De tuin van Noordeloos door de lens van Klaas Verbaan
Nieuws
Noordeloos - Wie bij Klaas Verbaan in de woonkamer van zijn woonboerderij in Noordeloos om zich heen kijkt, ziet in vrijwel iedere hoek een camera staan. Wie vervolgens de schuur binnenstapt, waant zich in een waar fotomuseum. Tussen de lenzen, statieven, dia’s en honderden camera’s staat een man die al ruim vijftig jaar door een zoeker naar zijn omgeving kijkt.
Wie Klaas volgt op Facebook ziet dagelijks het resultaat. Volgels, herten en andere dieren komen voorbij. Hij probeert bewust voor afwisseling te zorgen. “Ik post geen tien foto’s van hetzelfde onderwerp op een dag, dan wordt het saai.” Het gaat hem niet om zoveel mogelijk foto’s, maar om het laten zien van iets moois.
Bijna dagelijks trekt hij eropuit met een van zijn camera’s. “Vaak is dat letterlijk niet verder dan een van mijn tenten rondom het huis.” Daar zit hij te wachten, te dromen of soms zelf een beetje te slapen tot ineens iets zijn aandacht trekt en er een dier voorbij komt. En of dat nu een ree of een vogel is, dan zit Klaas klaar om het vast te leggen.
‘In de natuur moet niets’
De natuur is voor Klaas nooit een verplichting geweest. “Het vrije karakter en de rust is wat me aantrekt,” vertelt hij terwijl hij roert in zijn koffie. Vanuit zijn tent houdt hij de omgeving in de gaten. Niet omdat er continue iets spannends gebeurt, maar omdat het onverwachte zich niet laat plannen.
Het is dan ook geen toeval dat Klaas juist in Noordeloos zoveel plezier beleeft aan natuurfotografie. Zijn woonboerderij staat aan de rand van het dorp. Middenin een landschap waar hij zo in kan stappen vanuit zijn huis. “Ik woon op het mooiste stukje Noordeloos”, vertelt hij met trots. “Ik stap zo de pishoek in vanuit mijn tuitn.” Waarom dat dit stukje natuur de pishoek heeft, dat weet niemand. Het landschap is voor hem geen decor dat na een paar keer verveelt. Een ander licht, een andere vogel, een ree op precies het goede moment. En dus blijft hij kijken.
Van één lens naar honderden camera’s
Zijn liefde voor fotografie begon ruim vijftig jaar geleden en voordat hij het wist volgde de ene lens na de andere elkaar op. “Ik zag een torenvalk en die wilde ik op de foto zetten.” In de loop van de jaren groeide niet alleen zijn verzameling foto’s, maar ook zijn verzameling apparatuur.
In zijn schuur is dat direct zichtbaar. Analoge camera’s staan naast stereocamera’s, oude lichtmeters en lenzen waar een fotoliefhebber van kan dromen. Één van zijn lenzen gaat zelfs tot 8000 millimeter. De spullen komen overal vandaan op de wereld en sommige exemplaren zijn bijzonder zeldzaam. Een echte bewaarder is het. “Ja, wat moet je eigenlijk met al die spullen he”, zegt Klaas terwijl hij naar boven wijst naar een stellage. “In iedere doos zitten 72 dia’s en de hele stellage staat vol. Maar weggooien? Dan is het voor altijd weg.”
Bijzondere technieken
Maar sommige dingen zijn te bijzonder om zomaar weg te doen. Dat geldt zeker voor zijn stereofotografie. Met stereocamera’s maakt Klaas beelden die later als driedimensionale dia’s kunnen worden bekeken. “Het is een techniek die veel jongere generaties nauwelijks kennen”, vertelt Klaas met een van de camera’s in zijn handen.
Voor het maken van zulke beelden komt veel meer kijken dan simpelweg op een knop drukken. Twee lenzen moeten vrijwel gelijktijdig afgaan. De instellingen moeten kloppen. Het materiaal moet goed worden ontwikkeld. En daarna moeten de beelden op de juiste manier worden bekeken of geprojecteerd. “Ze moeten gelijk afgaan.” Hij kan er uren over vertellen omdat hij het zelf nog altijd fascinerend vindt.
Hoewel Klaas inmiddels ook digitaal fotografeert, is zijn manier van werken nauwelijks veranderd. Slechts één klik op de knop, foto’s met minimale bewerking en soms gebruik van een autofocus op de lens. Maar het liefst houdt hij zelf de controle. “Ik blijf baas over de camera.” Voor Klaas is fotografie geen kwestie van zoveel mogelijk beelden verzamelen. Het gaat om kijken, wachten en op het juiste moment afdrukken.
Van Noordeloos naar Facebook
Bijna iedere dag wordt er iets geplaatst, maar op zondag blijft de computer uit. Dat is zijn rustdag. Maar toch gaat de fotografie gewoon een beetje mee. Iedere zondag neemt Klaas een kleine zwart-witcamera mee naar de kerk. Niet alleen tijdens de dienst, maar juist ook rondom de dienst legt hij momenten vast. De kerk, mensen, gebeurtenissen en kleine details die anders misschien ongemerkt verdwijnen.
