Jubileum en afscheidsjaar ineen voor Brederode Ruiters
Algemeen
HAGESTEIN • De Brederode Ruiters vieren dit hele jaar feest vanwege hun 50-jarig jubileum, maar houden tegelijkertijd aan het eind van het jaar op te bestaan Een raar fenomeen dus. Elke maand worden er clinic’s, workshops en of wedstrijden georganiseerd met als hoogtepunt de Club Kampioenschappen welke op vrijdag 9 en zaterdag 10 september plaats zullen vinden. In 1982 werden de eerste Club Kampioenschappen gehouden en nu dus de allerlaatste.
Nico Baars was 16 jaar jong toen hij op 25 februari 1972 in Hotel het Zwijnshoofd in Vianen met zijn vader aanwezig was bij de oprichtingsvergadering. De plaatselijke dierenarts, hoefsmid en kippenboer werden onder ander gekozen als bestuursleden van een 50-tal rijdende leden. De eerste drie weken reden ze op een terrein aan de Lekdijk, maar al gauw konden ze terecht bij de familie Bosgoed aan de Lange Dreef.
Daar hadden ze een rijbak met zand en houtsnippers tot hun beschikking. Een jaar later bouwde ze er hun eigen landschuur alias kantine. Héél veel kaartmiddagen, draaiavonden en feesten hebben daar plaatsgevonden.
Op die manier werd er geld gegenereerd waarvan ze later een veewagen kochten welke gebruikt werd voor het vervoeren van de pony’s en paarden naar de wedstrijden.
Mooie tijden
“Dat waren nog eens mooie tijden”, vertelt Nico glunderend. “Er werden acht kringwedstrijden verreden, de BRBR, dat waren onderlinge wedstrijden tussen de Biltsteyn Ruiters en de Brederode Ruiters. ’s Morgens reden we wel twee keer op en neer met de veewagen vol paarden naar de Bilt en streden we om de beste plaatsen.”
“De keer erop kwamen ze vanuit de Bilt naar ons toe. KNHS wedstrijden bestonden toen nog niet en omdat degene die bij ons les gaf uit de Bilt kwam is die samenwerking ontstaan.”
Paardenvirus
Inmiddels waren de twee dochters van familie Bosgoed ook besmet geraakt met het paardenvirus en was er een klein schuurtje gebouwd waar hun eigen pony werd gestald. Steeds vaker kregen ze de vraag of ze geen pony’s verhuurden en in overleg werden er meer en meer stallen bijgebouwd en kocht de vereniging eerst één pony aan en toen een tweede tot er tenslotte tien pony’s stonden.
Ponykampen
Vele leden zullen de ponykampen uit die tijd nooit vergeten. Elk jaar weer werd er naar een andere locatie gezocht waar een rijbaan en stallen aanwezig waren en waar ze op de hooizolder sliepen. ’s Morgens om 10 uur vertrok men in drie groepen bijvoorbeeld naar de Drunense Duinen, reed men naar het midden van de duinen waar een restaurant met paardenvoorzieningen hen opwachtte met een heerlijke lunch om vervolgens via een andere weg weer terug te rijden.
De hele dag zat men op het paard. Bij terugkomst werden de ruiters opgewacht door een open bakwagen met een tractor ervoor om naar een plaatselijk zwembad te gaan en spelletjes te spelen.
Veranderingen
De goede oude tijden zijn slechts nog fantastische herinneringen. Nico ziet ook de veranderingen in de paardensport. “Zoals vele verenigingen kampen ook wij met een groot tekort aan vrijwilligers, stijgen de kosten wel maar daalt het leden aantal”, licht Nico toe. De daling was ingezet en zichtbaar. Er waren geen vrijwilligers meer om de kantine draaiende te houden. In overleg werd ruim zeven jaar geleden de kantine overgedragen aan Antoinette Agterberg – Bosgoed die de manege en pensionstal beheert. Ook schoot zij te hulp toen de vereniging de pony’s niet meer konden beheren.
Niet klaar
Nico heeft maar liefst 44 jaar in het bestuur gezeten. En hij is nog steeds niet klaar. Tijdens de Club Kampioenschappen is hij degene die om 7:00 uur het spring parcours uitloopt.
Ingeborg Al
