Sylvia Spek viert werkjubileum in thuiszorg: ‘Generaties zie ik voorbij komen’

Ouderkerk a/d IJssel - Veertig jaar in dienst. “Het is heel wat”, zegt Sylvia Spek wanneer ze die woorden uitspreekt. De Ouderkerkse (60) viert deze week haar robijnen werkjubileum in de thuiszorg. “Voor mijn gevoel is de tijd voorbijgevlogen. Het belangrijkste is dat ik mijn werk nog steeds met plezier doe en er veel voldoening uit haal.”

Sylvia was 20 jaar toen ze als vakantiekracht aan de slag ging bij de toenmalige Maatschappelijke Dienstverlening Krimpenerwaard. “In de gezinsverzorging”, vult ze aan. “Ik kwam bij gezinnen thuis, bijvoorbeeld als moeders was uitgevallen, om voor de kinderen te zorgen. Koken, wassen, het was van alles.” Vanaf de huishoudschool volgde ze andere opleidingen. Ze wilde eigenlijk kapster worden. “Dat werd afgeraden: er was geen werk in te vinden.” Vanuit de gezinsverzorging stapte ze uiteindelijk vast over naar de wijkverpleging. Later werd dit Vierstroom Thuiszorg, waarvoor ze nog steeds werkzaam is.

Werkgebied van Gouderak tot Ouderkerk

Sylvia werkt in een thuiszorgteam van vijftien medewerkers, met als werkgebied Gouderak, Lageweg en Ouderkerk aan den IJssel. Zelf woont ze aan de IJsseldijk Noord, bij gemaal De Nesse. “Ik werk veel in Gouderak”, vertelt de geboren en getogen Ouderkerkse. “In de zomer ga ik vaak lekker op de fiets, bij minder weer met de auto.”

Het werk in de thuiszorg is divers. “We doen van alles: van het aantrekken van steunkousen, mensen aankleden en wassen tot wondverzorging en het verstrekken van medicijnen. Vaak bij mensen die net uit het ziekenhuis komen of bij ouderen. Daarnaast verlenen we ook terminale zorg, waarbij we mensen ondersteunen in de laatste levensfase.” Voor dit werk volgde Sylvia verschillende medisch-technische opleidingen en cursussen. “In de huidige tijd kun en mag je dit werk niet zomaar doen, zeker als het om medicijnen gaat. Vroeger was dat wat soepeler.” Ook organisatorisch is er in de loop der jaren veel veranderd, weet Sylvia: “Ik ben inmiddels de tel kwijt, maar ik blijf gewoon mijn ding doen, zoals ik dat graag doe. Na een paar weken vakantie ga ik ook weer graag aan de slag, al moet ik wel leren mijn telefoon wat vaker te laten liggen bij ieder tingeltje. Vrij is ook echt vrij.”

Generaties voorbij zien komen

“Ontelbaar”, antwoordt Sylvia op de vraag bij hoeveel mensen ze in al die veertig jaar over de vloer is gekomen. “Vaak heb je ’s ochtends zo’n negen adressen en ’s avonds nog eens dertien. Dus reken maar uit. Generaties zie ik voorbij komen: eerst opa en oma, dan hun kinderen en nu zelfs hun kleinkinderen. Dan besef je dat het echt al veertig jaar is. Met veel mensen bouw je een band op, zeker als je er al langer komt. Het doet je natuurlijk ook wat als iemand overlijdt. Kijk, we zijn professioneel, maar geen robot. Het raakt je. Als mens heb ik het er soms ook moeilijk mee, zeker als je iemand in de laatste fase hebt verzorgd. Juist omdat het werk intensief is en er ook minder leuke dingen gebeuren, is het belangrijk niet alles mee naar huis te nemen.”

Leuke momenten zijn er gelukkig ook genoeg. “Zo kwam ik pas bij een vrouw thuis in Ouderkerk die mij nog kende uit mijn beginjaren. Zij was het die mij destijds als buurvrouw hielp bij een ouder echtpaar aan huis, waar iemand van de trap was gevallen. We kregen de deur niet open. Zij heeft toen geholpen om met een soort winkelhaak via de brievenbus het slot te openen. Dat kon toen nog. Dat verhaal haalde ze nu weer aan.”

Ook wordt Sylvia regelmatig aangesproken, bijvoorbeeld in een winkel. “Dan zegt iemand: ‘Met moeder gaat het gelukkig weer goed.’ Vaak moet ik dan even drie keer nadenken: van wie was dat ook alweer? Met zoveel mensen die je dagelijks ziet, kan dat gebeuren. Dat is wel eens gênant, maar even doorvragen en het valt meestal vanzelf op z’n plek.”

Ontspanning met honden

Voor haar ontspanning heeft Sylvia haar honden. “Nu drie in totaal. Vroeger heb ik wedstrijden gelopen met honden, maar dat gaat nu niet meer, ook in combinatie met mijn werk. Tegenwoordig stap ik gewoon de auto in om lekker met ze te gaan wandelen in de polder en even mijn hoofd leeg te maken.” Overigens vangt ze regelmatig extra honden op. “Van collega’s die met vakantie gaan of hun hond tijdelijk niet kunnen houden.”

Afsluitend heeft Sylvia nog een oproep: “Binnen ons thuiszorgteam zijn nog vacatures te vervullen. Dus wie aan de slag wil, is van harte welkom. Zolang ik het kan, wil ik dit werk nog wel even blijven doen.”