Logo hetkontakt.nl/krimpenerwaard
<p>• Brandweervrouwen van de brandweerpost Krimpen aan de Lek.</p>

• Brandweervrouwen van de brandweerpost Krimpen aan de Lek.

(Foto: Floris Bakker)

Brandweervrouwen Krimpen aan de Lek: ‘Je moet wel je mannetje staan’

  •   keer gelezen

KRIMPEN A/D LEK • Werken bij de brandweer alleen weggelegd voor mannen? Brandweervrouwen Anouk Wassenaar en Sabrina Leentjes van het korps Krimpen aan de Lek bewijzen het tegendeel.


Ja, het werk kan best zwaar zijn, geeft Anouk gelijk toe. “Een goede basisconditie heb je wel nodig. Je moet sjouwen met zware slangen en staat soms urenlang te blussen.” De verplichte conditietest is dan ook geen kattenpis. Vooral het onderdeel traplopen is volgens Sabrina zwaar. Bij dit onderdeel moeten brandweerlieden met 20 kilo extra bepakking, zonder de leuning te gebruiken, honderd treden lopen op een zogenaamde stairmaster. “Da’s pittig, kan ik je uit ervaring zeggen. Vooral als je net daarvoor ook nog een parcours heb af moeten leggen met een fles ademlucht op je rug.”

Droom
En toch hopen de twee dat meer vrouwen zich aansluiten bij de vrijwillige brandweer in het dorp. “Onze droom is nog steeds een brandweerwagen vol vrouwen”, lacht Anouk. “Dat zie ik niet zo snel gebeuren, want ook bij de andere korpsen hier in de Krimpenerwaard zit maar een handjevol vrouwen. Maar ik weet zeker dat er vrouwen in ons dorp wonen die de tijd hebben én prima in ons team zouden passen.” Dat team bestaat uit achttien manschappen, voornamelijk mannen. Onderscheid wordt er niet gemaakt. “We zitten allebei al zo lang bij de brandweer dat we er gewoon bij horen.”

Anouk raakte via haar vader besmet met het brandweervirus. “Hij werkte bij de bedrijfsbrandweer en nam me regelmatig mee naar oefeningen. Dat vond ik zo leuk dat ik me op mijn zeventiende aanmeldde bij de brandweer hier in het dorp. Een jaar later kon ik aansluiten. Ik ben nu 33 jaar oud, dus zit alweer 15 jaar bij de brandweer. Het bevalt me nog steeds prima. Naast het werk bij de brandweer werk ik als brandweerkundig centralist bij de veiligheidsregio. Dus ik sta graag dag en nacht klaar voor mijn medemens.”

Ook Sabrina begon 15 jaar geleden bij het korps. “Ik werkte bij een zorginstelling en één van mijn collega’s bleef maar zeuren dat ik eens een keer moest komen kijken tijdens een oefenavond. Dat heb ik gedaan en ben daarna nooit meer weggegaan. Ik kan het werk ook goed combineren met mijn baan als chauffeur op de ambulance.” Vooral het groepsaspect binnen de brandweer spreekt haar aan. “Je doet het samen en staat er nooit alleen voor.”

Cadeautje
Ze denkt dat de mannen stiekem wel blij zijn met de aanwezigheid van twee vrouwen . “Wij zijn toch wat verzorgender. Als er iets te vieren is binnen het team, regelen wij de cadeautjes. Maar ook tijdens het werk zelf vullen we elkaar goed aan. Vrouwen denken toch anders en hebben misschien ook wat meer inlevingsvermogen. Slachtoffers en omstanders zitten soms hoog in hun emotie en wij vrouwen weten hen dan toch vaker gerust te stellen.”

De brandweer in Krimpen aan de Lek rukt gemiddeld zo’n zestig keer per jaar uit. Vaak gaat het om kleine incidenten, maar soms zit er een grote calamiteit tussen. Zo hielp Anouk op 30 mei van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds mee met het blussen van de grote brand op het industrieterrein van Lekkerkerk. Toch haalt zij het meeste voldoening uit het direct helpen van mensen. Zo wordt de brandweer ook opgeroepen voor reanimaties. “Als zo’n reanimatie slaagt, doet me dat goed. Maar ook van ‘kleine’ meldingen word ik gelukkig. Laatst hebben we een oude man bevrijd uit een lift. Die was zo blij! Daar doe je het voor.” 

Sabrina adviseert vrouwen (én mannen) die interesse hebben in het werk van de brandweer, om dinsdag eens langs te komen op een oefenavond. “Je zult dan met eigen ogen zien dat alles valt te leren. En als er een keer echt ergens brand uitbreekt, heb je zo veel adrenaline in je lichaam dat je zult zien dat je als vrouw net zoveel kunt als een man.” 

Anouk voegt er wel aan toe dat het werk alleen is weggelegd voor vrouwen met pit. “Je moet wel je mannetje staan en niet bang zijn voor vieze handen. En het gebeurt wel eens dat je midden in de nacht wordt opgepiept.”

Meer informatie op Facebook en Instagram (@brandweerkrimpenaandelek) of via ploegchef T. Brinkman: 06-15232207.


Floris Bakker
Redacteur / coördinator van Het Kontakt Krimpener- en Lopikerwaard
Volg @BakkerFloris op twitter >
Ontvang 'm elke week gratis > Meer berichten