Festivaltraditie in Lekkerkerk stopt: ‘Vuur om door te gaan ontbreekt’

Lekkerkerk - Anita Meyer, Gerard Joling, Frans Bauer, Nick & Simon, Jan Smit, René Froger, De Zware Jongens en Lil’ Kleine: het zijn slechts enkele van de artiesten die de afgelopen jaren de jaarlijkse meerdaagse muziekfeesten in Lekkerkerk opluisterden. Maar die traditie behoort nu tot het verleden: ‘festivalbaas’ Francis Hoogerwerf kondigde afgelopen week op sociale media aan dat hij stopt.

Met trots kijkt Hoogerwerf terug op de vele jaren dat hij de festivals in het dorp organiseerde: “Vanaf 2009 was het een genoegen om vele duizenden mensen te laten genieten. Het is prachtig wat er in al die jaren is neergezet. Het vuur om het nog een keer te doen ontbreekt nu echter.”   

De reacties op het bericht over het stoppen laten zien dat de evenementen gemist zullen worden en dat Hoogerwerf door velen wordt gewaardeerd voor zijn inzet.

 Francis kijkt tevreden terug op de festivaljaren: “Ik ben er toch wel trots op wat ik heb neergezet en hoeveel mensen ik daarmee heb blijgemaakt.” Het besluit om te stoppen was er niet van de ene op de andere dag. “Daar is wel even overheen gegaan”, vertelt hij. “Normaal zet je een festival neer en ontstaat er daarna rust. Dan komt vanzelf weer de zin om het op te pakken. Maar na het laatste Boost-buitenfestival deze zomer bleef dat uit. Het is wel het allerbelangrijkste om zoiets weer te doen.”

Serieuze business

Hoewel het leuk kan lijken om achter de schermen met artiesten om te gaan, benadrukt Francis dat het neerzetten van een festival een serieuze klus is. “Voor een festival waar een groot publiek per avond komt, komt enorm veel kijken om alles goed te laten verlopen. Vooraf moet alles geregeld worden: vergunningen, opbouw, horeca en beveiliging. Hoewel vaak wordt gezegd dat de regeldruk te groot is, valt dat volgens mij nog wel mee. Je groeit er vanzelf in mee, zolang er maar geen onmogelijkheden worden gevraagd. Als door regels geen mogelijkheid is om ermee te werken of inkomsten te genereren, heb je altijd zelf de keuze om door te gaan of te stoppen.” In dat kader wil hij de gemeente een compliment geven. “Financieel heeft de gemeente nooit ondersteund – daar heb ik ook nooit om gevraagd – maar ze lieten altijd zien dat ze het belangrijk vonden dat het feest doorging, door mee te denken en oplossingen te zoeken binnen de regels. Dat is minstens zo waardevol.” 

Hoogerwerf keek altijd uit naar het optuigen van het festivalterrein. “Kijken naar oplossingen, praten met mensen over je idee, een beetje bijschaven: wat wil je wel en wat niet? Eten en drinken, stroom, licht, geluid. Veel overleg dus. En alle ideeën kosten in principe geld. Voor een festivalweekend moet er anderhalf tot twee ton terugverdiend worden. Dat geeft druk en stress. En dat lukt niet altijd… Vooral na corona zijn de kosten enorm gestegen.”

Lol en gezelligheid met Gerard Joling en Frans Bauer

Veel artiesten maakten sinds 2009 de reis naar Lekkerkerk om het publiek te vermaken in de bekende Feestweek-tent of, de laatste jaren, op het Boost-buitenpodium op het ijsbaanterrein aan de rand van het dorp. “Het mooiste zong Anita Meyer,” vindt Francis. “De grootste lol was er met Gerard Joling, de beste humor had Jeroen van der Boom, de mooiste auto had dj La Fuente, de meeste assistenten had René Froger, de minst leuke – achter de schermen – waren Nick & Simon, de gezelligste was Frans Bauer, de meeste optredens in Lekkerkerk waren van De Zware Jongens en de duurste was Lil’ Kleine – bijna 25.000 euro. Trots ben ik dat Rob de Nijs - inmiddels helaas overleden - nog geweest is, de knapste was Belle Perez, de minst benaderbare waren de VengaBoys, de langste lijst bijkomende voorwaarden had K3 en mijn favoriet was er gelukkig ook drie keer: Jannes.”

Ondanks alle artiestenshowbizz was voor Francis de steun van het thuisfront het belangrijkste tijdens alle festivaljaren. “Van het prille begin in 2008, toen ik een wild idee had, tot de laatste editie dit jaar, heb ik altijd steun ervaren. Het werk begint bijna een jaar van tevoren en dat betekent veel telefoon- en computerwerk. Het allerleukste voor mij waren echter de twee weken voor het festival, wanneer we het terrein echt opbouwden. Dan was je weinig thuis, eten en slapen beperkt. Meehelpen, over het veld lopen, aanwijzingen geven, enzovoort. Iedereen die mij bij dit alles op welke manier dan ook heeft geholpen of bijgestaan, verdient mijn grote dank.”