Vierdaagselopers uit Vijfheerenlanden delen hun verhaal: ‘Heel bijzonder om mee te mogen maken’
Nieuws
Nijmegen/VIjfheerenlanden - In Nijmegen werd vorige week voor de 108ste keer de Vierdaagse georganiseerd. Ook uit Vijfheerenlanden waren er volop wandelaars vertegenwoordigd. Hieronder delen deelnemers hun ervaringen.
Ook meegedaan? Je verhaal delen kan nog altijd. Mail je tekst en foto’s naar redactie.vijfheerenlanden@kmp.nl. Vermeld hierbij ook even je naam en woonplaats. Het overzicht hieronder wordt in de loop van de dag aangevuld met nieuwe verhalen.
Hanny Kool, Hagestein
Wij, Lonneke, Liesbeth en ik, hebben weer onze wandelschoenen aangetrokken voor de 4-daagse van Nijmegen. Wij maakten deel uit van de 42.137 mensen die het gehaald hebben. Wat een drukte, wat een feest, wat een enthousiasme. Dankzij de goeie verzorging van Margreet is het kruisje weer binnen.
Harry (vader) en Suzan (dochter) van Putten, Hagestein
Na jaren van dromen over het eens willen lopen van de 4daagse, kwamen wij beiden kort na elkaar door de wachtlijst. Halverwege mei en zijn we samen gestart met trainen voor de 40 kilometer.
Het is een heel overweldigend evenement met een enthousiaste sfeer, vooral in alle dorpen. De wachttijd bij de start en het stilstaan in de drukke straten was wel wat zwaar voor de voeten en je tempo, vooral in de laatste dagen. Dat is iets waar wij niet helemaal op waren voorbereid. Dan merk je pas hoe groots dit allemaal is. In combinatie met de militaire groepen uit vele landen die je passeren en de diversiteit van mensen die je ziet, was het erg indrukwekkend! Dat valt amper uit te leggen aan niet-wandelaars.
Alle wandelaars (maar ook de toeschouwers) zijn lief, behulpzaam en bemoedigend en iedereen kijkt naar elkaar om. Het liefst loop je zonder pijntjes en blaren, zodat je er goed van kunt genieten. Helaas zijn we niet ongeschonden door de strijd gekomen, en was het mentaal voor mij (Suzan) vooral de laatste twee dagen ontzettend pittig. Desondanks was het heel bijzonder om dit samen met elkaar mee te mogen maken!
Joop van Kooten, Leerdam
De Nijmeegse Vierdaagse blijft een magisch fenomeen. Dit was mijn zevende deelname, maar je blijft je verbazen. Vanaf de start midden in de nacht al toegezongen worden door honderden jongeren die net klaar waren met de Vierdaagse feesten en pas daarna naar huis gaan, maar eerst nog even de lopers een hart onder de riem komen steken.
Ook is het de hele dag één groot feest in alle gemeente. waar de Vierdaagse karavaan doorheen komt. De ene na de andere zomerhit knalt uit de speakers en word door iedereen uit volle borst meegezongen. Engels, Frans, Duits , Spaans …alle talen kunnen weer opgehaald worden. Kletsend met iedereen en alle lopers die uit wel 77 verschillende laden komen.
Dit jaar bestond het weer van de 4Daagse uit koude ochtenden en in de middag warmte en zon. Ook waren er op de woensdag een paar fikse buien wat vooral veel blaren tot gevolg had bij de meeste lopers. En ondanks dat het niet zo warm was als vorig jaar, waren er wel meer uitvallers. Dit zegt ook iets over de niet te onderschatten zwaarte van de Nijmeegse Vierdaagse!
Zelf heb ik de eerste vijf jaar ook heel veel blaren gehad en ellende gekend, maar heb ik het wel steeds gehaald! Vorig jaar en nu ook dit jaar geen enkele blaar en ook geen blessures meer en dat komt het genieten wel veel meer ten goede.
Alleen de vermoeidheidspijn heb je nog steeds elke avond, maar na een goede nachtrust is die weer verdwenen. Al met al kun je van de Vierdaagse zeggen …..het zijn vooral de eerste vier dagen die het zwaarst zijn, daarna valt het weer reuze mee.
