'Polsbroeker in Schoonhovense dienst' is kritisch op zichzelf

POLSBROEK/SCHOONHOVEN • Bij Walter van Maurik, de 19-jarige Polsbroekse linkermiddenvelder van vv Schoonhoven, moet de 'knop om'. "Ik moet meer risico gaan nemen."

De zelfkritische tweedejaars student bedrijfskunde aan de Erasmus Universiteit is niet tevreden met zijn huidige ontwikkeling. "Ik houd me aan m'n taken en werk hard, maar een fantasierijke actie blijft vaak achterwege. Ik heb geen idee hoe dat komt. Ik voel geen druk en ik denk niet dat iemand me het kwalijk zou nemen als ik een keer in de fout ga. Het is gewoon wennen. De knop moet om. Ik probeer nu steeds een 7 te halen, maar wil voor een 8 of 9 gaan."

Walter van Maurik is bezig aan zijn zesde seizoen bij de blauw-witten. Tot bij de C-junioren kwam hij uit voor zijn dorpsclub SPV '81. "Ik wilde op een hoger niveau voetballen en stapte over naar Schoonhoven. Zowel met het B-team als het A-team werden we kampioen. Dat was op zich niet zo'n geweldige prestatie, omdat we in de tweede klas speelden. Misschien hadden we meer tegenstand moeten krijgen. Het ging soms te makkelijk. Ik merk nu bij de senioren dat ik kracht tekort kom. Ik word voor m'n gevoel soms te eenvoudig van de bal gezet. Daar moet ik mee aan de slag."

De jongeling debuteerde vorig seizoen onder trainer Wim Eilander in de hoofdmacht. "Een kwartier voor tijd tegen FC Perkouw. Toen stonden we al met 1-3 achter. Niet het leukste moment om in te vallen, maar dat laat je natuurlijk niet merken. Vanaf dat moment heb ik geregeld een aantal minuten meegedaan."

Sinds augustus heeft hij nog geen competitiewedstrijd gemist. De wisselvalligheid van het elftal heeft de Polsbroeker nog niet kunnen beïnvloeden. "Dit team is piepjong. Er is geen speler die de leiding neemt. Het kan steeds alle kanten op. Na de 4-1 overwinning op Lekkerkerk dacht ik dat we de goede richting waren ingeslagen, maar een week later zag het er niet uit. Ik was daar ook onderdeel van. Gelukkig hebben we tegen HBSS enig herstel laten zien."

Trainer Raymond van der Kort ziet het wel zitten in zijn enige linkspoot. Hij voorziet een voorspoedige toekomst. "Dat is een compliment, maar ik moet dat nog wel waarmaken", besluit een bescheiden Van Maurik. "Ik weet wat me te doen staat."

Pieter van der Laan