
Petje af en duimpje omhoog voor al die zwerfafvalprikkers en -ruimers
NieuwsErichem/Meteren – Ze zijn –helaas- niet meer weg te denken uit het straatbeeld: zwerfafvalprikkers. Bewoners die de rotzooi van anderen vrijwillig opruimen. Karien Beukeboom is er zo een en heeft ook een mooi doel voor ogen: dat Buren en West Betuwe de twee schoonste gemeenten van de Betuwe worden.
Het is toch eigenlijk bezopen dat mensen niet gewoon hun eigen troep op kunnen ruimen.
Karien is zelfs zo fanatiek dat ze zowel in haar leefomgeving Buren/Erichem als op de fietsroute naar naar haar werk in Hurwenen vaak aan het rapen slaat.
“En als ze dan langskomen, dan zie je vaak een duimpje omhoog”, vertelt ze. Maar liever zou ze natuurlijk zien dat er nog meer mensen helpen. Vele handen maken licht werk. Vooral langs de anderhalve kilometer lange Erichemsekade is er veel zwerfafval. Gelukkig hoeft ze het daar niet altijd in haar eentje te doen.
Fruitteler
In haar weelderige groene tuin is ook Bas de Mik aangeschoven. Hij is fruitteler en woont in dezelfde straat. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat hij niet zo fanatiek is als zij, maar áls hij twee keer per jaar in het voor- en in het najaar nadat er gemaaid is, grote schoonmaak houdt, dan gaan de overall en zwarte laarzen aan en is hij ook niet meer te houden. Vooral in de greppels houdt Bas grote schoonmaak, een terrein waar Karin minder makkelijk bij kan.
Greppels
Nadeel als het groen zo hoog is en ze gaan maaien, is dat dan al het plastic verpulvert
Uit de greppels afval weghalen is niet altijd mogelijk. Als het gras en andere flora flink de hoogte in zijn gegroeid, kom je er ook nauwelijks bij. Of als het heel nat is. “Nadeel als het groen zo hoog is en ze gaan maaien, is dat dan al het plastic verpulvert”. vertelt Bas. Als het gras kort is, vindt hij er van alles: snoepzakken, heel veel sigarettenpeuken maar ook wijn-, bier- en whiskyflessen. Als dat soort troep eenmaal beneden in de greppels ligt, dan blijft het er lange tijd liggen.
Het afval moet weg
Karien werkt in de zorg in Hurwenen. Ze gaat zoveel mogelijk met de fiets vanuit Buren binnendoor via Meteren en Waardenburg over de brug bij Zaltbommel. Onderweg ziet zij veel afval en ze kan er niets aan doen, het moet weg en dus ruimt ze het op als de tijd dat toelaat.
Geeft een goed gevoel
“Waar ik dat laat op de fiets? Nou, eerlijk gezegd gooi ik het ook wel eens in een bundeltje over een hek heen bij een huis. Die kunnen het wel in hun kliko gooien denk ik dan. Maar ik vraag het ook wel hoor, of ik het daar mag weggooien. Als je afstapt zie je pas goed wat er allemaal ligt. Het verpest je humeur maar als je wat hebt geruimd geeft dat ook wel weer een goed gevoel.”
Nou, eerlijk gezegd gooi ik het ook wel eens in een bundeltje over een hek heen bij een huis. Die kunnen het wel in hun kliko gooien denk ik dan.
Karien gaat ook wel eens expres met de auto om alles wat ze heeft verzameld in vuilniszakken te doen en mee naar huis te nemen waar zij het dan weggooit.
Champagne van vlierbessen
“Wil je wat thee van kruiden uit de tuin? Of champagne van vlierbessen, ook uit de tuin”, vraagt ze terwijl ze een plak zelfgemaakte cake afsnijdt en al roepend een kip met kuiken behoedt voor een aanval door een kraai. Wat dat aangaat past zij goed in het plaatje van de milieubewuste, groene, zorgzame burger. Het type dat vaak ook zo goed is om de troep van anderen op te ruimen.
Waar we eerst zo’n tien vuilniszakken vol hadden, zijn dat er nu vier, vijf.
Zelf wil ze daar niets van weten, van zo’n typering. “Het is toch eigenlijk bezopen dat mensen niet gewoon hun eigen troep op kunnen ruimen. Het gaat mij er niet om dat ik zo goed bezig ben. Het is gewoon jammer dat er een type mens is, dat zich totaal niet bekommert om de natuur.”
Verbazing over gemakzucht
Bas knikt. Hij is juridisch onderlegd, zakelijker, bedachtzamer en minder uitgesproken maar verbaast zich net als zijn buurvrouw over de gemakzucht van anderen. “Maar dit moet geen negatief artikel worden hoor”, roept Karien. “Nee”, vult Bas aan. “Zeker niet. Er is ook goed nieuws. Want wat ons opvalt is dat er sinds de invoering van het statiegeld op petflessen en blikjes een stuk minder zwerfafval in de bermen ligt.” Karien: “Waar we eerst zo’n tien vuilniszakken vol hadden, zijn dat er nu vier, vijf. Dat scheelt echt veel.”
Misschien dat het met bewoners als Karien en Bas lukt om van Buren en West Betuwe de twee schoonste gemeenten van de Betuwe of van Gelderland, van Nederland? Wie doet er mee?
Astrid Pel





