Nathalie van Noort-Binneveld, Vianen
Voor de vijfde keer de Vierdaagse uitgelopen. Het zilveren kruisje is binnen.
Anjo Middendorp, Michiel Middendorp en Isa Teiwes
In 2018 moedigde Isa (4) ome Michiel aan. Nu, in 2026, haalde Isa haar eerste kruisje op samen met oma Anjo (vierde keer) en ome Michiel (zevende keer). Een wandeltocht met een grote betekenis.
Lia Boef-Den Besten en Roan Boef
Lia Boef-Den besten liep voor de twaalfde keer de Vierdaagse, maar deze keer samen met haar kleinzoon van 11. Roan Boef liep samen met oma de 30 kilometer en het kruisje in ontvangst mogen nemen.
Arnold Sterk, Leerdam
Succesvolle Vierdaagse gelopen (zevende keer). Het weer was perfect, beste wandelweer (uit genade gekregen) wat je kunt hebben. Op de tweede dag geen poncho nodig, ondanks sommige momenten met miezerige regen .Je merkt met de jaren dat het steeds enthousiaster, feestelijker, populairder en drukker wordt. Bijzonder was ook de saamhorigheid weer. Hopelijk weer op naar de volgende editie.
Anthoinet Vermeulen-van Zoest, Vianen
De 108e Nijmeegse Vierdaagse was de perfecte editie voor mijn achtste kruisje! De sfeer was alle vier de dagen overweldigend, het applaus fantastisch en de weergoden waren ons zeer goed gezind. Kortom alles klopte deze derde week in juli 2026. Op naar volgend jaar!
Mariëlle van Dijk, Tienhoven aan de Lek
Dit jaar was een jubileumjaar voor mij, de tiende keer Vierdaagse 50 km en bij binnenkomst kreeg ik het gouden kruis uitgereikt.
Overnachten doe ik altijd op een 4Daagse camping in de Ooijpolder, op een prachtige plek met uitzicht op onder andere konikpaarden, lepelaars, zwarte sterns en in de verte de stad.
Om 2.45 u gaat de wekker en tegen 4.00 u op de fiets de dijk uit naar de stad. De eerste dag kwam ik halverwege de route een vrouw tegen die voor het eerst meedeed en 1,5 uur op de blarenpost had gezeten. Ze dacht dat ze niet meer op tijd binnen zou komen en de eerste dag al uit zou vallen, kreeg het af en toe zwaar, maar terug op de Waalbrug en met het mooie uitzicht op de stad schoot ze vol: "Ik ga het vandaag toch halen!"
Donderdag is voor mij altijd de mooiste dag, maar ik was door kapotte voeten wel erg langzaam in de ochtend. Daarom moest ik uiteindelijk 30 km bijna aan één stuk blijven lopen, kreeg steeds de bezemwagen naast me en onderweg werd alles al afgebroken. Ik bleek de laatste op de 50 km te zijn die misschien nog op tijd binnen kon komen. Het publiek is dan geweldig en met flink doorsjouwen over de heuvels, high fiven en af en toe even dansen toch gehaald. ‘s Avonds voelde ik me best fit en ben na jaren weer eens langs de blarenpost op de camping gegaan.
Vrijdag opnieuw een langzame start, onderweg een half uur koffie gedronken bij mensen die langs de route wonen en daarna een eind alleen gelopen tot ik een vrouw tegenkwam die (met veel spijt) voor het eerst de 50 liep. Een vriend van haar liep een stuk mee, met muziek in de rugzak en al pratend en rondkijkend schoot het toch weer lekker op.
Eenmaal op de Via Gladiola met alle militaire groepen, het publiek dat tot op de daken zit en de muziek is het nog even genieten tot de Wedren. Het was nog niet zeker of het wel zou lukken om dit jaar mee te doen, maar dankzij hulp van Stan Westerhout en anderen toch kunnen gaan.
Daarom heb ik meteen bij de startboog een foto laten maken, mijn doel (weer meedoen) was eigenlijk al bereikt!
