Borduurwerkexpositie als verrassing
Nieuws
BERGAMBACHT • Een expositie als verrassing: dat ‘overkwam’ Ina Speksnijder. Haar vriendin Gieneke en een van Ina’s dochters legden contact met de bibliotheek in Bergambacht om daar een selectie van borduurwerk van Ina tentoon te stellen. Wie de fraaie staaltjes kunst wil zien is nog tot eind juni welkom.
“Ze hadden alles achter mijn rug om geregeld”, glimlacht Ina Speksnijder (77) over de actie van de twee initiatiefneemsters. “Maar stiekem vind ik het natuurlijk wél leuk. “En ik heb me nergens mee bemoeid toen ze me vertelden wat er ging gebeuren. Ze hebben zelf het borduurwerk uitgezocht en opgehangen.”
Handwerkles
Ina Speksnijder houdt zich al een kleine zeventig jaar met borduren bezig. “Ik begon er mee toen ik op de lagere school zat”, vertelt de Bergambachtse die geboren werd aan de Benedenberg, vervolgens naar Nieuwerkerk aan den IJssel verhuisde en meteen naar haar trouwen terugkeerde naar haar geboortedorp. “We kregen vroeger handwerkles en zo leerde ik breien, haken en naaien. Thuis kon ik veel afkijken, want mijn moeder hield zich daar ook volop mee bezig. Ik vond het zelf ook leuk om te doen. Daar kwam nog eens bij dat we aan de ‘s Gravenweg in Nieuwerkerk woonden en er nauwelijks meisjes in de buurt woonden om mee op te trekken. Breien en borduren vormde een mooi alternatief. Toen ik ouder werd ben ik beide hobby’s blijven beoefenen. Tegenwoordig beperk ik me vooral tot borduren, want breien gaat me moeilijker af vanwege wat problemen met mijn vingers.”
Telpatroon
Borduren ontspant en leidt tot iets moois, stelt Ina Speksnijder vast. “Ik werk meestal op basis van een telpatroon, soms uit mijn hoofd. Het gebeurt me ook regelmatig dat mensen hier aan de deur komen met een borduurwerk wat nog niet af is. Vaak zijn dat jonge mensen die zich de tijd niet meer gunnen om of het aan tijd ontbreekt om een werk af te ronden. Dan pak ik het met plezier over, hoor.”
Op de expositie in de bibliotheek van Bergambacht hangen en liggen prachtige werken van Ina Speksnijder. “Ik heb zoveel gemaakt, he”, stelt ze glimlachend vast. Om ons vervolgens een kleine rondleiding te geven door haar woonkamer en keuken. In dat laatste vertrek valt een tafelkleed op met daarop geborduurd vier boerderijen uit verschillende windstreken; een klus van honderden uren. Ook bijzonder: de door Ina geborduurde bekleding van twee stoelen in de woonkamer. “Het is en blijft mooi om te doen”, zegt ze bij het afscheid. En het is mooi om naar te kijken, concluderen wij.
Jan Timmer
