De familie Mekenkamp uit Kedichem nam een buitenlandse student in huis: ‘Het heeft ons gezin verrijkt’

KEDICHEM • In eerste instantie was het de bedoeling dat de Italiaanse Sofia Pelligrini (17) zes weken bij de familie Mekenkamp in Kedichem zou blijven en daarna naar een ander gastgezin zou gaan. Nu het einde van haar uitwisselingsjaar nadert, woont ze nog steeds in het Kedichemse dijkhuis.

“De match is geweldig en ik moest bijna huilen van blijdschap toen ik hoorde dat ik hier ook na die zes weken kon blijven”, vertelt de Italiaanse tiener. “In het begin had ik het best wel even moeilijk, maar nu ik me thuis voel en een thuis gebouwd heb met hulp van anderen, moet ik alles achterlaten. Dat is best lastig. Ik ga weg op het hoogtepunt.” 

De Nederlandse taal
Voor een meisje dat pas een jaar in Nederland is, spreekt Sofia bijzonder goed Nederlands. Af en toe kijkt ze naar haar ‘gastzussen’ Julia (14) en Annabel (16) om de bevestiging te krijgen dat ze een werkwoord op de juiste manier vervoegt. “Ze wil alles perfect doen”, vertelt Annabel. Sofia lijkt tegen te willen stribbelen. “In Italië haalde je achten en negens op school en zelfs nu nog haal je zessen en zevens. Dat is echt knap”, richt Annabel zich tot Sofia. “Het was echt wel een leerdoel van Sofia om tevreden te zijn met de cijfers die ze hier haalt”, mengt moeder Mérie zich in het gesprek. Sofia begint te lachen. “Mijn doel was: not dying for school.” “Dat is gelukt”, lacht Julia. “Maar dat ze de taal nu zo goed spreekt, dat komt ook omdat jullie haar daarmee hebben geholpen”, vult Mérie aan.

Zo makkelijk als het gezin nu aan tafel met elkaar zit te kwebbelen, ging het in het begin natuurlijk niet. “In het begin was het lastig om in het Engels te praten, maar na twee dagen gaat dat ook prima”, vertelt Annabel. “Met Mérie en Hans had ik de afspraak gemaakt dat ik vanaf januari in het Nederlands zou praten”, gaat Sofia verder. “Ik heb veel naar de taal geluisterd, ik volg taallessen in de bibliotheek en op school werd er ook Nederlands gesproken.” Volgens Julia was het ook een drempel die Sofia over moest. “Je kon al best goed Nederlands, maar was in het begin bang om fouten te maken.”

Voorbereiding
Het was de zus van Mérie die het gezin op het idee bracht om zich aan te melden bij Travel Active. “Annabel gaat in augustus voor een jaar naar High School in Amerika en mijn zus hoorde op een feestje dat je ook voor zes weken gastgezin voor een buitenlandse student kon zijn. In die zes weken zoeken ze dan naar een definitieve plek. Het leek ons een leuke voorbereiding voor Annabel. We wonen in een klein dorp en zo haal je toch een beetje de wereld naar je toe”, zegt Mérie lachend. Annabel is zich er door Sofia van bewust wat haar te wachten staat. “Amerika heeft een andere cultuur en elke familie is anders, maar Sofia heeft wel veel meegemaakt van wat ik ook ga meemaken. Ik denk dan ook dat ik haar vaak ga appen als ik tegen dingen aanloop, want er is een grote kans dat zij dat ook heeft meegemaakt. Dan kan ik haar vragen hoe zij daarmee is omgegaan.”

Bewustwording
Grote problemen zijn er gelukkig nooit geweest, maar Sofia en de gezinsleden moesten wel aan elkaar wennen. Mérie: “Het heeft ons gezin echt verrijkt. Je wordt je veel bewuster van hoe we in Nederland bepaalde dingen doen. Sofia vroeg bijvoorbeeld hoe je mensen op school begroet. Ook vond ze het gek dat iedereen de klas binnenkomt en dan zijn eigen ding doet. We vertelden haar dat dit niet aan haar ligt, maar dat we in Nederland best individualistisch zijn. Dat maakt je heel bewust en je hebt er met elkaar boeiende gesprekken over. De meeste verschillen ontdek je gaandeweg. Wel is het belangrijk om bij de keuze van een student al rekening te houden met de omgeving waar je woont. Voor ons was het bijvoorbeeld fijn als er iemand zou komen die van natuur houdt en kan fietsen. Als een student verwacht om in de stad terecht te komen, dan valt dit tegen.”

‘Ze hoort bij ons’
Het uitwisselingsjaar heeft voor alle partijen vooral mooie dingen gebracht. “Als gezin doen we nu veel meer samen. Als Sofia hier beneden zit, trek je jezelf toch minder snel terug op je kamer. Dat kost soms ook wel energie, maar het levert ook mooie gesprekken op. En we zijn als gezin ook meer spelletjes gaan spelen”, vertelt Annabel. “Door Sofia kijk ik ook anders naar Nederland”, vult Julia aan. “Ik dacht altijd dat Nederland niet leuk en mooi was, maar door Sofia zie ik dat nu anders. En het maakt me trots als ik dan een gesprek met de gymdocent heb en hij benoemt hoe goed hij het vindt dat wij dit als gezin hebben aangedurfd. Als hij dan een compliment geeft dat Sofia zo goed Nederlands spreekt, besef ik weer: ze hoort bij ons!”

Afscheid
Nu breekt de tijd aan dat er afscheid genomen moet worden. “Sofia ging eerst nog vooral in het leven van de kinderen mee, maar nu doet ze echt haar eigen ding. Ze zit bij de roeiclub, heeft haar vriendinnen op school en haar taalles. Ze is dus al een tijdje bezig met afscheid nemen”, vertelt Mérie. “Vooral voor Julia wordt het straks stil in huis.” Julia bevestigt dat: “Nu komen er hier van ons allemaal vaak vrienden over de vloer. Mijn broer Manuel (21) woont op kamers en gaat in augustus vier maanden studeren in Bangkok. Mijn zus Madelief (19) studeert in Enschede en komt in de weekenden gelukkig vaak naar huis. Als Annabel en Sofia straks weg zijn, wordt het hier vast een stuk rustiger. Ik zal ze echt gaan missen.”

Travel Active
Travel Active zoekt voor tientallen scholieren in de leeftijd van 14 tot 18 jaar, die in augustus naar Nederland komen, nog gastgezinnen voor het programma High School Holland. Deze scholieren gaan net als Sofia naar het voortgezet onderwijs. Neem voor meer informatie contact op via +31 (0)85 222 4810, via highschoolholland@travelactive.org of via het formulier op de website www.travelactive.nl.