Vriendschap op de huid vastgelegd: zes vrienden met dezelfde badeend
Nieuws Serie ‘Meer dan inkt’
Regio - Vijf vrienden gaan naar een tattooshop om een badeend te laten zetten: het klinkt als het begin van een grap, maar in de vriendengroep ‘FS1’tjes’ was het vorig jaar realiteit. Het ontwerp is op het eerste gezicht ludiek, maar de ondertoon van de tatoeage is serieus: het is een eerbetoon aan hun vriendschap en met name aan Marco van Herk, die ernstig ziek is.
De tienkoppige groep komt deze avond samen bij het scoutcentrum aan de ‘s-Gravenweg in Capelle. Niet zonder reden: alle vrienden hebben een bepaalde band met de scoutingwereld. De sfeer zit er goed in; er wordt gelachen, met elkaar én om elkaar. Want (zwarte) humor is belangrijk binnen de groep, waarvan sommige leden elkaar al decennia lang kennen.
Lachen om ‘oud barrel’
Naast scouting zijn de mannen verbonden door hun liefde voor oude brommers, en dan vooral het type Yamaha FS1. “Ik ben zo’n elf jaar geleden begonnen met een brommer en daar werd ik om uitgelachen”, vertelt Carlo. ‘Wat moet je nou met zo’n oud barrel?’, vroegen de anderen zich af. Maar een week later had Jeroen er ook een en nog een week later kwam Menno en Merijn ook erbij.”
Het bleek toch wel erg leuk en uiteindelijk had bijna iedereen er één; zo werden de FS1’tjes geboren.
Samen sleutelen en toeren
Jeroen woonde destijds als beheerder op het scoutcentrum, waardoor de groep altijd een plek had om te sleutelen aan de brommers. “Het jeugdige kwam weer los, want rond mijn zestiende had ik er ook een”, vertelt Carlo. “En iedereen ging erin mee, omdat we dan gemakkelijk onderdelen konden uitwisselen en lekker samen konden toeren. Daar komen ook de jasjes vandaan, met het ontwerp van de eend erop. De eend komt van een FS1’tjes (eentjes werd eendjes).”
Teken van vriendschap
Het idee voor de tatoeage ontstond in november 2024 tijdens een etentje in een restaurant en werd geopperd door Marco. Het leek hem een mooi idee om de vriendschap op die manier vast te leggen, met een badeendje als ontwerp.
“Marco heeft een hersentumor, waar hij in 2011 al voor het eerst aan is geopereerd”, vertelt Jeroen. “Hij wilde die tattoo als teken van vriendschap en het leek mij een simpel gebaar om dat - ter ere van Marco - ook te doen.”
Omgeving gelooft het niet
Nog vier leden van de vriendengroep sloten zich aan, waaronder vrienden die nog geen tatoeages hadden en er ook ‘niets mee hadden’. “Ik heb mensen in mijn omgeving die mij niet geloofden”, aldus Rijn. “‘Dat doe jij niet, laat het eerst maar zien’, zeiden ze. Maar ik heb ‘m toch laten zetten, op mijn schouder. Elke keer als ik nu met mijn kleindochter fiets en ze ziet een eend, dan wijst ze naar mijn tatoeage”, lacht hij.
Altijd klaarstaan
Marco reflecteert op zijn ziekte en de band met zijn vrienden: “Het is zoals het is en ik kan er niets mooiers van maken. Maar ik weet wel dat deze gasten altijd voor mij klaarstaan. Het doet natuurlijk wel wat met je als ze meteen besluiten om ook die tatoeage te nemen.”
Met zes man naar tattooshop
Binnen drie maanden na het eerste idee werden de tatoeages daadwerkelijk gezet. “De tatoeëerder vond het erg leuk om te doen en beschouwde het als een mooi eerbetoon”, vertelt Jeroen. “Hij had nog nooit een groep van vijf bij elkaar gezien die hetzelfde ontwerp laten zetten. Het was erg gezellig. En Ronald heeft de tattoo een paar weken later laten zetten, bij dezelfde tattooshop.”
”Voor degenen die nog geen tatoeage hadden, was het best een spannend moment”, erkent Rijn. “Maar als je klaar bent, geeft het toch een gevoel van euforie.”
“Marco ging als eerste. Toen zijn tattoo klaar was, zeiden we tegen elkaar dat we weg zouden gaan”, grapt Carlo.
Jeroen: “Uiteindelijk sta je met z’n zessen op de foto met verse, rood omlijnde badeendjes.” De badeendjes zijn op verschillende lichaamsdelen gezet: schouder, been, heup en bij Jeroen zelfs op zijn bil.
Persoonlijke keuze
Ieder lid van de vriendengroep maakt zijn eigen keuzes en vier vrienden hebben dan ook (nog) geen tatoeage. “We hebben allemaal een verschillend karakter”, vertelt Carlo. “Thijs zei meteen: ‘Dat gaat niet gebeuren’. Menno twijfelt nog en Marijn laat het een beetje afhangen van Menno.” Daarnaast heeft ook Marc geen tattoo.
”Ik zat lekker mee te kletsen, totdat Jeroen appte dat hij een afspraak had gemaakt”, vertelt Marijn. “Toen kwam het allemaal iets te dichtbij..”
“Uiteindelijk is het ieders eigen keuze”, aldus Jeroen. “Als je het doet, zit het er voor altijd: het is niet zomaar een leuk plakplaatje. Dus ik snap best dat er een aantal bijzitten die zeggen: ‘Wacht eens even..’
Achteruit gegaan
Begin 2025 kreeg Marco een MRI-scan en onderging hij twee keer vlak achter elkaar ingrijpende operaties. “Het is sindsdien weer achteruit gegaan”, vertelt hij. “Het herstel was zwaar en de chemo’s pittiger. Het helpt niet dat ze ‘in je pannetje roeren’. Het is een open-hersenoperatie, waarbij je gewoon wakker bent.”
Jeroen vertelt dat de artsen Marco na zijn eerste operatie in 2011 nog maar weinig jaren gaven. “Zijn levensverwachting was laag. Nu zijn we vijftien jaar verder en bleek hij toch voor een tweede en derde keer geopereerd te kunnen worden. Hij zit hier nog steeds, maar het feit is dat hij langzaam achteruit gaat en ook niet meer beter kan worden. Het is afwachten hoe oud hij wordt..”
“Dan is het uniek om zo’n hechte vriendengroep te hebben die altijd - voor zover dat kan - elkaar helpt en voor elkaar klaarstaat.”
Deel je verhaal
Heb jij een tatoeage met een mooi, ontroerend, grappig of opmerkelijk verhaal? Stuur ons dan een korte beschrijving van je tattoo en vertel wat deze voor jou betekent. Een foto is ook welkom.
Mail je reactie naar redactie.krimpenerwaard@kmp.nl en vermeld daarbij je woonplaats. Dan zie je jouw tattoo misschien later terug in Het Kontakt.
