Anne (27) uit Lexmond zamelt geld in voor behandeling na epilepsie en herseninfarcten

Lexmond - De 27-jarige Anne van Gooswilligen zamelt geld in voor een behandeling in Engeland, in de hoop na jaren van epilepsie en twee herseninfarcten haar leven weer op te bouwen.

Tien jaar geleden kreeg Anne op een doodgewone ochtend haar eerste epilepsieaanval. Ze was zeventien, lag te slapen en zou straks rijles hebben. “Mijn vader riep me, maar ik reageerde niet” vertelt ze. “Toen hij me vond, had ik een tongbeet en was ik helemaal van de wereld. We schrokken allebei vreselijk.”

Later die dag, in het ziekenhuis, kreeg Anne de diagnose epilepsie: een aandoening die haar leven sindsdien ingrijpend veranderde.

Angst

De aanvallen kwamen met tussenperiodes van vier tot zes weken. “Op een gegeven moment durfde ik niet meer te slapen. De angst dat het weer zou gebeuren was te groot.” Toch probeerde Anne haar leven op te pakken. Ze kreeg een relatie, vond steun bij haar vriend en leerde omgaan met de ziekte.

Herseninfarct

Maar in 2019 veranderde alles opnieuw. Tijdens een langverwachte groepsreis naar Afrika voelde Anne zich vreemd: de rechterkant van haar lichaam voelde zwaar en lichtelijk verdoofd.

“Een paar dagen later werd ik wakker in het ziekenhuis” vertelt ze. “Ik wist niet wat er in de tussentijd was gebeurd maar één ding wist ik zeker: er was iets goed mis gegaan want mijn rechterkant functioneerde amper.”

Pas terug in Nederland ontdekten artsen de ware oorzaak. Anne had een herseninfarct gehad. “Ik was 21 en lag ineens tussen mensen van tachtig in het ziekenhuis. De grond zakte onder me weg.”

De gevolgen waren heftig. Anne moest opnieuw leren lopen, schrijven en eten. “Ik voelde me net een kind” vertelt ze. Haar rechterzijde bleef lichtelijk verdoofd, maar met fysiotherapie vocht ze zich langzaam terug.

Noodlot

Een paar jaar later leek het beter te gaan. Ze werd moeder van een dochtertje, inmiddels vier jaar oud. “Tijdens en na mijn zwangerschap zijn de epilepsieaanvallen wonderbaarlijk genoeg gestopt. Dat zie ik als een klein wonder.”

Maar dit voorjaar sloeg het noodlot opnieuw toe: een tweede herseninfarct, nu aan haar linkerkant. “Ik was thuis, gaf mijn dochter wat te drinken en voelde weer dat er iets niet klopte” vertelt Anne. “Ik herkende het gevoel van Afrika. Toen wist ik: dit is mis.”

Sindsdien revalideert ze intensief. Twee keer per week fysiotherapie, veel rust, maar constant vermoeidheid. “Mijn denkbeeldige batterij komt nooit meer boven de zeventig procent” legt ze uit. “Tegen de middag zit ik vaak al op nul. Dan moet ik even liggen om bij te tanken.”

Behandeling in Engeland

Toch blijft Anne opmerkelijk positief. Ze heeft een doel: een gespecialiseerde behandeling volgen in Engeland, waar geavanceerde therapieën worden aangeboden die in Nederland nog niet beschikbaar zijn.

“Er is daar een operatie met 98 procent kans op verbetering. Dat geeft hoop.” Maar die hoop kost geld: ruim 15.000 euro.

Om dat bedrag bij elkaar te krijgen, startte ze een GoFundMe-actie. “Elke euro helpt” zegt ze. “Elke stap, hoe klein ook, brengt me dichter bij mijn doel: een leven waarin ik mijn dochter kan bijhouden, zonder constant uitgeput te zijn.”