Teus Vlot neemt met schenking afscheid van de paardensport

STOLWIJK • Vierduizend euro stortte Stolker Teus Vlot op giro 555 om Oekraïense vluchtelingen te helpen. Hij liet zijn paradepaardje Jazz Rhythm Dakota veilen voor dit goede doel.

De 88-jarige Teus Vlot ‘zat’ zijn hele leven in de paarden. Met dravers uit zijn stal Dakota behaalde hij veel successen op de renbanen in Nederland. Om met een goed gevoel afscheid te nemen van zijn geliefde sport verkocht hij zijn laatste dekmerrie, die 3.755,50 euro opbracht, en gaf de opbrengst weg. 

Prijzengeld
“Ik hou van afgeronde bedragen,” grapt Teus Vlot. “De draver verhuist naar Zweden, waar haar nakomelingen opgeleid worden om te schitteren op renbanen. Bij dit werk was ik zestig jaar betrokken. Ik was als twintiger bedrijfsleider bij de plaatselijke coöperatie Ons Belang. Toen ik met mijn goede vriend Arie Kool uit Gouderak een keer in Wassenaar op Duindigt was, kreeg ik interesse in de drafwereld. In 1963 kocht ik mijn eerste draver voor 10.000 gulden. Een hoop geld in die tijd. Je kon er een leuk huisje voor kopen. De investering verdiende ik snel terug door het winnen van veel prijzengeld. Zelf zat ik niet in de sulky, maar ik huurde een pikeur in. Ik was veel te druk met mijn gezin, werk en polsstokverspringen.” 

Dat laatste deed hij zo’n tien jaar; in 1960 was hij de eerste kampioen van de Krimpenerwaard.

Mekka
Teus Vlot was inmiddels bestuurslid van diverse verenigingen en zat zo dicht bij het vuur. Hij zei zijn baan op en kwam in de fokkerijwereld terecht.

“Ik kocht dekhengsten en stalde ze bij dekstations, waar anderen de paarden in beheer namen en opleidden,” vervolgt hij. “Ik reisde zelfs af naar Amerika, het mekka van de drafsport, om goede paarden op de kop te tikken. De geboren veulens kregen de naam Dakota, gecombineerd met een letter. De stammoeder Dakota kocht ik kort daarvoor. Door de prestaties van de opgeleide dravers was de naam gevestigd. Bij het vierde geboren veulen benaderde ik de vliegtuigvereniging Dakota om de draver als Dutch Dakota te mogen inschrijven voor wedstrijden. Deze club was meteen enthousiast. Op luchthaven Zestienhoven vond in 1986 zelfs een doopplechtigheid plaats.”

Teus Vlot liep in Stolwijk nooit te koop met de soms fikse bedragen, die hij won. “Mijn vrouw Pie was druk met de opvoeding van onze twee zonen, die beiden totaal andere hobby’s hebben dan ik, en later was zij actief in de plaatselijke politiek,” besluit Vlot senior. “Op verjaardagen werd amper over mijn uit de hand gelopen hobby gesproken. Het was tenslotte een gokwereld.”

Wim Kroone