Emotioneel treffen bij onthulling Marinus Vethpad in Papendrecht

Papendrecht = Het was druk afgelopen zaterdag op de parkeerplaats van de waterbus, halte Noordhoek, in Paspendrecht. Daar, stipt om 16.00 uur, opende de voorzitter van de Commissie Naamgeving, Wim de Leur, de plechtigheid rondom de onthulling van het gedenkbord voor de Papendrechtse verzetsheld Marinus Veth, die enkele weken voor de bevrijding in een Duits concentratiekamp overleed.

Die datum was niet zomaar gekozen. Het was de geboortedatum van Marinus, die, zoals zijn nicht Marja van de Graaf-Veth in haar toespraak benadrukte, maar 24 jaar mocht worden. De Commissie Naamgeving had het College verzocht om het nieuwe wandelpad, dat parallel loopt aan de dijk langs het Westeind en de Noordhoek, te vernoemen naar Marinus Veth. Dat verzoek werd overgenomen, net als de vraag van de commissie om er een informatiebord te mogen plaatsen, zoals eerder dit jaar ook gebeurde bij het Springtijpad.

De onthulling van het bord en de straatnaam werd, samen met burgemeester Van Driel, verricht door Marja van de Graaf-Veth. Zij sprak namens de familie die in groten getale aanwezig was.

Pad loopt langs locatie waar Marinus heeft gewoond

Maar eerst kreeg burgemeester Margré van Driel het woord. “Het Marinus Vethpad loopt langs de plek waar hij heeft gewoond”, vertelde ze. “En met dit informatiebord geven we hem een blijvende plek in onze gemeenschap”. In haar toespraak bedankte ze ook indringend de familie voor het feit dat ze het verhaal van Marinus al die jaren levend hebben gehouden.

Nicht Marja van de Graaf-Veth sprak geëmotioneerd over haar oom die zij, net als de andere neven en nichten, nooit had gekend. “Heel lang hebben we niet geweten wanneer mijn oom gestorven was. Zijn moeder, onze oma dus, wilde niet geloven dat hij gestorven was. Zij bleef hopen dat ‘Rinus” op een dag weer voor de deur zou staan. ‘Kind’, zei ze eens tegen mij, ‘je kan er beter tien krijgen, dan er één verliezen’. Ze heeft haar rouwkleding nooit meer uitgedaan”.

Opheldering na intensief onderzoek

Het was uiteindelijk Marja’s broer Cees die met intensief archiefonderzoek helderheid wist te verschaffen. Marinus bleek de de ‘dodenmars’ vanuit Sachsenhausen niet te hebben overleefd. Hij werd op 30 april in een massagraf begraven.

“Dit pad”, gaf Marja aan, “is meer dan een pad dat van A naar B leidt. Het verbindt ons met een donkere bladzijde uit de geschiedenis.

Na de onthulling van het informatiebord had Wim de Leur nog een bijzondere verrassing voor de familie. Er was een extra naambord gemaakt, dat hij hen mocht overhandigen. Al met al was het een bijzondere, maar vooral ook emotionele bijeenkomst.