‘In de jaren dat ik er alleen voor stond heeft hij op zijn manier geprobeerd mij te steunen’

Onlangs werd mijn oude buurman begraven. Meer dan veertig jaar woonde ik naast hem aan de dijk in Veen.

Toen wij er als jong stel kwamen wonen, waren wij al bekend met onze buren. Wij trokken namelijk in het huis van onze schoonouders die ook al ettelijke jaren naast hen woonden. Mijn buurman heeft de familie Schreuders van mijn eerste man Jan goed gekend. Hij heeft lief en leed met hen gedeeld.

Hij vertelde me dat hij zowel de opa als de vader van Jan uit huis heeft gedragen toen deze waren overleden. Dat ging nog zo op een dorp in de jaren zestig en zeventig. Hij vond het verschrikkelijk dat hij ook meemaakte dat zijn veel jongere buurman Jan overleed.

Helpen uitdragen hoefde niet meer, dat regelde de uitvaartonderneming, maar hij leefde intens mee. Dat geldt overigens ook voor zijn vrouw maar in deze column ligt de focus op mijn buurman.

In de jaren dat ik er alleen voor stond heeft hij op zijn manier geprobeerd mij te steunen. Wat heb ik dat enorm gewaardeerd! Hij voorzag me van heerlijke verse groente en fruit die hij zelf teelde: boontjes, bietjes, aardbeien, pruimen, nieuwe aardappels, komkommers etc.

Mijn buurman heeft zijn hele leven hard gewerkt. Overdag werkte hij in de wegenbouw en in zijn vrije tijd werkte hij op het land. Altijd was hij bezig; ik zie hem nog op zijn tractor zitten, bonenstaken zetten, mest uitstrooien en nog veel meer van dat soort zaken.

Nu is aan dat arbeidzame leven een eind gekomen. Tegelijk is er ook een stuk kennis en geschiedenis verdwenen. Wat wist hij veel over de wegenbouw en het land bewerken. Hij was van ‘voor de oorlog’ en was al jong zijn vader kwijt. Dat betekende een karig bestaan en al vroeg hard werken. Werk, gezin, familie, dorp en kerk, daar draaide zijn leven om.

In de dorpskerk werd er afscheid van hem genomen. De Bijbel ging open, troostrijke woorden klonken, aloude psalmen werden gezongen. Eenvoudig en zonder opsmuk, precies zoals de buurman was. Nu rust hij op de begraafplaats midden in het dorp tussen allemaal bekenden. Ik draag de mooie herinneringen aan mijn buurman met me mee.

Lies Kooi