Logo hetkontakt.nl/krimpenerwaard
• Truus Ligchaam, al vijftig jaar het gezicht van café-slijterij De Roode Leeuw.
• Truus Ligchaam, al vijftig jaar het gezicht van café-slijterij De Roode Leeuw. (Foto: wijntjesfotografie.nl)

Truus al vijftig jaar achter de tap

  •   557 keer gelezen

LOPIKERKAPEL • Vijftig jaar werkzaam in een bruin café. Dan zit je vol verhalen, maar Truus Ligchaam-Van Lent (67) is geen flapuit. "Laat anderen maar vertellen hoe gezellig het hier is."

Je zou verwachten dat De Roode Leeuw rond het middaguur langzaam volloopt met hongerige gasten, maar Truus Ligchaam is vooralsnog de enige in de etablissement aan de Lopikerweg-Oost 194. De zon verschuilt zich achter de wolken en het toeristenseizoen moet nog beginnen, luidt haar verklaring: "Je moet over enkele weken maar eens terugkomen. Dan heb je kans dat je moet voordringen om een biertje te bemachtigen. Vooral fietsers, motorrijders en eigenaren van pleziervaartuigen komen in de lente en de zomermaanden voor een versterkertje. In de winter is er weinig aanloop. De meeste gasten komen nu pas na vieren voor een neut."

Truus hoeft geen agenda bij te houden voor haar stamgasten en recreanten. Het is 'vaste prik' op gezette tijden en die kent ze na een halve eeuw uit haar hoofd. "Dit café is in de wijde omtrek bekend. Mijn ouders namen het in 1968 over van tante Teun. Ons gezin verhuisde vanwege de nieuwbouw van Vreeswijk naar Lopikerkapel. Ik was de oudste van elf kinderen. Toen mijn moeder ziek werd, moest ik haar rol meteen overnemen in het café. Ik was toen 17 jaar en net droog achter m'n oren. Achteraf vind ik het jammer dat ik na de mulo geen opleiding kon volgen. Daarom spreek ik bijvoorbeeld geen andere talen, terwijl hier toch diverse buitenlandse toeristen komen lunchen. Aan de andere kant heb ik me in die vijftig jaar best vermaakt achter de tap."

Een café is plaats van samenkomst. In elk dorp zijn de kapper en de kastelein het best op de hoogte van de laatste ontwikkelingen. "Je bent voor velen een klankbord op het gebied van lief en leed. Ik ging en ga nog steeds discreet met alle informatie om. Ik ben geen roddeltante. Daarom houd je het ook zo lang vol. Dat ging zonder noemenswaardige voorvallen. Agressie maakte ik zelden mee. Met m'n zus Annelies weet ik onze grenzen duidelijk aan te geven. Er was eens een vervelende, aangeschoten jongeman, die de boel zat op te stoken. Op een gegeven moment stond hij bij de deur. Op een cursus had ik geleerd dat je dan heel dichtbij zo iemand moet gaan staan. Dan wordt-ie nerveus. Annelies zette ondertussen de deur open en ik gaf hem het laatste zetje. Net als in een western. Buiten stond hij te vloeken te tieren, maar daar hadden we geen last van."

Na vijftig jaar zit er nog weinig sleet op Truus. "Ik krijg aow, maar ik hoef niet met pensioen. Dit houd ik nog wel even vol. Zolang ik fysiek in orde ben, blijf ik bedienen."

Het jubileum wordt in twee etappes gevierd. Eerst besloten met een aantal genodigden en op zaterdag 6 april met de hele gemeenschap.

Pieter van der Laan

Robert van der Hek
Redacteur / coördinator van Het Kontakt Krimpener- en Lopikerwaard
Volg @RobertvanderHek op twitter >
Elke donderdag het Krimpenerwaard per e-mail
Meer berichten
 

HET KONTAKT OP FACEBOOK