Ronald Timmermans neemt afscheid van Krimpenerwaard College: ‘mooiste beroep dat er is’
Nieuws
KRIMPEN/OUDERKERK AAN DEN IJSSEL • Op woensdag 2 oktober viert Ronald Timmermans zijn 67ste verjaardag, een dag later beleeft hij zijn afscheid van het Krimpenerwaard College. Een passende dag voor een docent Duits en geschiedenis: een feestdag in Duitsland. Daar wordt dan de Dag van de Duitse Eenheid gevierd.
Ronald Timmermans kan het zich nog goed herinneren: in januari 1973 stroomde hij via 2-havo in bij het Krimpenerwaard College, toen nog een dependance van het Rotterdamsch Lyceum.
In dat jaar verhuisden zijn ouders van Den Haag naar Ouderkerk aan den IJssel. Hij kwam terecht in een andere wereld, op een andere school. Hij voelde zich thuis in die wereld. Nu, 51 jaar later, neemt hij afscheid van zijn oude middelbare school. Als leraar Duits, geschiedenis en verzorging was hij daar de afgelopen 39 jaar werkzaam.
‘De school was streng, maar dat was goed voor mij’
“Voor mij was de verandering van de stad naar Ouderkerk best groot. Ik kwam van een Daltonschool en ging naar het Krimpenerwaard College, best een traditionele school. De school was streng, maar dat was goed voor mij. Ik wist waar ik aan toe was”.
Timmermans wist dat hij leraar wilde worden vanaf zijn dertiende jaar. Uit betrokkenheid en omdat hij van betekenis wilde zijn. Dat hij koos voor de lerarenopleiding Duits en geschiedenis was geen toeval. Zijn eigen docenten, de heren Langschmidt en Van Seggelen, inspireerden hem daartoe.
‘Een luisterend oor binnen een organisatie is essentieel’
De inwoner van Ouderkerk had verschillende rollen binnen het Krimpenerwaard College. Hij was niet alleen docent en mentor, maar ook lid van het kernteam van de mavo en vertrouwenspersoon voor zowel leerlingen als medewerkers.
“Het is bijzonder dat leerlingen en collega’s je in vertrouwen durven nemen. Dat je naar hen mag luisteren en er voor hen mag zijn. Een luisterend oor binnen een organisatie is essentieel. Ik ben heel dankbaar dat ik die rol mocht vervullen.”
“Uiteindelijk gaat het erom dat je er bent, voor je collega’s en voor je leerlingen,” besluit Timmermans, die op 4 oktober definitief afscheid neemt: “Uiteraard blijf ik me verbonden voelen met de school en de omgeving. Als ik opnieuw de keuze mocht maken, koos ik weer voor het onderwijs. Daar wordt de basis voor de toekomst gelegd. En het is het mooiste beroep dat er is.”
