Diana Stuij uit Langerak zag haar fabriek in Polen overstromen: ‘Het ging ontzettend tekeer!’

LANGERAK • Diana Stuij (32) woont tijdelijk met haar gezin in Polen als directeur van twee fabrieken van het bedrijf GPI-tanks. Eén van de locaties overstroomde door het recente noodweer in Midden-Europa.

Het is al een heel avontuur om als jong gezin Langerak te verruilen voor de Poolse stad Wroclaw. Maar dat het avontuur zó uitdagend zou worden, had Diana van tevoren niet gedacht. “Ik kreeg op zondagmorgen ineens allemaal appjes van bezorgde familieleden”, vertelt ze na een vriendelijke ‘dzien dobry’ (goedemorgen, red.). “Gaat het allemaal wel goed daar, vroeg iedereen zich af? De overstromingen in Midden-Europa waren groot in het nieuws. Maar op dat moment was er bij ons niet veel aan de hand, dus ik dacht dat het wel mee zou vallen.”

Zandzakken

Maar de berichten blijven komen, ook van medewerkers van de fabriek in Brzeg, gelegen tussen twee aftakkingen van een rivier. De voorspellingen waren niet goed: maandag zou het water 2,5 meter hoger staan dan normaal. “Ik ben in de avond direct naar Brzeg gereden. Daar stonden heel veel mensen bij de rivier te kijken. Ook het leger en de brandweer waren aanwezig en overal zag je mensen met zandzakken in de weer. Toen dacht ik wel even: waar ben ik nu in beland?”

Als directeur hakt Diana snel de knoop door: we gaan evacueren. “In dat hele gebied zijn zo’n duizend mensen geëvacueerd uiteindelijk. Ik heb die avond vooral geprobeerd de rust te bewaren en alles stap voor stap aan te pakken. Dus eerst zijn alle machines uit de fabriek gehaald en tanks waar we aan werkten (en nog veel meer spullen) zijn naar onze grotere fabriek in Skarbimierz gebracht.”

Noodweer

Die avond rijdt Diana naar huis en barst het noodweer echt los. “Het ging ontzettend tekeer en de hele vluchtstrook stond vol water. Dan maak je je wel zorgen over wat er gaat gebeuren. Maar dat het een goede keuze was om te evacueren, werd me toen wel duidelijk.”

Uiteindelijk staat op dinsdag het water in de fabriek op sommige plekken bijna een meter hoog. Diana: “Dat was bizar. Maar ik dacht eigenlijk vooral: hoe gaat het met de collega’s die hier in de buurt wonen? Bij een aantal van hen stonden op dat moment de kelders vol water en lagen de zandzakken voor de deur.”

Ravage

Zodra het water weer gezakt is, wordt de verwoestende kracht van de natuur zichtbaar. “Overal modder, alles nat, losse materialen die over het hele terrein verspreid lagen. Het was echt een enorme bende toen ik daar aankwam.” 

En natuurlijk doemt ook de vraag op wat de gevolgen voor het bedrijf zijn. Ook daarin bleef Diana nuchter en rustig. “Je kunt er toch niks aan veranderen, dus dan ga je doen wat je moet doen. Leveranciers en klanten inlichten bijvoorbeeld en de planning in productie zo veel mogelijk handhaven. En hoe krijgen we de fabriek weer zo snel mogelijk opgestart? Alles is schoongemaakt, er komen nieuwe vloeren en deuren en uit Nederland zijn collega’s gekomen om onze IT-problemen op te lossen. Ik verwacht dat we deze week alles weer op de rit hebben. Daar ben ik eigenlijk wel trots op: hoe we dit als team hebben opgepakt.”

Uitdaging

Diana, haar man Roelant en twee kleine kinderen hebben nog zeker twee jaar voor de boeg in Polen. Of ze liever nu alvast huiswaarts gaat? “Nee, zeker niet. We hebben hier een hele mooie tijd. Het is leuk om een nieuw land te leren kennen en de kinderen doen het ook geweldig. Ik kijk nu al uit naar de volgende uitdaging. Maar liever geen overstroming deze keer.”

Jan de Gier