Papendrechtse Marinda den Hollander te zien in Strijders
Nieuws
Papendrecht – De Papendrechtse Marinda den Hollander (30) is deelnemer aan het tv-programma Strijders. Daar toont ze haar kracht, maar ook haar zwakke momenten.
In Strijders draait het om een keiharde militaire competitie. Oud-commando’s Ray Klaassens en Dai Carter coachen elk een team van deelnemers. Wat bezielt een jonge vrouw om mee te doen? “Na het eerste seizoen Kamp Koningsbrugge dacht ik: dat kan ik veel beter. Dat was mijn ego. Later besloot ik me aan te melden voor Strijders, om te laten zien hoe fit ik ben. Het gaat me ook om de uitdaging die je in het comfortabele leven niet hebt. Met fitness racen zoek ik wel mijn fysieke grens op, maar welke Marinda komt er naar boven als ze onder druk staat?”
Kneiterfit
Marinda wil de kijker iets laten zien. “Ik ben dertig jaar, moeder en ondernemer én ik ben kneiterfit. Mijn boodschap is: ook als je het druk hebt, kun je een stoere moeder zijn. Ik wil ook een voorbeeld zijn voor mijn tienjarige zoon.”
Superspannend
Na haar aanmelding in november volgden een gesprek en een test. “Ik moest onder andere door het water en het stof kruipen. Na elke fase vielen er mensen af. Uiteindelijk hoor je de datums van de opnames, die maximaal twee weken duurden. In die weken mochten we geen contact hebben met mensen in de buitenwereld. Het was een leuk proces en superspannend.”
Ik dacht: nu gaan we de serieuze shit doen
Mentale uitdaging
In de eerste aflevering arriveerden de deelnemers met zwarte kappen over hun hoofden en koptelefoons op. Dat zag er nogal luguber uit. “Ja, op tv zie je niet hoe lang dat duurde: eerst zaten we daarmee 2,5 uur in een bus en daarna hebben we er lange tijd mee gestaan. Het was de start, ik dacht: nu gaan we de serieuze shit doen. Er gaat van alles door je heen. Ik kon aardig rustig blijven, me overgeven aan wat er gebeurde. Op de koptelefoons stond rockmuziek, gelukkig geen heftige metal. Het was heel warm. Ik dacht ook: nu gaan we eindelijk beginnen. En ik kon goed beseffen dat het een onderdeel was, de eerste mentale uitdaging.”
Ik voelde paniek en dacht: ik kan niet meer ademen
Paniek
We zagen ook dat je een test moest doen waarbij jullie een tijdje onder water moesten blijven. Je raakte in paniek. Wat gebeurde er? “We moesten onder water blijven totdat Ray zei dat je naar boven mocht komen. En bij het boven komen moest je gelijk inzetbaar zijn. Dat gebeurde dus niet bij mij. Toen hij aftelde blies ik mijn adem uit, dat was een soort error; ik zat onder water zonder lucht. Dan gebeurt er veel in je hoofd. Het is een uitdaging om het stemmetje dat zegt dat het niet lukt onder controle te houden. Ik voelde paniek en dacht: ik kan niet meer ademen. Terwijl je best even onder water kunt blijven als je rustig blijft. Toen ik boven kwam, raakte mijn ademhaling in de war en kwam alle spanning eruit.”
Stemmetje in je hoofd
Uiteindelijk was de test juist ook een van de redenen waarom ze meedeed. “Je wilt dingen leren. Ik leerde dat het stemmetje in je hoofd niet de waarheid is. Als je heel erg in je hoofd zit, gaat je lichaam volgen. Als ik had gedacht: ik tel tot tien en daarna kom ik rustig boven water, dan is het wat het is.” De reactie van Ray vond ze goed. “Super behulpzaam. Hij is heel rustig en tegelijkertijd heel direct, zegt wat er gebeurt. Mij helpt dat wel.”
Pittige opdrachten
Andere moeilijke moment voor Marinda vonden plaats tijdens de load carry en de beesting. “Heel pittige opdrachten. Ik kwam er goed doorheen, maar ging tot het gaatje. En mentaal was dat bad gewoon pittig. Het is een proces waar je doorheen gaat, ook daarna. Je hebt het er met elkaar over en analyseert het, om ervan te leren. Ik was niet de enige die het moeilijk vond.”
Bemoedigen
Een heel goed moment was ook tijdens de load carry. “Terwijl ik het zwaar had, kon ik focussen op wat we aan het doen waren en zelfs andere deelnemers helpen door ze te bemoedigen. Ik heb ook een tijdje wat meer gewicht gedragen. Ja, ik kreeg ook steun van anderen. Je doet het als team. En je weet dat je buurman het ook heel zwaar heeft, je bent niet alleen.”
Band met mensen
De sfeer in de groep was goed. “Je bent één groep, ook naast de battles. We, sliepen en aten met elkaar. Elke aflevering is de samenstelling van de groep anders. Je bouwt een band op met mensen die je niet kent, bijzonder om mee te maken. Bij het afscheid van Sven, na vier dagen, ga je met zijn allen huilen omdat hij naar huis moet. Je zit in die bubble, het voelt allemaal heel echt. En omdat je geen telefoon hebt, geen afleiding, ga je al heel snel die connectie met elkaar aan. Dat maakte het heel tof. Met veel deelnemers heb ik nog contact.”
Best intiem
Waarom kijken mensen naar de serie denk je? “Als ik zelf naar dergelijke programma’s kijk, motiveert het me om te zien dat mensen meer kunnen dan ze denken. Ik weet niet of dat voor iedereen een motivatie is, misschien is het voor sommigen leedvermaak. Als iemand heel vermoeid is, komt de ware persoon naar boven. Dat is best intiem eigenlijk. Soms zijn er mensen met een grote mond die iets niet kunnen en mensen die erg twijfelen kunnen opeens de wereld aan.”
Camera’s
Dat er steeds camera’s bovenop stonden, ook als ze het moeilijk had, vond ze niet lastig. “Je bent daar zo bezig met stukgaan, dat je niet goed door hebt dat er een camera bij is. Daar let je niet op.”
Strijders is iedere maandag om 20.35 uur te zien op NPO 1 en terug te zien via NPO Start. Er zijn in totaal acht afleveringen, de laatste is op maandag 19 oktober.
Eigen bedrijf
Wie is Marinda in het dagelijks leven? “Ik train en coach mensen bij mijn bedrijf Performance by Design. Trainingen geef ik in een ruimte in mijn achtertuin, op een sportschool en online. Mijn missie: mensen bewust maken van de keuzes die ze maken en hen meer energie laten ervaren. Verder ben ik voetbaltrainer voor het team van mijn zoontje en train ik zelf dagelijks een uur tot anderhalf uur. Ik ben hybride atleet en doe aan fitness racen, waarbij je het rennen afwisselt met oefeningen.” Ooit woonde en werkte ze in Spanje. “We hadden daar een sportschool en een bed & breakfast en boden retreats aan, gericht op een gezonde leefstijl.” De coronacrisis gooide roet in het eten. “Het is een droom om ooit weer naar Spanje te verhuizen. Vanwege het buitenleven en de sociale cultuur.”
