Column Jan Beijer: ‘Het hoofd koel’
Column
Code Rood was van kracht, we moesten extra goed op elkaar letten. Vooral op de ouderen. Ze zouden in de war kunnen raken van al die hitte en dan misschien wel gekke dingen gaan doen. En dat moeten we natuurlijk niet hebben.
Er is in Tiel al genoeg gekkigheid aan de hand met opgestapte wethouders en zo. Die wisten zelf het hoofd niet koel te houden. Ze zullen toch geen last gehad hebben van hallucinaties? Zaterdag schreef mijn grote collega Youp van ’t Hek in zijn NRC-column dat de hitte kan leiden tot denkbeelden die niet kloppen met de werkelijkheid. Je weet niet wat waar is en wat niet. Dat verschijnsel zie je bij Tielse bestuurders ook. Het zal niet alleen met de hitte te maken hebben. Het is al langer aan de gang. Columnisten op leeftijd zoals ik, kunnen het extra moeilijk krijgen door die hittegolf. Hun creatieve brein kan er door aangetast worden. Ik denk niet dat het met mij al zo ver is, maar ik voel me wel anders dan anders. Wat dat is? Een sloom en lijzig gevoel, dat me overigens wel bekend voorkwam.
Toen ik nog in het Tielse stadhuis werkte, had ik dat gevoel ook als de temperatuur hoog opliep. Ik werd er suf van en had ook een vermoeden waar het vandaan kwam. De boosdoener was het stadhuis, het gebouw zelf. De architect had daar een soort alternatief klimaatsysteem laten aanleggen, dat de smalle gangen en de hokjesachtige werkplekken koel moest houden. Een gebouw zonder plafonds. Overal waar je omhoog keek zag je een wirwar van buizen, leidingen en kabelgoten. Alles open en bloot. Industrieel design. Net zoiets als je kunt zien op oude plaatjes van de jamfabriek van Flipje. Weercodes bestonden toen nog niet. Het klimaat gedroeg zich aanmerkelijk milder dan tegenwoordig. En dat is maar goed ook, want volgens mij werkte het koelsysteem voor geen meter. Wij noemden deze methode ‘de ballen van de architect’. In de kamers hingen twee koorden met witte plastic ballen eraan. Om de lucht te verversen moest je er aan trekken. Eerst aan de linker en dan aan de rechter. Of net andersom? Ik weet het niet meer. Maakt ook niet uit, want ik merkte er niks of weinig van. Waarom werd mijn geplaagde hoofd niet lekker fris gekoeld, zo heb ik me zo vaak afgevraagd. Ik en velen met mij hebben nooit begrepen hoe het systeem werkte. Erger nog, we snapten er helemaal niks van. Geen bal.
(reageren: jbeijer@upcmail.nl)
