Geen Mourik, maar wel het DNA van Mourik: Jan Paul van den Bosch nieuwe CEO Mourik

Groot-Ammers - Een familiebedrijf dat voor het eerst een CEO aanstelt die geen deel uitmaakt van de familie? Mourik deed het dit jaar. Jan-Paul van den Bosch ziet het bewaken van het DNA van het Ammerse bedrijf als één van zijn belangrijkste taken, naast het blijven werken aan dat wat Mourik sterk maakt: oplossingen zoeken voor problemen. Hoe ingewikkelder, hoe beter.

De zoon van een monteur werd een student rechten, nam vervolgens directietaken op zich bij uitzendbureau Randstad en was tien jaar als interim-manager eigen baas. Jan-Paul van den Bosch heeft ontegenzeggelijk een gevarieerde loopbaan achter zich. Het leverde hem een forse dosis ervaring op het gebied van leiderschap op én bracht hem naar Groot-Ammers.

“Bij Mourik voerde ik een adviesopdracht uit”, blikt hij terug. “Ik had mij toen al gerealiseerd dat werken als interim-manager mij minder voldoening gaf. Het is steeds hit and run: je draagt een oplossing aan en hoopt dat die beklijft. Maar van dat beklijven ben je geen onderdeel meer. Dat miste ik. Ik ben echt een teamplayer, houd ervan om met een groep mensen langere tijd op te trekken, iets op te bouwen en het verschil te maken.”

Glimmen

De vraag vanuit Mourik om in vaste dienst te komen, werd bij een maaltijd in huize Van den Bosch tijdens de viering van kerst in 2017 besproken. “Mijn zoon zei: ‘Als jij over Mourik praat, gaan je ogen glimmen. Dat heb ik al een poos niet meer gezien.’ Het gaf niet de doorslaag, maar zijn opmerking was zeker mede de reden dat ik ja heb gezegd. Vaak voel je eerder dat het goed zit, dan dat je dat in je hoofd beredeneerd hebt.”

Het Alblasserwaardse familiebedrijf paste Jan-Paul van den Bosch als een maatpak. Niet praten, maar poetsen (om de nette variant te gebruiken), het is de inwoner van Rotterdam op het lijf geschreven. “Als er een probleem is, dan lossen we dat op. Dat is hier de mentaliteit.” Met een glimlach: “Mijn moeder zei altijd: ‘Op het platteland lossen mensen hun problemen op, in de stad gaan ze anderen bellen om dat voor hen te doen’. Het is een feest om hier te mogen werken met mensen die zich niet afvragen wiens probleem het is, maar die aan de slag gaan met een oplossing.”

Ongepolijste diamanten

Tegelijkertijd zag Van den Bosch ook volop kansen om met zijn kennis en ervaring een bijdrage te kunnen leveren. “Mourik had mede door de bescheiden opstelling zoveel ongepolijste diamanten. Het is mooi om te zien hoe we een deel daarvan de afgelopen jaren hebben kunnen polijsten.”

Ruim twee jaar geleden trad hij toe tot de raad van bestuur van het Ammerse familiebedrijf. Sinds 1 februari is hij voorzitter en staat er CEO op zijn visitekaartje. Het is de eerste keer in de geschiedenis dat een ‘niet-Mourik’ deze rol oppakt. Het betekent de verantwoordelijkheid dragen voor een internationaal opererend bedrijf, met een omzet van bijna 800 miljoen euro en ruim 2.200 medewerkers.

Ik vind het echt heel bijzonder dat Kees-Jan Mourik dat vertrouwen in mij stelt

Maar die verantwoordelijkheid noemt Van den Bosch niet als het meest spannende. “Nee, dat is toch het feit dat ik de leiding kreeg, zonder de naam Mourik te dragen. Zeker gezien het feit dat ik hier nog maar relatief kort werk. Er zijn er meer dan genoeg die al tientallen jaren bij Mourik op de loonlijst staan. Ik vind het echt heel bijzonder dat Kees-Jan Mourik dat vertrouwen in mij stelt.”

Kees-Jan Mourik, die zijn taak als CEO aan Van den Bosch overdroeg, zei daar eerder over: ‘Jan-Paul kent Mourik van binnenuit en heeft met zijn visie, brede ervaring en verbindende manier van werken een belangrijke bijdrage geleverd aan onze ontwikkeling. Met veel vertrouwen draag ik het leiderschap aan hem over.’

Uithoudingsvermogen

Als één van zijn belangrijkste taken ziet Jan-Paul van den Bosch het bewaken van het DNA van Mourik. Niet door over de meerwaarde van een familiebedrijf te praten, maar door het te doen. Uithoudingsvermogen is daar een pijler onder.

“Bijvoorbeeld in hoe we omgaan met onze medewerkers. Bij tegenslag op het werk of privé fiksen we dat met elkaar. Dat geldt ook voor onze opdrachtgevers en onderaannemers. We hebben er in ons bestaan hard gewerkt aan die reputatie. Relaties opbouwen op de lange termijn, dat doe je door realistisch te zijn, praktische oplossingen aan te dragen die voor iedereen werkbaar zijn.”

Het hoofd boven het maaiveld uitsteken

Even terug naar de bescheiden opstelling van Mourik. Misschien wel té bescheiden. Wat Van den Bosch betreft mag het Ammerse bedrijf vaker het hoofd boven het maaiveld uitsteken.

Zeker om richting de arbeidsmarkt te laten zien hoeveel Mourik te bieden heeft. “Het gaat om veel meer dan machines die wegen van een nieuwe laag asfalt voorzien, waar we vooral bekend door zijn”, benadrukt hij. “Neem Traffic & More, gericht op tijdelijke verkeersmaatregelen en mobiliteit. Inmiddels ontwikkelen we ook apps om het verkeer veiliger te maken. Bij minimaal één vrachtwagenmerk zit dat al standaard in de software. In Limburg, waar we ook een locatie hebben, werken we daarnaast aan stuwen en sluizen. Soms met hypermoderne technieken, maar het zijn soms ook Rijksmonumenten waar je juist heel ambachtelijke competenties nodig hebt. Wij hebben dat in huis.”

Groene rand rond geel logo

Mourik presenteerde onlangs zeer positieve jaarcijfers over 2025. De omzet en winst zitten in de lift, mede door het feit dat het familiebedrijf zich richt op verduurzaming.

Die groene rand rond het gele logo van Mourik speelt een steeds grotere rol. “Zo zijn we mede-initiatiefnemer en aandeelhouder van een fabriek in België die van plastic afval weer olie maakt. Die technologie is inmiddels volwassen, andere investeerders zijn ingestapt en er zijn twee nieuwe fabrieken in aanbouw. We beschikken daarnaast over een groot laboratorium, waar we technologie ontwikkelen op het gebied van het reinigen van rookgassen en het schoonmaken van vervuild water. Het zijn grote uitdagingen, maar ik ben van nature een hoopvol mens. Er liggen nog volop kansen om oplossingen te ontwikkelen die het verschil kunnen maken voor de wereld.”