Eerste verkiezingsdebat in Krimpen: voortbestaan zwembad, gemeentewiet en fastfood

Krimpen a/d IJssel – De campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen in Krimpen aan den IJssel kreeg woensdag een eerste podium tijdens het lijsttrekkersdebat in het gemeentehuis.

Het debat werd georganiseerd door het Krimpenerwaard College en bracht vertegenwoordigers van zeven partijen samen. In de raadzaal gingen zij in gesprek over actuele stellingen. Onderwerpen als het eventueel sluiten van zwembad De Lansingh, de verkoop van softdrugs en het al dan niet verlenen van nieuwe vergunningen aan fastfoodbedrijven zorgden voor duidelijke meningen en levendige discussie.

Zwembad openhouden

Over zwembad De Lansingh ging de stelling: ‘Een zwembad is veel te duur voor Krimpen aan den IJssel, laten we het maar sluiten.’ Arjan Neeleman van D66 vond het lastig een definitief standpunt in te nemen: “Het is waar dat een zwembad hartstikke duur is, maar dit is iets waar je met de inwoners over moet praten.” Cornel van Geelen (GroenLinks-PvdA) benadrukte de maatschappelijke waarde: “Kinderen moeten leren zwemmen, het gaat om bewegen, sociale contacten en veiligheid. Krimpen verdient een duurzaam zwembad.”

Saskia Bijl van Samen voor Krimpen voegde toe dat creatieve oplossingen mogelijk zijn, zoals woningen bovenop het zwembad om de kosten te drukken. Over de hele lijn was duidelijk dat sluiten geen optie is, maar dat investeringen en keuzes zorgvuldig moeten worden afgewogen.

Aanpak drugsproblematiek

Een andere stelling ging over ‘gemeentewiet’: ‘Krimpen moet zelf wiet gaan verkopen om de drugsproblematiek aan te pakken.’ Sharon Tollenaar (VVD) benadrukte het belang van het afwachten van experimenten elders het land, maar ook handhaving en preventie: “We moeten kijken naar de uitkomsten van experimenten met gemeentewiet, maar tegelijkertijd handhaven en op scholen voorlichting geven over drugsgebruik.” Leefbaar Krimpen en het CDA wezen het idee resoluut af. Micha van Heemst (Leefbaar Krimpen): “Het past niet bij ons dorpse karakter. Jongeren moeten hier gezond en fijn kunnen opgroeien. ‘Drugshandel’ hoort daar niet bij.”

Arrèn van Tienhoven (SGP) verwees naar het ‘IJslandse model’ en benadrukte preventie: “Het gaat om inzetten op gezin, school en vriendengroepen zodat jongeren een kansrijke omgeving hebben.”

‘Af toe een hamburger geen probleem’

Ook fastfood kwam aan de orde: ‘Om bij te dragen aan de bestrijding van overgewicht moet de gemeente Krimpen aan den IJssel geen nieuwe vergunningen geven voor fastfoodbedrijven.’ Van Tienhoven (SGP) benadrukte dat het om meer gaat. “Fastfood is zeker niet gezond, maar zorgt ook voor overlast en zwerfafval. Het doet geen goed aan het aanzien van Krimpen. Voor ons mag het daarom best een tandje minder.” Karin van Cappellen (CDA) wees erop dat de gemeente weinig mogelijkheden heeft om vestigingen tegen te houden, maar wil inzetten op bewustwording: “Uiteindelijk bepaal je zelf wat je eet. Wij willen een bruisend centrum met meer dan alleen fastfood.”

Van Geelen (GroenLinks-PvdA) legde de nadruk op sociaal-economische verschillen: “Fastfood is vaak goedkoper en toegankelijk voor mensen met minder geld. We moeten zorgen dat iedereen goede keuzes kan maken.” Van Heemst (Leefbaar Krimpen) voegde toe: “Als we zorgen voor bewustwording en voldoende sport, is af en toe fastfood geen probleem.”

Wonen in Stormpolderflat

Leegstand en woningnood kwamen ook aan bod: ‘Krimpen moet leegstaande gebouwen, zoals de Stormpolderflat en het pand boven de Dirk, ombouwen tot jongeren- en studentenwoningen.’ Vrijwel alle partijen zagen kansen, maar stelden voorwaarden. Samen voor Krimpen en Leefbaar Krimpen: “Onze eigen jeugd heeft een enorm woningprobleem. Als er woningen komen, moeten die in de eerste plaats voor Krimpenaren zijn.”

D66 was positiever over het aantrekken van studenten en jonge mensen van buiten. Neeleman: “Krimpen kan profiteren van jonge gezinnen en studenten. Dat vergroot de leefbaarheid.” Wel wees hij erop dat beide genoemde locaties particulier eigendom zijn: “De gemeente kan niet onteigenen, maar moet wel actief met eigenaren in gesprek.” De SGP maakte een onderscheid tussen tussen de gebieden: wel woningen bij het centrum, niet in de Stormpolder. “Het centrum kan bruisender worden met mensen. Maar de Stormpolder moet industriegebied blijven.”

VVD en GroenLinks-PvdA pleitten voor een bredere aanpak. De eerste noemde daarbij ook woningsplitsing en optoppen als oplossingen. De ander wees op juridische en milieubeperkingen, maar ziet kansen in modulaire bouw en tiny houses: “Als we het samen willen, kunnen we echt stappen zetten.”

Samen voor Krimpen koos voor een creatieve aanpak van doorstroming, bijvoorbeeld door regels rond samenwonen te versoepelen en het betaalbaar verhuizen van senioren mogelijk te maken: “Zo komt er vanzelf woonruimte vrij.”

Lees ook

Hoogbouw Krimpen: ‘We zijn geen Manhattan aan de IJssel’