Vrijwilligers Stichting Timmerdorp Nieuwendijk: ‘De blijdschap groeit met de grootte van de hut’

Nieuwendijk – In verschillende dorpen in Altena heeft in de zomervakantie weer een timmerdorp plaatsgevonden. Honderden kinderen genoten van het samen bouwen, verven en spelen. De tientallen betrokken vrijwilligers genoten bijna net zo hard.

Het is het meest dankbare vrijwilligerswerk dat er bestaat volgens Sindy van den Heuvel (38) en Jan van Bruchem (49). Enthousiast vertellen de twee over hun inzet voor het timmerdorp in Nieuwendijk. Beiden begonnen vier jaar geleden als hutleiding. 

Vanzelfsprekend

Jan: “Mijn zoon deed mee en ik had nog vakantie. Meehelpen was vanzelfsprekend. Zonder vrijwilligers geen timmerdorp.” 

Samen met een andere vrijwilliger begeleidde Jan een groep kinderen bij het bouwen van hun hut. Jan was daar handig in. Dat gold in mindere mate voor Sindy: “Maar dat is het leuke van het timmerdorp. Vrijwilligers houden elkaar in de gaten, dus toen onze hut niet opschoot kregen we al snel hulp.”

Bestuur

Tijdens zijn tweede jaar als hutleiding werd Jan gevraagd toe te treden tot het bestuur van Stichting Timmerdorp Nieuwendijk. “Ik zei gelijk ja. Ik wil dat het timmerdorp blijft bestaan. Na corona bestond het bestuur nog uit slechts vier personen.” 

Sindy bood zelf haar hulp aan. Aanvankelijk alleen voor de website en de sociale media, maar toen in 2023 de laatste vrouw uit het bestuur vertrok, nam zij haar plaats in.

Veel te regelen

Voor het achtkoppige bestuur is er in de aanloop naar een timmerdorp heel wat werk te verzetten. Ieder jaar opnieuw worden er circa zestig sponsors benaderd en moeten er pallets en hout opgehaald worden bij verschillende adressen. De kaartverkoop moet geregeld, vrijwilligers gezocht, vergunningen aangevraagd en spelletjes en andere materialen moeten gehuurd worden. 

Ieder bestuurslid heeft daarin een eigen taak. De secretaris houdt het overzicht en voorzitter Jan zit zes keer per jaar een vergadering voor.

Zorgen voor vrijwilligers

Aan de voorbereiding van het timmerdorp is Jan in totaal dertig tot veertig uur kwijt. Voor Sindy is dit bijna het dubbele. Ruim een half jaar lang schrijft en plant zij zorgvuldig allerlei berichtjes op de website, Instagram en Facebook. Om mensen te informeren, te betrekken en te werven. Maar ook het regelen van de catering kost haar veel tijd.

“We horen van vrijwilligers vaak terug dat we goed voor ze zorgen. Er is permanent koffie, thee en limonade. Tijdens de lunch op woensdag is er iets extra’s en er zijn snacks. Zorgen voor je vrijwilligers is heel belangrijk. Dat doen we ook door iedereen alle ruimte te geven bij het napraten en door hulp aan te bieden waar dat nodig is.”

Dankbaar

Waardering voor hun eigen vrijwilligerswerk ervaren Sindy en Jan volop tijdens en na de uitvoering van het timmerdorp. 

Jan: “Je ziet de blijheid van de kinderen groeien met de grootte van hun hut. En er zijn ontzettend veel ouders die nadrukkelijk bedanken voor de organisatie en de goede zorg.” 

Sindy valt in: “Die witte koppies die op vrijdagochtend het terrein af gaan zijn misschien wel de grootste beloning.”

De bleke bekkies zijn het gevolg van de nacht die de kinderen door mogen brengen in hun eigen gebouwde hut. Voor velen het hoogtepunt van de timmerweek. Het worden doorwaakte nachten die zorgen voor de mooiste verhalen en voor een bestuur met slaapgebrek dat nog aan de bak moet om het timmerterrein weer schoon op te leveren.

Volle week

Sindy heeft er dan al een week opzitten van cateren, fotograferen en communiceren via sociale media en in de WhatsApp-groep met de ouders. Voor Jan bestond de week uit het voor- en nabespreken met de vrijwilligers, de controle van de veiligheid van de hutten, de coördinatie van de zaagloods en het houtdepot en de coördinatie van het opbouwen en weer afbreken van het evenement. 

Van maandagochtend tot vrijdagmiddag zijn ze in de weer, met slecht een paar uurtjes slaap per nacht. Ze hebben het er allemaal voor over: “Het is zo ontzettend leuk. De interactie met de kinderen en onderling. De sfeer. Sommige vrijwilligers melden zich aan voor één dag, maar worden zo enthousiast dat ze uiteindelijk de hele week blijven.”

Corine Verweij