Kinderdijkse molenaar zeilt op unieke stevenaak

• Link ophalen

  Gekopieerd

Maak ons je Google-favoriet!

KINDERDIJK/ROTTERDAM • Op zijn zestigste heeft Peter Paul Klapwijk bereikt wat hij op zijn twaalfde al wilde: brood verdienen op het water.

Klapwijk is maat-beheerder op het zeilende binnenvaartschip de Helena. Als molenaar en bewoner van de Hoge Molen in Kinderdijk is hij in zijn element tussen wolken, wind en water. 

Overeenkomsten
Hij ziet veel overeenkomsten tussen zijn beide werelden. “De knopen die ik op de molen in mijn touwen leg zijn hetzelfde als die ik aan boord gebruik”, vertelt hij achter een mok koffie in de roef van het schip. Andere overeenkomsten zijn het leven van de wind, het continu bedacht zijn op verandering van het weer, het werken met zeildoek en de relatie met water. En dat hij zowel in de polder als op de rivier het verleden laat herleven.

Andere eeuw
Thuisbasis van de Helena is de Leuvehaven in Rotterdam, naast het Maritiem Museum. Er liggen meer oude schepen. Als je de hoogbouw en het verkeer even wegdenkt kom je wandelend over de kade thuis in een andere eeuw. Gezeten in het ruim hoor je het water tegen de wand van de stevenaak klotsen, meeuwen krijsen, de houten vloer kraken.

Totale passie
Klapwijk stuitte op het vaartuig toen hij op zoek ging naar een schip waarop hij met muzikanten een tour kan maken. Op de website zag hij de vacature voor de functie die hij sinds een jaar vervult. Hij solliciteerde naar werk dat hij niet eerder deed, voelde zich onzeker maar stortte zich toch in het avontuur. “Mijn verlangen om iets te beleven is groter dan mijn gebrek aan zelfvertrouwen.” Inmiddels voelt De Helena als zijn schip. Gevolg is wel dat hij veel meer uren aan het werk is dan de twintig waarvoor hij op de loonlijst staat. Ook dat typeert hem. Het is werken met totale passie of helemaal niets.

Kinderdijkse werf
Voor zijn werkgever, Reederij Oosterschelde, was de ervaring die Klapwijk bij de Stichting Werelderfgoed Kinderdijk opdeed in het aansturen van vrijwilligers een aanbeveling. Ook op de Helena is hij eindverantwoordelijk voor het team van vrijwilligers. “Ik plan de bemanning naar aanleiding van de agenda voor vaartochten. Daarnaast heb ik onderhoudstaken.” Alles op het schip glimt, glanst en blinkt. Het hout, het koper en het ijzer (‘géén staal’). Het schip liep in 1875 van stapel op de werf van Jonker in Kinderdijk. Glunderend laat Klapwijk een foto zien waarop zowel het schip als, op de achtergrond, zijn molen te zien zijn. “Hier vaart zij dus bij het dorp waar zij gebouwd is. De Helena is het oudste nog varende, zeilende binnenvaartschip ter wereld dat geklonken is.”

Geen concessies 
Hij noemt zichzelf een purist als het gaat om het intact houden van de stevenaak. Alles moet zijn zoals het in de negentiende eeuw was. Tot zijn grote geluk denkt zijn werkgever er net zo over. “Er worden geen concessies gedaan. Het gaat hier om het schip, niet om de passagiers. We houden haar in de vaart dankzij de tochten met passagiers.”

Zeevaartschool
Klapwijk schenkt een tweede kop koffie in. Boven zijn hoofd schommelt de olielamp onophoudelijk zachtjes heen en weer. “Ik heb heel mijn leven naar zee gewild”, zegt hij. “Ik wilde naar de zeevaartschool, maar toen ik van school kwam was ik te oud voor de opleiding. Ik kom uit een havenfamilie waarin de mannen voeren of in de haven werkten. Dat is mijn wereld. Hier is het voor mij een soort thuiskomen. Ik ben molenaar geworden door de link met het zeilen; een molen is een soort schip dat stilligt. Ik moest lachen toen ik hier werd aangenomen. Op mijn zestigste heb ik bereikt wat ik op mijn twaalfde al voor ogen had, als je niet te nauw kijkt.”

Tocht boeken
Van april tot diep in oktober kunnen groepen een tocht met de Helena boeken. Passagiers die dat willen kunnen meehelpen met het hijsen van de zeilen. “We leren hen ook knopen leggen en navigeren.” Maar niets is verplicht: lui naar de voorbijglijdende oever staren en naar de klapperende zeilen luisteren mag ook.

Kok
Voor sommige tochten is het mogelijk om individueel te boeken. In het ruim, waarin vroeger lading werd vervoerd, staan tafels en stoelen. Er is een bar en een kok bereidt in de keuken heerlijke maaltijden voor de opvarenden. Voor meer informatie: oosterschelde.nl.