet je bijblijven, volgens Hans. “In dit vak kun je niet ouderwets zijn. De sportwereld verandert constant en ook de beweegzorg ontwikkelt zich. Regelmatig congressen en cursussen volgen doe ik dan ook graag.”

“Ik heb de opmars van vrouwenvoetbal bijvoorbeeld meegemaakt. Enige tijd later bleek dat vrouwen meer aanleg hebben om een voorste kruisband te scheuren, dan mannen. Daarop moet geanticipeerd worden en je moet over die kennis beschikken om mensen goed te blijven behandelen. Je bent immers nóóit te oud om te leren.”

Gehaast en gecompliceerd 
Wel heeft Hans het vak als geen ander kunnen zien veranderen in zijn carrière. “Alles is gehaast geworden”, vertelt hij. “Voorheen werden mensen uitgebreid behandeld en namen we de tijd. Nu hebben we veel minder tijd per persoon. Ik heb er niks op tegen hoor, ik begrijp deze verandering volkomen. Maar feit is dat we onze aandacht anders moeten verdelen.”

Ook lijkt de zorg gecompliceerder geworden, volgens Hans. “Alles loopt via de huisarts. Een huisarts die zelf ook hartstikke druk is. Er is veel minder tijd voor overleg.”

Van gymnastiekleraar tot sportarts
Hans sport zelf ook nog regelmatig. Mountainbiken, twee keer per week fitness in de sportschool. Hij doet het allemaal. Behalve fietsen naar werk. “Daar doe ik niet aan. Je regent altijd nat in Nederland, haha. Maar ik voel me gezegend dat ik nog zo fit mag zijn.”

Hans behandelt in Vianen zowel sporters als niet-sporters. Al zijn de sporters zijn ‘favoriet’ om te behandelen: “Als sportarts heb je een andere blik op blessures dan een fysiotherapeut. We kijken naar het hele plaatje, niet alleen naar de plek waar de pijn zit. Ik ben begonnen als gymnastiekleraar, sport heeft altijd mijn interesse gewekt.”

Niet achter de geraniums
Enige tijd geleden werd Hans geopereerd aan zijn knie. Hij zat een maand thuis en dat was werkelijk waar niks voor hem: “De hele dag niksen past niet bij me.” Het overgrote deel van de vrienden en kennissen van Hans zijn inmiddels alweer twintig jaar met pensioen. “Dat moeten ze zelf weten, zij hebben vaak een hele leuke invulling van hun tijd. Maar voor mij is die leuke invulling dit werk. Al ben ik wel blij met mijn twee vrije dagen in de week, hoor.”

“Om de hele dag achter de geraniums te zitten, is dus niks voor mij. Maar goed, ooit zal er een moment komen waarop ik niks waardevols meer voor anderen kan betekenen. Dan is het mooi geweest. Al ben ik blij dat dat moment nog niet is aangebroken.”

Fit blijven op leeftijd
Juist door zijn leeftijd, hecht Hans veel waarde aan het bijbrengen van kennis over krachttraining voor oudere mensen. “Kracht loopt vanaf een hogere leeftijd behoorlijk snel terug. Dan kom je met een lijf te zitten dat eigenlijk niet meer te herstellen is. Houd die kracht in de gaten, even wandelen of fietsen is niet voldoende. Zet je hart-longmachine lekker aan en blijf fit. Dát is mijn boodschap”, besluit hij.