Olympische Spelen als gezamenlijk werkterrein: ‘Gaaf dat wij er als ‘schaatsgekkies’ bij mogen zijn’

Schoonhoven - Vader Stephan en zoon Jim Tellier hadden begin deze maand de Wielerzesdaagse van Rotterdam als gedeeld werkterrein. Stephan als vaste fotograaf namens de organisatie, Jim als redacteur voor sportmediabedrijf SouthFields. Beiden kijken nu uit naar de ultieme uitdaging: de Olympische Winterspelen in Milaan.

“Het is geweldig om dit als vader en zoon te mogen beleven”, zegt Stephan (60) met een grote glimlach. “We spreken en zien elkaar tijdens dit soort evenementen maar kort, want we zijn allebei druk. Maar als ik hem zie lopen op het middenterrein overvalt me wel een gevoel van trots.”

Onderaan de ladder

Stephan Tellier kent een stijgende carrière sinds hij in 2008 voor zichzelf begon als fotograaf. De inwoner van Schoonhoven startte volgens eigen zeggen ‘onderaan de ladder’, maar sindsdien ging het crescendo. Op zijn cv prijken naast diverse prestigieuze schaatstoernooien twee Olympische Spelen: de winterspelen van Zuid-Korea in 2018 en de zomerspelen van Parijs afgelopen jaar.

“Je moet ook een beetje geluk hebben”, zegt de inwoner van Schoonhoven bescheiden. “Mijn carrière kreeg een boost toen ik voor het schaatsteam Jumbo-Visma - nu Team Essent - mocht fotograferen. Van het een komt vaak het ander, met mooie opdrachten als gevolg. Op sportgebied, maar ook voor grote ondernemingen, de overheid én mijn freelanceklussen voor DPG Media en Het Kontakt. Het biedt me een mooi en afwisselend bestaan.”

Zoon Jim (27) liet zich graag inspireren door het pad dat zijn vader bewandelde. Beiden zijn als lid van STV Lekstreek ‘gek’ van schaatsen in het bijzonder, maar ook van sport in het algemeen. 

“Ik werd door mijn vader altijd wel in de sportmediawereld meegenomen. Ik assisteerde hem bijvoorbeeld tijdens de Wielerzesdaagse van Rotterdam. Het was voor mij al snel duidelijk, dat ik zoiets ook ambieerde. Ik heb journalistiek gestudeerd en vond het leuk om met beeld, en dan met name video, aan de slag te gaan.”

WK Hockey, maar ook San Siro

Het leidde tot een stage en uiteindelijk vaste aanstelling bij SouthFields, een mediabedrijf dat vele sportevenementen in beeld brengt. 

Jim hierover: “Ik doe zowel redactie- als productiewerk, en werk in die zin ondersteunend. Ik volg met name alles wat met hockey te maken heeft en dat bracht me al op grote internationale toernooien, zoals het EK en WK hockey. Maar ook kwam ik voor de Champions League in voetbalstadions als die van Real Madrid en Inter Milaan.”

Het WK Schaatsen in Inzell in 2024, waar hij wederom zijn vader tegenkwam op de werkvloer, was eveneens een hoogtepunt op zijn nog prille cv. “Gaaf voor mij als schaatsliefhebber om dit meegemaakt te hebben. Helemaal omdat het in Inzell was, waar ik met familie vaak op vakantie ben geweest en met STV Lekstreek vele jaarlijkse trainingskampen heb meegemaakt.”

Oren en ogen van de regie

Het mooiste moest toen nog komen: Jim hoorde in februari dat hij als fieldproducer/spotter naar de Olympische Winterspelen in Milaan mocht. “De Olympic Broadcast Service, de organisatie die namens het IOC alle televisie- en online beelden van de Olympische Spelen maakt, zocht voor iedere sport een bijpassende regisseur”, legt Jim uit. “Voor het lange afstandsschaatsen kwamen ze logischerwijs bij een Nederlander uit. Mijn geluk was dat ik met de betreffende regisseur eerder heb samengewerkt. Dat was blijkbaar goed bevallen, want ze vroeg mij voor haar team.”

Als fieldproducer/spotter is Jim de oren en ogen van de regie. “Mijn taak is letterlijk het spotten van mensen, ofwel doorgeven wie waar is. Zoals schaatsers die voor een belangrijke rit het middenterrein opkomen of familieleden van een winnende sporter die feestvieren op de tribune. Ik geef dat door aan de regie, zodat cameramensen het shot kunnen maken. Het is voor mij een hele eer om de Spelen op deze manier te mogen beleven.”

Genieten én hard werken

Het wordt genieten, maar ook keihard werken, weet Stephan als geen ander: “De Spelen zijn zeer intensief. Je moet ruim op tijd in de stadions zijn en in mijn geval na de wedstrijd gelijk de foto’s bewerken en doorsturen naar de media. Mijn camera maakt 20 beelden per seconde, wat na afloop van iedere schaatsafstand honderden foto’s oplevert. Daarvan moet ik de beste selecteren. Daar ben je wel even zoet mee.”

Ondanks het grote genieten waren de Olympische Spelen in Parijs een slijtageslag. Stephan: “De zomerspelen zitten echt bomvol. Na enkele lange dagen fotograferen liep ik te tollen op mijn benen. Al die indrukken ook. Mijn meer ervaren collega’s zeiden met een lach: ‘welkom op de Spelen...!’ Ik heb toen wel een tandje terug gedaan. Keihard gewerkt, maar ook mijn rustmomenten zorgvuldig gekozen.”

Werken in ‘min 15’

Mooi is ook de herinnering aan de Olympische Winterspelen in Zuid-Korea, waar Stephan zich - naast het schaatsen - ook op de sneeuwsporten richtte. Skeleton bijvoorbeeld, met onze landgenoot Kimberley Bos: “Ik zat bij min 15 in dikke skikleding al een uur van tevoren klaar. De afsprong, die ik in beeld wilde nemen, duurt maar drie seconden. Je krijgt dus eigenlijk een enkele kans op een goede plaat. Op het juiste moment ratelde mijn camera als een mitrailleur. Vol spanning reed ik naar het perscentrum, waar ik opgelucht constateerde dat de foto’s aan de verwachtingen voldeden.”

In Milaan richt Stephan zich ‘alleen’ op de schaatsonderdelen, waaronder ook shorttrack. De overige sporten zijn te ver buiten de stad. Met in zijn nabijheid dus zoon Jim voor zijn werk op het middenterrein. 

“Gaaf dat wij hier als schaatsgekkies bij mogen zijn”, besluiten beiden in koor. Ook de andere gezinsleden - Stephan’s partner Lia en dochter Kiki - hebben tickets voor verschillende afstanden. Tussen het werken door wacht dus een kleine gezinsreünie in Milaan. “Met ook nog eens meerdere leden van STV Lekstreek op de tribune zal de Krimpenerwaard goed vertegenwoordigd zijn in Milaan!”

Dit artikel verscheen eerder in de kerstbijlage van Het Kontakt.

Robert van der Hek