Nieuwe dominee Giessenburg wil op zoek naar kwetsbaarheid in de kerk

1 uur geleden Nieuws

Giessenburg – De Maranathakerk in Giessenburg, in de volksmond de ‘blauwe kerk’, krijgt een jonge nieuwe dominee: Anne Eggink-de Kok (28) uit Utrecht. Het is haar eerste gemeente. ‘Ik hoop en verwacht dat ik in de eerste periode veel meer van hen ga leren dan zij van mij.’

We hebben afgesproken in een lunchroom waar de vrouwelijke touch prettig zichtbaar is, in de Viaanse Voorstraat. Achter een bak cappuccino met havermelk haalt Eggink herinneringen op aan haar jeugd in een christelijk gezin in Nootdorp, met een vier jaar jonger zusje en tien jaar jonger broertje. Ze beschrijft het nest als ‘warm’. “We gingen elke zondagochtend naar de kerk. Dat vond ik in mijn tienerjaren wel eens vervelend.”

Lastige periode

Ze kwam buiten de christelijke bubble terecht toen ze naar een openbare middelbare school ging. “Je gaat je afvragen: waarom gaan wij wel naar de kerk en anderen niet?” Na een avondje uitgaan met logeerpartij met vriendinnen was ze de enige die op zondag vroeg naar de kerk moest. “Dan fietste ik alleen naar huis. Het was een lastige periode; ik schaamde me er een beetje voor. Als een docent een grapje over het geloof maakte, wist ik niet of en hoe ik me wilde verdedigen.”

Ik merkte dat er een spiritueel element zit in geloven, iets wat ik miste in de keurige Nederlandse cadans van het kerkelijke leven

Vertrouwen

Tijdens een half jaar in Nieuw-Zeeland veranderde er iets bij haar. Lachend: “Het was zo’n reis om jezelf te vinden. Mijn vader ging een poosje mee en wilde elke zondag naar de kerk. In een van de diensten wist ik me aangesproken. Ik merkte dat er een spiritueel element zit in geloven, iets wat ik miste in de keurige Nederlandse cadans van het kerkelijke leven. Ik voelde ruimte: het hoeft niet iets te zijn wat je zeker weet, je mag je er ook aan overgeven, vertrouwen.”

Gewoon theologie

Na een half jaartje rechtenstudie in Groningen, een studie die ze te droog vond, ging ze op zoek naar een alternatief. Ze meldde zich bij een Bijbelschool - ‘Ik wilde meer weten over het geloof’ - maar werd niet aangenomen. “Toen zei een tante die ook predikant is: je kan toch gewoon theologie gaan studeren? Dat ben ik gaan doen.”

Volgens mij is geloof iets wat je niet in een kader kan zetten, het is veel verrassender, grootster

Reis door het leven

De studie was pittig. Haar beeld van God werd omver gehaald. “Het mooie is dat ik uiteindelijk een moment heb gehad waarop ik besefte: volgens mij is geloof iets wat je niet in een kader kan zetten, het is veel verrassender, grootster. Het gaat niet om dingen om je aan vast te klampen, niet om dogma’s, maar meer over een reis door het leven.”

Kleine dingen

Ze wil ontdekken hoe ze het geloof kan vinden in kleine dingen in het dagelijks leven. “Mijn afstudeerscriptie heeft daarmee te maken. Die gaat over kwetsbaarheid.” Ze verdiepte zich in teksten van Julian of Norwich en Ann Voskamp, op een zoektocht naar een theologie van kwetsbaarheid, vanuit kwetsbaarheid.”

Waarom zegt bijvoorbeeld het ervaren van moederschap niet iets over wie God is?

Niet onder controle

“Mijn grootste kritiek is: er wordt veel geschreven over onderwerpen zonder dat het beleefd wordt, dus niet vanuit een kwetsbaar perspectief. Terwijl alles is ingebed in een context. En ik denk dat God juist aanwezig is in mensen bij wie je Hem niet verwacht. Op plekken waar je Hem niet verwacht. We hebben het leven niet onder controle. Juist daar moeten we iets mee, dat is deel van wie we zijn. Waarom zegt bijvoorbeeld het ervaren van moederschap niet iets over wie God is? In teksten die we moesten lezen miste ik vaak de emotie en het persoonlijke.”

Lekker eten

Gevraagd naar een beschrijving van zichzelf schiet ze in de lach. “Lastig.” Ze kijkt even naar het plafond. “Wat ik heel belangrijk vind: het fijn hebben met mensen die ik lief en leuk vind. Lekker eten heeft daar een groot aandeel in. Ik vind het heerlijk om met vriendinnen koffie te drinken, dat doe ik liever dan op verjaardagen in grote groepen zijn. Aan de andere kant: mijn man en ik gaan wel eens naar festival, dat vind ik ook heel leuk. En creativiteit vind ik belangrijk. De ruimte om creatief bezig te zijn in kunst, muziek, met woorden.”

Laagdrempelige plek

Aan de slag gaan in haar eerste gemeente vindt ze spannend. “En ook heel leuk. Ik hoop en verwacht dat ik in de eerste periode veel meer van hen ga leren dan zij van mij.” Toen ze de vacature zag wist ze ‘helemaal niks’ van Giessenburg en de Alblasserwaard. “Wat me aansprak in deze gemeente: het verlangen om een laagdrempelige plek te zijn waar je gewoon eens kan kijken. Dat interesseert me het meest in mijn beroep: een gesprek voeren over dingen die van belang zijn voor mensen die misschien op eerste gezicht niks met God te maken hebben.”

Bevestiging en intrede

Op zondag 5 juli wordt Eggink bevestigd, tijdens een dienst die begint om 13.30 uur. Eind deze maand verhuist ze met haar man Bas naar de pastorie aan de Peursumseweg.