Ovens, vuur en roodgloeiend glas in Leerdam: dit was Glas Leeft! 2026

• Link ophalen

  Gekopieerd

Maak ons je Google-favoriet!

Leerdam - Glas Leeft! vond op vrijdag 11, zaterdag 12 en zondag 13 september weer plaats in de binnenstad van Leerdam. Drie dagen lang konden bezoekers glaskunst bekijken, glasblazers aan het werk zien en meer leren over het ambacht.

De zon kwam en ging, maar met zo’n twintig graden liepen veel bezoekers zaterdag zonder jas door de binnenstad. Rond de glasdemonstraties stonden groepjes mensen dicht op elkaar. Jong en oud keek toe hoe klompen roodgloeiend glas langzaam veranderden in kunstwerken.

“Hoe warm is die oven eigenlijk?” vroeg een bezoeker. Een ander wilde weten hoeveel groter het glasobject werd als erin werd geblazen. De glasblazers beantwoordden de vragen op hun gemak en werkten ondertussen geconcentreerd verder. Daarna werd het weer stil. Op een applausje hier en daar na, als een object klaar was.

Ovens, vuur en roodgloeiend glas

Wie richting de demonstraties liep, hoorde de ovens al van een afstand. Bij die verschillende ovens waren glasblazers uit allerlei delen van de wereld aan het werk. De temperatuur liep hoog op en roodgloeiend glas werd met gereedschap bewerkt. Vlammen sloegen uit de ovens en naast alle werkplekken stonden emmers water om het vloeibare glas af te koelen.

Het was een bijzonder contrast: overal mensen, maar toch was het op straat opvallend stil. Bezoekers bleven staan, keken en luisterden aandachtig. De glasblazers werkten ondertussen door. Sommigen deden dat in stilte, anderen vertelden hardop wat ze aan het doen waren.

Glas Leeft! was ook dit jaar weer niet alleen bijzonder om naar te kijken. Wie dicht bij de ovens stond, voelde de warmte en rook het vuur. Het glasblazen gebeurde letterlijk voor de neus van de bezoekers, een beeld dat niet iedere dag voorkomt.

Tekst gaat verder onder de fotoserie

Al 260 jaar glasblazen in Leerdam

In de houtloods waren de tribunes drie dagen lang in shifts gevuld. Bezoekers werden in groepen toegesproken door echte kenners, en kregen uitleg over het glasblazen en de geschiedenis ervan in Leerdam. Het ambacht wordt er al 260 jaar beoefend.

Ook werd verteld waarom juist Leerdam vroeger een geschikte plek was voor een glasfabriek. De stad ligt centraal, niet ver van Rotterdam en Duitsland, en aan de Linge. Een glasfabriek ligt graag aan een rivier of kanaal.

De aandacht van de bezoekers was groot. Dat gold overigens niet alleen voor de demonstraties. In de verschillende expositieruimtes liepen mensen voortdurend in en uit. Glaswerk werd rustig bekeken en soms ook gekocht.

Maar er was meer te doen. Rondom de brasserie zaten de terrassen vol. Bezoekers liepen langs kraampjes met spullen, van cadeauartikelen tot parfum. Op het kerkplein stond het podium al klaar voor het feest in de avond en naast het plein stond een grote trampoline voor de jongste bezoekers.

“Wij houden van glas”

Tussen de honderden bezoekers liepen niet alleen Leerdammers. Een stel uit de buurt van Doetinchem was al vaker naar Glas Leeft! gekomen en sloeg dit jaar niet over. De reden? “Wij houden van glas. En Leerdam nemen we op de koop toe”, grapte een van hen.

Het stel had die dag al verschillende plekken bezocht, waaronder de glasfabriek, de glaswinkel, de glasblazerij en een kristalwinkel. Daarna stonden nog een kerk en het Hofje van mevrouw Van Aerden op het programma.

Vooral het steeds weer nieuwe glaswerk bracht hen terug. “Er zijn altijd weer twee of drie nieuwe glasblazers of technieken”, vertelde het stel. “Geen jaar is hetzelfde, hier in Leerdam.” Tijdens deze editie waren ze zelfs een techniek tegengekomen die ze na al die jaren nog niet kenden.

Tekst gaat verder onder de fotoserie

Van België naar Leerdam

Ook van buiten Nederland kwamen bezoekers naar Leerdam. Op de tribune in de houtloods zat een stel uit Beerse, vlak bij Turnhout. Zij waren speciaal voor Glas Leeft! naar Nederland gereden.

De vrouw had aan de academie in Turnhout eens een opleiding gevolgd in glaskunst. Glasblazen kon ze nog niet, maar dat wilde ze wel graag leren. “Het is niet zo gemakkelijk om plaatsen te vinden waar je glas kunt blazen”, vertelde ze. Dichter bij huis waren niet veel mogelijkheden. Daarom keek ze tijdens Glas Leeft! haar ogen uit.

“Geweldig”, was haar korte oordeel over het evenement. Ze had al verschillende dingen gezien en merkte dat het weer begon te kriebelen om zelf met glas aan de slag te gaan.

Van kerk tot glasfabriek

Terug naar het drukbezochte weekend. Er was van alles te doen, maar bezoekers hoefden nergens haast te maken. Ze konden van de ene naar de andere plek lopen, ergens binnenstappen en weer blijven hangen bij een demonstratie.

Juist dat gebeurde veel. Mensen stonden rondom de ovens en keken zo lang ze maar wilden naar het werk van de glasblazers. In de expositieruimtes werd ook aandachtig gekeken, zonder haast.

Jong en oud liep door de stad. En wat ze met elkaar gemeen hadden, was liefde voor glas. Of ze nu kwamen om te kijken, te leren of zich opnieuw te laten verrassen: aan glas was geen gebrek.