‘Eentje minder’

Hoewel ik er een goed cijfer voor had, was ik op school geen rekenwonder. Daarom koos ik op het lyceum niet voor de wiskundevakken. Ik kon niet zo best uit de voeten met aantallen. Dat heb ik in zekere zin nog. Bijvoorbeeld bij de verschillende aantallen wethouders. Ik vind ze onverklaarbaar onlogisch. Ik kan er met de beste wil van de wereld geen chocola van maken. Neem de gemeente Buren met 28.000 inwoners en met maar liefst vier wethouders. Deze gemeente loopt daarmee één op zeven.
Een auto met dit slurpende verbruik zou onverkoopbaar zijn in deze tijd, maar dit even terzijde. Buren is een plattelandsgemeente met aantrekkelijke dorpen en met een alleraardigst Oranjestadje binnen de grenzen. Of daarom het bestuurlijk management zo zwaar opgetuigd moet worden, is nogal raadselachtig. Daar komt bij dat zo’n ruime jas de gemeentelijke begroting behoorlijk uitkleedt. En dat, terwijl Buren wat de centen betreft, toch al niet veel te makken heeft. Vergelijk dat eens met het grootstedelijke Veenendaal, dat 70.000 inwoners telt. Weet u hoeveel wethouders er aan het stuur van deze groeigemeente staan? Een stuk of zeven? Nee, ook vier! Meer niet. Omgerekend is dat één op zeventien. De Veenendaalse auto rijdt dus heel wat zuiniger. Wat een verschil. Dat het zuiniger moet, hebben ze in Buren nu ook in de gaten. Vandaar dat er politieke stemmen opgaan om het de komende periode met een wethouder minder te doen. Eentje minder. Dat scheelt een flinke slok op de financiële borrel.

Tiel is ook bezig om aan de wethoudersboom te schudden. Deze gemeente heeft maar liefst 28.000 inwoners minder dan Veenendaal en toch een wethouder meer. Dat zou zeker met eentje minder kunnen.
Dus vier in plaats van de huidige vijf. Sjors Frõhlich zal het daar ongetwijfeld mee eens zijn. Als formateur heeft hij in Veenendaal in een recordtempo een nieuw college met opnieuw vier wethouders in elkaar geknutseld. Het is daar een schoon-schip-college geworden. Hij heeft de hele oude club overboord gezet. Een lekkere frisse start. Dat lijkt me ook wel iets voor het bakkeleiende Tiel.
Vernieuwing is het toverwoord van Sjors. Ik denk dat hij dat nog overgehouden heeft uit de tijd dat hij verslaggever was bij de Tour de France. Daar moet hij gezien hebben dat je met oud zeer nooit een wedstrijd kunt winnen. Wel met nieuw elan.

(reageren: jbeijer@upcmail.nl)