Tien jaar Buurtgezinnen in Molenlanden: ‘Een extra appeltje schillen was geen moeite’
Nieuws
Goudriaan - Rennende kinderen door de speeltuin, de zon die fel schijnt, ouders die met elkaar praten in de schaduwen van de bomen en op de tafels van het buurthuis staan kannen met limonade en wat lekkers voor iedereen. In Goudriaan vierden tientallen gezinnen zaterdagmiddag het tienjarige bestaan van Buurtgezinnen in Molenlanden. Een jubileum dat vooral draait om de mensen achter de organisatie: gezinnen die elkaar de afgelopen jaren hebben geholpen en onverwacht een belangrijke plek in elkaars leven hebben gekregen.
Buurtgezinnen koppelt gezinnen die tijdelijk een steentje in de rug kunnen gebruiken aan een gezin in de buurt dat die steun wilt bieden. Dit kan variëren van een middag spelen met het kind, tot regelmatige opvang, samen eten en of praktische hulp aan de ouders. Het uitgangspunt is eenvoudig: opvoeden doen we samen. Door gezinnen aan elkaar te verbinden, wil de stichting voorkomen dat kleine zorgen uitgroeien tot grote problemen.
Steuntje in de rug
Coördinator Linda blikt terug op de uiteenlopende situaties die ze in de afgelopen jaren voorbij heeft zien komen. “Eigenlijk proberen we het netwerk te bieden dat vroeger veel vanzelfsprekender was”, vertelt ze. “Waar dat toen vaak een opa, oma of tante was, kijken we nu samen wat er in de omgeving mogelijk is.”
Buurtgezinnen is ontstaan vanuit de gedachte dat veel gezinnen niet direct zware hulp nodig hebben, maar wel een steuntje in de rug. Dat kan om allerlei redenen zijn: een ouder die ziek is, een kind dat veel aandacht en energie vraagt, of een alleenstaande ouder die er soms alleen voor staat. “De situaties verschillen, maar je hoeft niet in grote problemen te zitten om steun te mogen vragen” benadrukt Linda.
Hoe waardevol zo een netwerk kan zijn, blijkt uit de verhalen die deze middag rond gaan. Een moeder vertelt dat ze ondersteuning krijgt om dat ze ziek is. “Je wilt als ouder het liefste alles zelf blijven doen, maar soms kom je handen te kort. Nu ik ziek ben is dat het geval, en lukt het niet altijd zelf.” Via buurtgezinnen kwam er een gezin op haar pad dat af en toe bij kan springen. “Het geeft rust dat je weet dat er iemand is.”
Jarenlange verbinding
Aan de andere kant van de speeltuin vertelt een gezin dat ze inmiddels al zes jaar steungezin zijn. Hun motivatie is opvallend eenvoudig: “We dachten; een appeltje extra schillen is toch geen moeite?” Wat begon als iedere woensdagmiddag groeide uit tot bonus-puberdochter die regelmatig komt logeren in het weekend.” Dat is precies waar Buurtgezinnen volgens Linda op in zet. “Wij begeleiden de eerste twee jaar mee, maar dan is het de bedoeling dat gezinnen zelfstandig verder gaan. We zien gelukkig vaak gebeuren dat gezinnen jarenlang verbonden blijven en dat het uitgroeit tot extra familie.”
Soms verandert de rol van een gezin zelfs volledig. Een van de aanwezigen kwam jaren geleden zelf binnen als vraaggezin, maar is tegenwoordig juist een steungezin. “We weten hoe fijn het is als er iemand naast je staat. Nu kunnen wij dat weer doorgeven.”
Maatwerk
Dat Buurtgezinnen geen standaardoplossingen biedt, benadrukken Linda en haar collega Esther meerdere keren. Iedere vraag is anders. De ene ouder zoekt steun omdat een gezinslid ziek is, de andere omdat het leven als alleenstaande ouder soms veel vraagt. Daarom gaan de coördinatoren telkens op zoek naar een passende match. “Iedere match is maatwerk en zo gaan we ook aan de slag.”
Die zoektocht levert soms verrassende uitkomsten op. Zo vertelt een steungezin dat ze zich ooit wilden aanmeldden met het idee om één wat ouder kind op te vangen. "Maar uiteindelijk werden het twee kleine jongetjes van één en twee jaar." De keuze bleek een schot in de roos. Lachend voegen ze eraan toe: "Ze zijn gek op mijn man. Ze noemen hem zelfs opa.”
“Gewoon mee in je normale gezinsleven”
Terwijl de middag vordert, wordt duidelijk dat veel contacten verder gaan dan een tijdelijke hulpvraag. Kinderen spelen alsof ze elkaar al jaren kennen en ouders wisselen ervaringen uit alsof ze oude bekenden zijn. Volgens een van de steunouders schuilt daarin juist de kracht van Buurtgezinnen. “Je hoeft niet extreem bijzondere dingen te doen. Je neemt een kind eens in de zoveel tijd gewoon mee in je normale gezinsleven. Het hoeft niet spectaculair of groot te zijn. Een middag knutselen twee keer in de maand is meer dan voldoende.”
Dat juist die kleine gebaren veel kunnen betekenen, blijkt uit de woorden van een meisje waarvan de ouders steun bieden. Tussen het spelen door vertelt ze enthousiast: “Het voelt alsof ik een extra vriendinnetje erbij heb gekregen.” Het zijn precies de verbindingen waarop Buurtgezinnen hoopt wanneer een vraag- en steungezin aan elkaar worden gekoppeld.
Echt iets voor elkaar betekenen
Linda noemt het een van de mooiste dingen van haar werk. "In vier jaar tijd hoor ik eigenlijk alleen maar bevestiging van hoe bijzonder dit is. Hoe ouders geholpen zijn, hoe kinderen extra aandacht krijgen en hoe gezinnen echt iets voor elkaar betekenen."
Na tien jaar is Buurtgezinnen in Molenlanden daarmee veel meer geworden dan een organisatie die hulpvragen koppelt aan vrijwilligers. Op deze zonnige middag in Goudriaan laat het jubileum vooral zien wat er kan ontstaan wanneer mensen bereid zijn een beetje ruimte te maken voor een ander. Soms begint dat met een middag spelen. Soms met een extra appeltje schillen. Maar vaak groeit het uit tot een band die jarenlang blijft bestaan.
Door Joëlla de Koning
