Vroegere topscorer Cees van Gelderen van vv Ameide: ‘Ik heb veel lol gehad’

22 september 2025, 10:24 Sport

Ameide – Tachtig jaar geleden ging het er bij vv Ameide nogal anders aan toe. De spelers wasten zich na de wedstrijd met water uit de rivier de Lek en moesten vooraf vaak zelf het veld herstellen. De lol was er niet minder om.

Cees van Gelderen uit Ameide is van hetzelfde jaar als de jubilerende voetbalclub in zijn dorp: van 1945. Net als zijn club hoopt hij dit jaar 80 te worden. Voetballen bij vv Ameide was altijd zijn grote passie.

Gym

In zijn appartement met uitzicht op woonzorgcomplex Open Vensters vertelt Cees: “Ik was 12 jaar toen ik begon met voetballen. Eerder mocht je geen lid worden. Voordat ik ging voetballen zat ik op de gym. Leen Diepenhorst had een café-restaurant in de Franse Straat, hij stelde voor de gym een zaal ter beschikking. Meneer Van Arkel uit Arkel gaf ons les. Gymles was leuk, maar voetballen leek me leuker.”

Voetbaldiploma

Trots laat hij een ingelijst vergeeld papier zien. “Mijn voetbaldiploma van de KNVB. Hier ben ik erg wijs op. Ik was 12 toen ik dat haalde. We kregen dat na het schoolvoetballen, in het jaar waarin ik lid werd van vv Ameide. Dat was in 1957, dus ik ben al 65 jaar lid. Ik heb gevoetbald totdat ik 38 jaar was. Daarna bleef ik actief voor de club.”

Kozijnen

Zoon René en Corry, al 53 jaar de vrouw van Cees, horen het verhaal aan. Met een glimlach zegt Corry: “Bij Cees draaide alles om het voetbal. Hij heeft veel voor de club gedaan. Bij de bouw van de nieuwe kantine heeft hij de bar gemaakt en alle houten kozijnen.” René: “De bouw van het sportcomplex is helemaal door vrijwilligers gedaan.”

Achter de bar

Het bleef niet bij voetballen en klussen. Cees: “Ik ben ook jarenlang jeugdtrainer geweest. En ik heb achter de bar gestaan, tot twee jaar geleden. Soms tot midden in de nacht.” Corry: “En voor de kinderen van de vereniging speelde hij Sinterklaas of Zwarte Piet.”

Het verhaal gaat verder onder de foto.

Een foto uit de oude doos. Rechtsvoor, geknield: Cees van Gelderen. - Foto: Aangeleverd

Topscorer

Zoon René bladert door een knipselboek. “Er heeft een keer een artikel in een krant gestaan met de kop: ‘Wat Cruijff is voor Ajax, is Van Gelderen voor Ameide’. Mijn vader was topscorer en een van de besten van Ameide.” Cees knikt. “Ik maakte veel doelpunten. Maar dat doe je niet alleen. Het is een teamsport. We hadden een heel goed elftal. Jan Tukker was de beste. Ons team speelde derde klas; je had alleen tweede en derde klas op zaterdag. Eerste klas speelde op zondag. Ik was 16 toen ik van de junioren naar de senioren ging en enkele jaren later kwam ik in het eerste.”

Fanatiek

René laat een oud bericht zien met de kop: ‘Topscorer in KNVB-zaterdagvoetbal’. De eerste zin van het bericht luidt: ‘Eén van de meest besproken voetballers uit de streek is momenteel Kees van Gelderen, spitsspeler’. Er staat een foto bij van een nog jonge Cees. Met een vrolijke blik zegt hij: “Ik vond het hartstikke leuk om de bal zo hard mogelijk in het doel te schieten. Ik was heel erg fanatiek en heb geweldig veel lol gehad.”

Als de wedstrijd afgelopen was, hadden we een melkbus met water uit de Lek. Daar kon je jezelf mee wassen

SVW Gorinchem

Twee jaar lang voetbalde Cees buiten het dorp, bij SVW in Gorinchem. “Daar kreeg ik een paar centen voor. Dat was van 1975 tot 1977. Het was daar net zo gezellig als in Ameide. Met oud en nieuw krijg ik nog altijd een uitnodiging van de jongens van SVW.”

Been gebroken

Cees vindt het jammer dat de sfeer in het voetbal minder gemoedelijk is dan vroeger. “Tegenwoordig schoppen ze mekaar het licht uit de ogen. Ik heb eens een been gebroken gehad, in de derde klas, tegen Barendrecht. Maar dat kwam omdat ik tegen een andere speler aan liep. De tegenstander was iets eerder dan ik. Ik ga hem niet veroordelen, zeker niet na zoveel jaar.”

Zoden steken

Het was ook allemaal soberder destijds. “Het veld lag buitendijks, waar nu camping De Koekoek is. Het was net geen weiland meer. Soms was het doelgebied kapot gelopen en moesten we dat zelf repareren. Toen ik in het eerste ging spelen, zeiden de jongens: morgenmiddag gaan we zoden steken. Die legden we in het doel, van paal tot paal. Dat was hartstikke leuk werk. We hadden gewoon altijd schik.”

Rivierwater

Sanitair was er nog niet. “Als de wedstrijd afgelopen was, hadden we een melkbus met water uit de Lek. Daar kon je jezelf mee wassen. De tegenpartij kreeg ook zo’n bus met water.” Terwijl hij met een verwaande blik om zich heen kijkt zegt hij: “Er was een keer een Hagenees die vroeg: ‘Waar zijn hier de douches?’ Die hadden we dus niet.” René: “Dan praat je wel over 60 jaar geleden.”

Expositie

Zijn inzet voor de voetbalclub combineerde Cees jarenlang met bezigheden voor de Historische Vereniging Ameide en Tienhoven. Hij deed dat samen met Han van Toor. Als gevolg van gezondheidsproblemen lukt het niet meer om vrijwilligerswerk te doen, maar hij is nog wel de bedenker en mede-organisator van de expositie ‘80 jaar voetbalvereniging Ameide’, die vanaf woensdag 8 oktober in de Sionkerk te zien is. Zijn zonen René en Erwin nemen het opbouwen van exposities van hem over.

Langs de lijn

Cees gaf zijn liefde voor voetbal door aan zijn nageslacht. René: “Ik had niet het talent van mijn vader. Mijn zoon Jens is 11, hoeveel talent hij heeft weet ik nog niet.” Cees: “Jens komt er wel hoor. Als mijn gezondheid het toelaat, sta ik nog altijd langs de lijn. Maar ik ga niet de trainer uithangen, ik ben alleen positief aanwezig.” René: “Als Jens een doelpunt maakt, krijgt hij van opa een euro.”

Een krantenknipsel uit de gouden jaren van Cees van Gelderen. - Foto: Anne Marie Hoekstra