Dussense Boys-trainer André Vos: ‘Ik denk dat we het redden’
Algemeen
DUSSEN/GIESSEN • Trainer André Vos vertrekt aan het eind van het seizoen bij Dussense Boys. Daarmee sluit de in Giessen woonachtige trainer het hoofdstuk zondagvoetbal af. Met Dussense Boys gaat het wat minder dit seizoen. De Dussenaren worstelen in de gevarenzone.
Al meer dan 25 jaar is André Vos actief als trainer in de regio. Hij begon bij Rijswijkse Boys (A-jeugd) en diende vervolgens Altena (A en B-junioren), Vuren (A-junioren), Sparta’30 (tweede elftal), Roda Boys (tweede elftal), GRC 14 (tweede elftal) en nu nog Dussense Boys (hoofdtrainer).
“Of ik er nog plezier in heb? Nu de resultaten bij Dussense Boys wat minder zijn, is het wat lastiger. Je moet van alle kanten proberen te duwen en te trekken en je probeert van alles. Als het dan even niet mee zit, is het een stuk vervelender”, vertelt Vos.
“Mijn mooiste tijd heb ik toch wel gehad bij Sparta’30, Roda Boys en GRC 14. We wonnen bijna alles en bij Roda Boys zijn we twee keer gepromoveerd. Bij Sparta’30 zijn we ook een keer kampioen geworden en bij GRC 14 zijn we gepromoveerd naar de hoofdklasse. Dat was heel leuk. Als we in die tijd ergens moesten voetballen, dan leek het wel of ze de rode loper hadden uitgelegd. Je werd er echt goed ontvangen. Dat is toch anders in vergelijking met wat je nu wel eens meemaakt bij een vierdeklasser als Dussense Boys. De entourage en het respect er omheen is veel minder geworden.”
Ruwe diamant
Als speler kwam André Vos uit voor Rijswijkse Boys. Het was in de tijd van Harrie Bolink, Geurt Bolink, Nico Tamerus en Erik Besselink. “Een mooie tijd en het was altijd een hele happening als we met elkaar op pad gingen. Het was ook best een goede lichting. Het hoogtepunt was dat we een keer met zowel het eerste, tweede als derde elftal tegelijk kampioen werden. Dat was wel bijzonder.”
“Als speler had ik twee fases. Ik heb een keer mijn been gebroken en ben vervolgens wat meer bekeken gaan voetballen. Daarvoor was ik meer een ruwe diamant. Ik keek niet zo nauw en bleef maar gas geven en dan zag ik wel waar het schip strandde”, aldus Vos, die er al vroeg mee moest stoppen vanwege knieblessures en verder ging in het trainersvak.
“Voor mij staat het groepsgevoel voorop om met elkaar te presteren”, profileert hij zichzelf. “Als trainer probeer ik altijd aanvallend te voetballen”, aldus de trainer, die langs de kant een rustige indruk maakt en zeker geen schreeuwerd is.
In duigen
Trainer André Vos, die aan zijn laatste seizoen bezig is in Dussen, vindt het nog altijd prettig werken bij Dussense Boys.
“Het is een klein cluppie en ze doen alles met eigen mensen. Dat vind ik wel mooi. Ik kan ook doen wat ik wil. Het liefst wilde ik jonge spelers inpassen. Die zijn nog kneedbaar en bereidwillig en zeggen nog ‘u’ of ‘dank je wel’ en hebben nog respect. Ze zeggen tegenwoordig wel eens de jeugd dit of dat, maar ik vind dat wel meevallen.”
“We hebben een periode gehad de laatste seizoenen, dat het fantastisch ging. Dit seizoen gaat het minder”, moet de trainer stellen, die voor dit seizoen de wens uitsprak om een doelpuntenrecord te breken. “Bij GRC 14 met het tweede elftal in de hoofdklasse kwam de groep tot 89 doelpunten. Bij Dussense Boys kwamen we vorig seizoen tot 86 doelpunten. Dus ik dacht, als we er veertien bij maken met de jonge groep, die afgelopen seizoen gegroeid is, kunnen we dat record verbreken.”
André Vos zag de wens echter al vroeg in duigen vallen en Dussense Boys worstelt diep in de gevarenzone. De alarmbellen zijn nog niet afgegaan in Dussen. “Ik denk dat we het nog wel gaan redden. We hebben in het begin heel veel te maken gehad met blessures en absenties. Binnenkort start de derde periode. Dan moet alles scherp zijn en moeten we gaan. Ik denk dat we nog wel voor een stuntje kunnen zorgen, maar het kwartje moet dan wel de andere kant op gaan vallen. Anders gaat het helemaal fout. Dan houdt het op.”
Vertrek
“De zondag begint me tegen te staan”, licht André Vos zijn vertrek bij Dussense Boys aan het eind van het seizoen toe. “Ik heb geen rust in mijn lijf. Op zondag zit ik al om zes uur beneden te wachten, omdat ik naar Dussense Boys moet. Zo zijn er nog wat dingen. Alles bij elkaar opgeteld heb ik besloten om te stoppen als trainer bij een zondagclub. Dat past me niet meer. Ik ga ook niet hard op zoeken naar een andere club. Als iemand met een goed verhaal komt, wil ik wel luisteren.”
Het liefste zou hij iets vinden in de scouting, technische commissie, bestuur of jeugdcoördinator. “Als iemand mij belt, of het nou GRC 14 of Sparta’30 is, dan wil ik daar best mee om de tafel. Maar ik voel me niet geroepen om mezelf aan te dienen.”
Naam: André Vos
Geboren: Rijswijk
Leeftijd: 53 jaar
Dagelijks leven: Uitvoerder in de bouw
Woonplaats: Giessen
Nico van Es
