‘Tijdelijke’ opvang dochter met tweeling duurt al 2,5 jaar: ‘je laat ze toch niet op straat staan?’

• Link ophalen

  Gekopieerd

Maak ons je Google-favoriet!

KRIMPEN AAN DEN IJSSEL • Leen en Petra Schakelaar vingen hun dochter Denise met haar jonge tweeling op vanwege een verbroken relatie. Tijdelijk, was de bedoeling, maar door de woningnood duurt deze situatie nu al 2,5 jaar. Uitzicht op een oplossing is er niet.

“Hoe we het beleven?”, herhalen Leen en Petra (beiden 59 jaar) de vraag op een donderdagmiddag in hun woning aan de Krimpense Vijverlaan. Denise is aan het werk en de kinderen zijn bij de ‘andere’ opa en oma. “Het is hectisch en voor beide partijen niet ideaal. Maar natuurlijk vang je je dochter op als ze hulp nodig heeft; niemand laat z’n kind toch op straat staan?”

Het gekke is: door de strenge regels bij toewijzing van huurwoningen hadden ze dat misschien beter wél kunnen doen. Leen in een toelichting: “Nu heeft Denise een dak boven haar hoofd en krijgt ze geen urgentie. Ook niet vanwege haar kinderen en dat dit bepaald geen ideale situatie is.”

‘Even schakelen om iedereen een plekje te geven’

Toen Denise en haar pasgeboren tweeling in oktober 2022 bij haar ouders kwam te wonen, was dat uiteraard voor alle partijen even schakelen. 

Petra: “Onze drie dochters waren het huis uit en we hadden alles ingericht voor ons tweeën. Toen Denise helaas vanwege een verbroken relatie geen andere uitweg zag dan hier te komen wonen, moesten we snel wat regelen. Gelukkig hebben we een ruim huis. We hadden een slaapkamer over en in een andere slaapkamer, die eerst was ingericht als kantoor, slaapt nu de tweeling.”

Helemaal hectisch werd het toen Petra in mei 2023 een hartstilstand kreeg. Ze verbleef enkele weken in het ziekenhuis, maar moest daarna thuis herstellen. Petra hierover: “’Doe je heel rustig aan’, krijg je dan te horen van je revalidatiearts. Dat viel thuis eerlijk gezegd niet mee. Daar kan niemand iets aan doen, maar het was behelpen.”

Urgentie aanvragen

Reden om vanwege die verhoogde noodsituatie bij de gemeente een ‘urgentieverklaring woningzoekende’ aan te vragen. Maar behalve het eerder genoemde argument dat Denise met haar kinderen al een dak boven haar hoofd heeft, was ook de broze gezondheid van Petra niet voldoende voor voorrang op de woningmarkt. Petra: “Het betrof immers mijn gezondheid en niet die van Denise.” 

Leen: “Soms denk je weleens: doen we er wel slim aan om ons zo bescheiden op te stellen? We hebben ook wel het advies gehad om de situatie aan te dikken en te zeggen dat het echt niet meer gaat. Of om Denise alsnog op straat te zetten, zodat ze urgentie krijgt. Waarbij we de kinderen uiteraard wel zo lang opvangen. Maar dat is uiteraard geen optie. En dus wachten we af.”

Ondertussen proberen ze van alles om een woning voor Denise en haar kinderen te vinden, maar vooralsnog zonder succes. 

Petra: “Iedere avond zit onze dochter om klokslag 8 uur achter de laptop om op de nieuwe woningen op Woonnet Rijnmond te reageren. Maar ze staat te kort ingeschreven om kans te maken en een urgentieverklaring heeft ze dus niet. Dus voelt het als meedoen aan de loterij, al heb je volgens mij bij de Staatsloterij meer kans op een prijs dan als woningzoekende op een woning.”

Eén bezichtiging in 2,5 jaar

Leen aanvullend: “Ze reageert op alles wat maar iets kan opleveren, maar in 2,5 jaar heeft het één bezichtiging opgeleverd. Ze stond zesde, maar de nummer één nam het. Gek is trouwens dat ze enkele weken later op zo’n zelfde flatwoning reageerde, maar toen op een plek ergens in de 500 stond. Het is niet altijd even logisch.”

Vervolgens: “We hebben ook geprobeerd om een huis voor haar te kopen, maar kregen gezien onze leeftijd geen extra hypotheek. Tsja, wat hebben we niet geprobeerd? We hebben echt alle opties afgewogen, maar zonder resultaat.”

Petra tot besluit: “Vooropgesteld: we zijn ontzettend blij met en trots op onze dochter en kleinkinderen. We hebben een hele goede verstandhouding, maar dit is niet zoals het hoort. Denise vraagt niet veel: ze wil alleen een eigen plekje met haar twee kinderen. Dit alles is reden om met ons verhaal naar buiten te treden. Om de woningnood hiermee een gezicht te geven en wellicht kan iemand ons helpen. Dan horen we het uiteraard ook graag.”

Reactie gemeente Krimpen aan den IJssel

Gemeente Krimpen aan den IJssel laat in een reactie weten de situatie ‘uiterst vervelend’ te vinden: ‘Net als in de rest van Nederland is er ook in Krimpen aan den IJssel maar beperkt woonruimte beschikbaar. We kunnen niet ingaan op individuele gevallen, maar in algemene zin is het beëindigen van een relatie geen aanleiding om in aanmerking te komen voor urgentie. Daarbij is het ook vaak gebruikelijk dat de partner die voor de kinderen zorgt in de woning kan blijven. Uiteraard heeft iedereen het recht om tegen een afwijzing op urgentie in beroep te gaan’.

De gemeente oppert als andere opties voor Denise de particuliere huurmarkt of een koopwoning: ‘Maar we begrijpen dat ook dit niet makkelijk is’.

‘In de knel - woningnood in de Krimpenerwaard’

Het Kontakt besteedt de komende tijd ruimschoots aandacht aan de woningnood in de Krimpenerwaard. We spreken met mensen die ‘in de knel’ zitten, maar ook met beleidsmakers en overige betrokkenen. Wilt u ook uw verhaal delen of heeft u suggesties, mail dan de redactie: redactie.krimpenerwaard@kmp.nl

Zie voor eerdere artikelen in deze reeks onze website